Ακόμη και προ κρίσεως, στα χρόνια της «εικονικής» ανάπτυξης και των τεράστιων, πραγματικών υπερκερδών για μεγαλοεπιχειρηματίες, οι συνθήκες απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα της χώρας περιγράφονταν με μελανά χρώματα. Η κατάσταση «εκτροχιάστηκε», όμως, πλήρως μετά την έναρξη της μεγάλης ύφεσης και το πέρασμα στην «εποχή των Μνημονίων».
Το γεγονός ότι ακόμη και σε αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες παρουσιάστηκαν με κερδοφορία την πενταετία της μεγάλης ύφεσης, πραγματοποιούνται πλέον δυναμικές κινητοποιήσεις βάζοντας στο χρονοντούλαπο τον κανόνα που ήθελε τον «ιδιωτικό τομέα να μην αντιδρά ποτέ», είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στην ελληνική αγορά εργασίας.
Η πραγματοποίηση κινητοποιήσεων και δυναμικών απεργιών σε εταιρείες όπως η Coca – Cola, η Vodafone, η Wind, τα Τσιμέντα Χαλκίδας, στο χώρο του Τύπου (με πρόσφατο παράδειγμα την απεργία στον «Ελεύθερο Τύπο») καθώς και σε μεγάλες αλυσίδες εμπορικών καταστημάτων (με προεξάρχοντες τους απολυμένους των Metropolis οι οποίοι συνεχίζουν τον αγώνα τους μέχρις ότου δικαιωθούν) αποτελούν παραδείγματα χαρακτηριστικά από εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι μετά τις «ισοπεδωτικές» μνημονιακές πολιτικές «σηκώνουν ανάστημα».
«Όχι μόνο δεν κάνουμε πίσω αλλά αντιθέτως συνεχίζουμε τις κινητοποιήσεις μας ακόμη πιο δυναμικά έως ότου πετύχουμε το ζητούμενο, δηλαδή τη δικαίωση των αιτημάτων μας» αναφέρει στην «Εποχή» ο πρόεδρος του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων Coca – cola 3Ε Γρηγόρης Παπαδόπουλος. Συνολικά, τα χρόνια της κρίσης, και παρά το γεγονός ότι η Coca – cola παρουσιάζει κέρδη, σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο «απολύθηκαν περίπου 2.500 άτομα και έκλεισαν τα εργοστάσια στο Μεσολόγγι, στην Πάτρα, στην Ρόδο, στην Κέρκυρα και, φυσικά, στη Θεσσαλονίκη και στο Βόλο». Αναμένοντας από μέρα σε μέρα την απόφαση του Πρωτοδικείου σε σχέση με την ακύρωση των απολύσεων τους, οι πρώην εργαζόμενοι της εταιρείας συνεχίζουν το μποϊκοτάζ στα προϊόντα της 3Ε εντείνοντας την εκστρατεία εν όψει και του Πάσχα.
«Μπλοκάκια» αντί πλήρους απασχόλησης
Αντιμέτωποι με τη διαρκή υποβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων και των αμοιβών τους, καθώς και με τις συνεχιζόμενες απολύσεις είναι και οι μηχανικοί, γεωλόγοι, τεχνολόγοι, τεχνικοί και σχεδιαστές που δραστηριοποιούνται σε διάφορους κλάδους της οικονομίας και, σε ένα μεγάλο βαθμό, στις κατασκευαστικές εταιρείες. Όπως αναφέρει το μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, Σύλβια Κοιλάκου οι εργαζόμενοι -και- αυτών των ειδικοτήτων καθημερινά γίνονται «βορά» στις ορέξεις επιτήδειων εργοδοτών, με τα «μπλοκάκια» (με αμοιβές στα όρια της φτώχειας, χωρίς δώρα, χωρίς αποζημιώσεις και χωρίς δικαίωμα αδείας) να έχουν υποκαταστήσει σε επικίνδυνο βαθμό τη μισθωτή απασχόληση. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα αποτέλεσε η πρόσφατη απόλυση εγκύου, με την εταιρεία Migato να ανακαλεί την απόφαση της μετά τις κινητοποιήσεις. «Λόγω των συνθηκών ακραίας και εκτεταμένης εργοδοτικής αυθαιρεσίας», τονίζει η κυρία Κοιλάκου, «όσα σωματεία δραστηροποιούνται ουσιαστικά, μπορούν να σταματούν αυθαιρεσίες. Όμως, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα είναι αναντίστοιχο των περιστάσεων».
Συμβάσεις εργασίας μιας εβδομάδας
Κινητοποιήσεις μεγάλης κλίμακας λαμβάνουν χώρα σε έναν ακόμη, κερδοφόρο βάσει των στοιχείων που έρχονται στη δημοσιότητα, κλάδο και συγκεκριμένα στις τηλεπικοινωνίες. Οι πρόσφατες απεργίες στη Vodafone, στη Wind, στη Forthnet αλλά και σε αρκετές εταιρείες παροχής υπηρεσιών call centers είναι χαρακτηριστικές και, όπως όλα δείχνουν, θα έχουν συνέχεια.
«Οι επιχειρήσεις, παρά τη μεγάλη ανάπτυξη την οποία παρουσιάζουν με βάση τα όσα οι ίδιες αναφέρουν μέσα στα χρόνια της κρίσης, αρνούνται να υπογράψουν συμβάσεις, να διαβουλευτούν με τα επιχειρησιακά σωματεία. Αρνούνται έστω και να ακούσουν ότι οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα» αναφέρει η αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών – Πληροφορικής (ΣΕΤΗΠ) του νομού Αττικής, Κατερίνα Τζίμα. Οι εργασιακοί χώροι στις επιχειρήσεις Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορίκής έχουν αλωθεί πλήρως από τις ατομικές συμβάσεις που ανανεώνονται κάθε μήνα ή ακόμη και σε εβδομαδιαία βάση, τις αμοιβές των 300 έως και 400 ευρώ το μήνα, το επενοικιαζόμενο προσωπικό και τις συνθήκες κάτεργου. Ωστόσο, όπως καταγγέλλει η κυρία Τζίμα, οι εταιρείες προχώρησαν σε ασφαλιστικά μέτρα κατά των τελευταίων απεργιών και τα δικαστήρια δικαίωσαν τα αιτήματα τους συνηγορώντας, βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας, ότι ήταν παράνομες και καταχρηστικές.
Νάσος Χατζητσάκος
