«Η μονομερής ηγεμονία είναι απαράδεκτη»
«Υπάρχει ο κίνδυνος επιστροφής στον νόμο της ζούγκλας», «οι ζημιές που προκαλούνται από μονομερείς ενέργειες και την ηγεμονία, έχουν ξεπεράσει κάθε όριο», «οι προσπάθειες ορισμένων κρατών να διαχειριστούν μονομερώς τις παγκόσμιες υποθέσεις απέτυχαν», «η μονομερής ηγεμονία είναι απαράδεκτη», τόνισε ο Σι Τζινπίνγκ προσπαθώντας μαζί με τον Βλαντίμιρ Πούτιν να επαναπροσδιορίσουν από το Πεκίνο μια νέα διεθνή τάξη πραγμάτων, μακριά από την αμερικανική και δυτική κυριαρχία με στόχο ένα πολυπολικό μέλλον, όπου η Κίνα και η Ρωσία θα αποτελούν στην πράξη δύο από τους πολλούς πυλώνες του στον οικονομικό και ενεργειακό τομέα.
Ένας πολυπολικός κόσμος είναι επιθυμητός
Ο Τζινπίνγκ μίλησε με τον Τραμπ για δασμούς και μικροτσίπ. Με τον Πούτιν μίλησε πρωτίστως για το μέλλον του κόσμου χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά αντί του Θουκυδίδη γνωστές έννοιες του δυτικού πολιτισμού, όπως αναβίωση του φασισμού και του μιλιταρισμού.
Η Διακήρυξη για την Εγκαθίδρυση ενός Πολυπολικού Κόσμου των Τζινπίνγκ και Πούτιν ξεπερνά τις πλούσιες εμπορικές συμφωνίες που υπογράφηκαν ανάμεσα στις δύο χώρες, γιατί βάζει στην πράξη μέσα στο παιχνίδι όλες τις άλλες χώρες του κόσμου, κυρίως τις γειτονικές της Ασίας και αυτές των BRICS, που παρά τις διαφορές τους έχουν ως κοινό παρανομαστή την αντιπαράθεση με τις πρώην αποικιοκρατικές χώρες, οι οποίες κρατούν ή νομίζουν πως κρατούν την ηγεμονία του κόσμου.
Μετά τις αποτυχημένες επιθετικές εξαγωγές δυτικής δημοκρατίας τις τελευταίες δεκαετίας, η Κίνα και η Ρωσία συμφώνησαν ότι η νέα πολυκεντρική και πολυμερής τάξη πραγμάτων θα πρέπει να βασίζεται σε τέσσερεις βασικούς άξονες: την αναγνώριση της διαφορετικότητας κάθε χώρας του κόσμου, την αμοιβαία ανάπτυξη και ευημερία, την κοινή και ισότιμη ασφάλεια και την κατάργηση των πολέμων δι’ αντιπροσώπων, βάζοντας ίσως μέσα και τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και τη μη ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της κάθε χώρας με σεβασμό των συμφερόντων όλων των χωρών.
Η αποδολαριοποίηση αποτελεί βασικό στοιχείο των προσπαθειών της ανάδειξης του νέου πολυπολικού κόσμου, με τις δύο χώρες να χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο τα εθνικά νομίσματά τους στις διμερείς πληρωμές.
Ο Τζινπίνγκ και ο Πούτιν έδωσαν με τη Διακήρυξή τους ένα ράπισμα στη συλλογική Δύση, υπερασπιζόμενοι μεταξύ άλλων τα συμφέροντα του Ιράν, της Ρωσίας και των χωρών της Λατινικής Αμερικής, που ανησυχούν για την αναβίωση του «δόγματος Μονρόε» από τον Τραμπ.
Η Κίνα και η Ρωσία θεωρούν ότι αποτελούν δυνάμεις παγκόσμιας σταθερότητας και ασφάλειας καταγγέλλοντας την κάλυψη επιθέσεων σε άλλες χώρες με την υποκριτική χρήση διαπραγματεύσεων, τη δολοφονία και απαγωγή ηγετών κυρίαρχων χωρών, μια έμμεση αναφορά στο Ιράν και τη Βενεζουέλα. Οι δύο ηγέτες κατήγγειλαν την παραβίαση του διεθνούς δικαίου με τις επιθέσεις εναντίον του Ιράν και επανέλαβαν τη θέση τους για μια δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του παλαιστινιακού με βάση την ύπαρξη δύο κρατών.
Συμφωνίες 200 δισ. δολαρίων
Ο Τραμπ και οι μεγαλοεπιχειρηματίες του έφυγαν από το Πεκίνο με άδεια χέρια στην πράξη, ενώ ο Πούτιν υπέγραψε περίπου 40 συμφωνίες, με 89 συμβόλαια, που δείχνουν το βάθος της προετοιμασίας της στρατηγικής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Στις εμπορικές συναλλαγές των δύο χωρών, που ξεπερνούν τα 200 δισ. δολάρια, με άξονα την ενέργεια, την πυρηνική τεχνολογία, το διάστημα, θα προστεθούν άλλο 200 δισ. δολάρια. Τα 89 συμβόλαια που επεξεργάστηκε η Ρωσοκινεζική Διακυβερνητική Επιτροπή Επενδυτικής Συνεργασίας, ανοίγουν τον δρόμο της συνεργασία στη μεταλλουργία, τη χημική βιομηχανία, τη μηχανολογία, τη δασοκομία, τη γεωργία, τις μεταφορές, τα logistics, την εφοδιαστική αλυσίδα, το εμπόριο, την υψηλή διαστημική και όχι μόνο τεχνολογία. Η παράταση της επίσκεψης Ρώσων τουριστών χωρίς βίζα έως τα τέλη του 2027 αποτέλεσε ένα άλλο δείγμα της εξαιρετικής σχέσης ανάμεσα στις δύο χώρες.
Παρόλο που οι δύο χώρες συμφώνησαν την κατασκευή μιας νέας σιδηροδρομικής γραμμής, δεν κατάφεραν να προχωρήσουν σε χρονοδιάγραμμα για την κατασκευή του αγωγού Power of Siberia 2, που θα μπορούσε να μεταφέρει 50 δισ. κυβικά μέτρα ρωσικού φυσικού αερίου το έτος στην Κίνα.
Αμοιβαία στήριξη
Ο Τζινπίνγκ στήριξε τον Πούτιν για τον πόλεμο στην Ουκρανία συνυπογράφοντας την ανάγκη εξάλειψης των βαθυτέρων αιτιών του πολέμου και μάλιστα «με βάση την τήρηση των αρχών του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ», παρακάμπτοντας το αγκάθι της εισβολής σε μια χώρα. Ο Πούτιν δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον εποικοδομητικό ρόλο του προέδρου της Κίνας στην επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ τόσο ο ίδιος όσο και ο Σεργκέι Λαβρόφ στήριξαν απολύτως την Κίνα σε ό,τι αφορά την Ταϊβάν.
Ο Βούτσιτς στο Πεκίνο
Η 5ήμερη επίσκεψη του προέδρου της Σερβίας Αλεξάνταρ στο Πεκίνο, από τις 24 έως τις 28 Μαΐου 2026, αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα στα δυτικά γεωπολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα, γιατί αποδεικνύει ότι το Βελιγράδι συνεχίζει να επιδιώκει την πολιτική αυτονομία του, παρά τις σκληρές και ασύμμετρες πιέσεις και τους εκβιασμούς που δέχεται από την ΕΕ και τις ΗΠΑ για να εγκαταλείψει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και την Κίνα. Συνεχίζει να έχει μια στρατηγική ενεργειακή συνεργασία με τη Μόσχα, ενώ το Πεκίνο πραγματοποιεί σημαντικές επενδύσεις δισεκατομμυρίων σε υποδομές, μεταφορές, τεχνολογία και βιομηχανία στη Σερβία.
Ο κινέζος πρόεδρος το επόμενο διάστημα θα βρεθεί στη Βόρεια Κορέα ενισχύοντας τις εκτιμήσεις ότι διαμεσολαβεί για την αποκλιμάκωση των εντάσεων με τις ΗΠΑ, που ζητούν την αποπυρηνικοποίηση της Πιονγκγιάνγκ
Το φθινόπωρο, πάντως, αναμένεται ένας νέος κύκλος συναντήσεων ανάμεσα στους προέδρους της Κίνας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, αφού τόσο ο Πούτιν όσο και ο Τραμπ έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να συμμετάσχουν στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στη Σεντζέν της Κίνας 18 – 19 Νοεμβρίου 2026.
