Κοπτοραπτική

Αυτό θα πει ανανέωση του πολιτικού προσωπικού!

Η φτώ­χεια δεν εί­ναι “α­ντα­γω­νι­στι­κή”

Αυ­τοί που μας γα­νώ­νουν το μυα­λό με το φό­βη­τρο ό­τι δεν υ­πάρ­χει άλ­λη ε­πι­λο­γή κι ό­τι τα μνη­μό­νια ή­ταν μο­νό­δρο­μος στο πλαί­σιο των συν­θη­κών της ΕΕ, θα έ­πρε­πε να μας ε­ξη­γή­σουν σή­με­ρα πως γί­νε­ται η ί­δια η Κο­μι­σιόν να α­ναι­ρεί τη βε­βαιό­τη­τα αυ­τή. 
Η έκ­θε­ση της Κο­μι­σιόν για την α­πα­σχό­λη­ση και την κοι­νω­νι­κή κα­τά­στα­ση το 2014 ε­πι­ση­μαί­νει ό­τι οι χώ­ρες που πα­ρέ­χουν υ­ψη­λής ποιό­τη­τας α­πα­σχό­λη­ση και α­πο­τε­λε­σμα­τι­κή κοι­νω­νι­κή προ­στα­σία, ε­πεν­δύουν δε στο αν­θρώ­πι­νο κε­φά­λαιο, α­πο­δει­κνύο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο αν­θε­κτι­κές στην οι­κο­νο­μι­κή κρί­ση. 
Η Ελλά­δα, βέ­βαια, δεν συ­γκα­τα­λέ­γε­ται σε αυ­τές. Εδώ, η συ­ντα­γή της ε­σω­τε­ρι­κής υ­πο­τί­μη­σης, της λι­τό­τη­τας και της διά­λυ­σης της κοι­νω­νι­κής και ερ­γα­σια­κής προ­στα­σίας έ­φε­ραν τη χώ­ρα, μα­ζί με την Ισπα­νία, την Ιρλαν­δία, την Ιτα­λία και την Ουγ­γα­ρία στην πρώ­τη θέ­ση της «λί­στας της φτώ­χειας» στην Ευ­ρω­παϊκή Ένω­ση. Αυ­τό δια­πι­στώ­νει η έκ­θε­ση της Κο­μι­σιόν. 
Το πο­σο­στό του πλη­θυ­σμού που ζει στα ό­ρια της φτώ­χειας πλη­σιά­ζει ε­πι­κίν­δυ­να το 4% του συ­νό­λου και πα­ρ΄ ό­λα αυ­τά ο εγ­χώ­ριος μνη­μο­νια­κοί ε­πι­μέ­νουν να υ­πο­στη­ρί­ζουν την ορ­θό­τη­τα της συ­ντα­γής. Πε­ρισ­σό­τε­ρο κι α­π΄ αυ­τούς εκ­πρό­σω­πος της τρόι­κας. 

Υπο­θέ­σεις αυ­το­δυ­να­μίας

Ακό­μα κι αν η ΝΔ έ­χει αυ­το­δυ­να­μία, εί­πε στο Πε­ρι­στέ­ρι ο κ. Σα­μα­ράς, θα σχη­μα­τί­σει κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σίας. Αν, ό­μως, η ι­σχύς του πρώ­του σκέ­λος της πρό­τα­σής του εί­ναι α­ντί­στοι­χη με την ι­σχύ του δεύ­τε­ρου, τό­τε τί­πο­τε α­πό ό­λα αυ­τά δεν έ­χει κά­ποια βά­ση. 
Όλα τα μέ­χρι στιγ­μής δε­δο­μέ­να δεί­χνουν ό­τι η ΝΔ ό­χι μό­νο αυ­το­δυ­να­μία δεν βλέ­πει, αλ­λά ού­τε πρώ­τη θέ­ση στις ε­κλο­γές προ­βλέ­πε­ται. Οπό­τε, ά­πια­στα που­λιά πέ­ντε δέ­κα στον πα­ρά… Το ε­πι­ση­μαί­νου­με, για να μην αρ­χί­σουν να μα­λώ­νουν για τις υ­πουρ­γι­κές θέ­σεις διά­φο­ροι ε­πί­δο­ξοι συ­νερ­γά­τες.

Απο­φα­σί­ζουν στη ΝΔ για τους α­να­πο­φά­σι­στους

Σή­με­ρα με δη­μο­σιο­γρα­φι­κές πλη­ρο­φο­ρίες, τα ε­πι­τε­λεία της ΝΔ ε­κτι­μούν ό­τι οι -αρ­κε­τοί -α­να­πο­φά­σι­στοι «στην πλειο­νό­τη­τά τους μοιά­ζουν να προ­βλη­μα­τί­ζο­νται πε­ρί του ά­ξο­να ΝΔ  – Πο­τά­μι -ΠΑ­ΣΟΚ -ΚΙ­ΔΗ­ΣΟ και λι­γό­τε­ρο με­τα­ξύ ΝΔ και ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ». Δεν εί­ναι κα­κό σαν πα­ρη­γο­ριά να ο­δη­γεί­σαι σε αυ­θαί­ρε­τα μεν, πλην ευ­χά­ρι­στα συ­μπε­ρά­σμα­τα. Η αι­σιο­δο­ξία πε­θαί­νει τε­λευ­ταία. Όμως, ό­ταν σε ό­λες τις δη­μο­σκο­πή­σεις η ε­πι­λο­γή «κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ή συ­νερ­γα­σίας με κορ­μό τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ» προ­η­γεί­ται πε­ρί τις 20 πο­σο­στιαίες μο­νά­δες της ε­πι­λο­γής «κυ­βέρ­νη­ση ΝΔ ή συ­νερ­γα­σίας με κορ­μό τη ΝΔ», πως στη Συγ­γρού βγά­ζουν το συ­μπέ­ρα­σμα ό­τι οι «α­να­πο­φά­σι­στοι» θα συ­μπε­ρι­φερ­θούν στις ε­κλο­γές α­κρι­βώς α­ντί­θε­τα α­πό τη γε­νι­κή αυ­τή τά­ση;
Μάλ­λον για ευ­σε­βείς πό­θους πρό­κει­ται, πα­ρά για ψύ­χραι­μες ε­κτι­μή­σεις. Αλλά, Κυ­ρια­κή κο­ντή γιορ­τή…

Χω­ρίς πό­ζα

Ετσι φω­το­γρα­φί­ζει ο Βα­σί­λης Μα­θιου­δά­κης, δεν στή­νει και δεν στή­νε­ται, αιχ­μα­λω­τί­ζει τη στιγ­μή, τη ζωή που τρέ­χει. Μια τέ­τοια στιγ­μή αιχ­μα­λώ­τι­σε και στο Διαρ­κές Συ­νέ­δριο με το φα­κό του στραμ­μέ­νο στον Αλέ­ξη Τσί­πρα. Χω­ρίς να πε­ρι­μέ­νει, βέ­βαια, ό­τι θα τη διά­λε­γαν για την κε­ντρι­κή α­φί­σα της προ­ε­κλο­γι­κής κα­μπά­νιας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. 
Κι ό­μως τη διά­λε­ξαν. Ήταν μια α­νε­πι­τή­δευ­τη και ζω­ντα­νή στιγ­μή. Απ΄ ό,τι ξέ­ρου­με, τη χά­ρη­κε αυ­τή την ε­πι­λο­γή ο Βα­σί­λης. Μα­ζί του το χαι­ρό­μα­στε κι ε­μείς, για­τί τον νιώ­θου­με πο­λύ κο­ντά μας.

Όπως στρώ­νεις, κοι­μά­σαι

Γέ­μι­σαν οι ο­θό­νες των υ­πο­λο­γι­στών μας με ρα­χη­λιά­ρι­κα τις τε­λευ­ταίες μέ­ρες, ύ­στε­ρα α­πό τη δή­λω­ση της Ρα­χήλ Μα­κρή πως αν η Ε­ΚΤ δια­κό­ψει τη χρη­μα­το­δό­τη­ση στην Ελλά­δα τό­τε θα κό­ψου­με μό­νοι μας χρή­μα, έως και 100 δισ. ευ­ρώ. Η κ. Μα­κρή φαί­νε­ται πως ε­κτός α­πό χρή­μα (α­να)τυ­πώ­νει και το οι­κο­νο­μι­κό πρό­γραμ­μα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Όμως, ει­λι­κρι­νά, η κύ­ρια ευ­θύ­νη δεν α­νή­κει στην ί­δια, αλ­λά σε ό­σους ε­πέ­λε­ξαν να ε­ντα­χθεί στα ψη­φο­δέλ­τια του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Και ό­πως φαί­νε­ται, αυ­τή δεν θα εί­ναι η μό­νο αυ­τε­νέρ­γεια α­πό μέ­ρους της, α­φού μέ­χρι σή­με­ρα δεν έ­χει μά­θει τη συλ­λο­γι­κό­τη­τα, αλ­λά μια πο­λι­τι­κή προ­σω­πι­κού σο­λα­ρί­σμα­τος.   

Mα­ρ­σέλ & Μι­σέ­λ