Στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος στη Λισαβώνα, είχαμε μια αρνητική εξέλιξη για την Ελλάδα. Μετά την απομάκρυνση τον Οικολόγων Πράσινων, η χώρα δεν έχει πλέον εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα έχουμε τουλάχιστον τρία ενεργά κόμματα που προσβλέπουν στο να εκφράσουν τον χώρο της πράσινης πολιτικής στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Δύο από αυτά, ο Κόσμος – Πράσινη Συμφωνία και οι Πράσινοι – Οικολογία έχουν κάνει αίτηση για να καλυφθεί το κενό.
Ο πολυκομματισμός του πράσινου χώρου φαίνεται να είναι ιδίωμα του πολιτικού φάσματος που (αυτο)χαρακτηρίζεται ως προοδευτικός χώρος. Ένας χώρος που περιλαμβάνει τα κόμματα από την Αριστερά έως το Κέντρο της παραδοσιακής γραμμικής πολιτικής ανάλυσης Αριστερά – Κέντρο – Δεξιά, αλλά και τον Κόσμο – Πράσινη Συμφωνία που εστιάζει όχι στο να ταιριάξει σε μια παραδοσιακή πολιτική τοποθέτηση, αλλά στη συστημική αλλαγή που θα προσφέρει λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα του σήμερα και τις προκλήσεις του αύριο. Αυτή η οπτική μάς επιτρέπει να εστιάζουμε στο πραγματικό διακύβευμα, τη δημιουργία πολιτικών που θα αμβλύνουν τα κοινωνικοοικονομικά χάσματα που διευρύνονται, που θα δώσουν άμεσες οικονομικές λύσεις στους πολίτες και που θα προσφέρουν μια βιώσιμη προοπτική στις επόμενες γενιές. Σε αυτή τη λογική, ο Κόσμος – Πράσινη Συμφωνία έχει ήδη καταθέσει το πρόγραμμα του για την Ελλάδα 2030. Όμως δεν έχουμε μείνει μόνο σε αυτό. Προχωρήσαμε σε διακομματικές πρωτοβουλίες, με στόχο τον διάλογο για τις πολιτικές του μέλλοντος και την εδραίωση σημείων προγραμματικής συμφωνίας του προοδευτικού χώρου.
Οι πολίτες δεν έχουν ούτε τον χρόνο, ούτε τη διάθεση, αλλά ούτε και τη δυνατότητα να παρακολουθούν μια μακρόσυρτη συζήτηση για τα ηνία του προοδευτικού χώρου ή του χώρου της Πολιτικής Οικολογίας. Οι πολίτες απαιτούν άμεσες εφαρμόσιμες λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν την καθημερινότητα τους και μια βιώσιμη προοπτική για τις επόμενες γενιές. Απαιτούν διαφάνεια στις πολιτικές αποφάσεις, απαιτούν απόδοση δικαιοσύνης με ταχύτητα, απαιτούν να γίνουν μέρος του σχεδιασμού των πολιτικών που θα καθορίσουν το μέλλον τους. Απαιτούν κατανόηση για τους λόγους που έχουν οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας στην αγανάκτηση και πολιτικές που θα διασφαλίσουν πως δεν θα ξαναζήσουμε καταστάσεις που μπορούσαν να αποφευχθούν και άδικη απώλεια ζωών. Απαιτούν πολιτικές που θα αποτρέπουν τη διασπάθιση των κρατικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων από επιτηδείους. Απαιτούν εξάλειψη της έπαρσης που διακατέχει κάποιους εκλεγμένους στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά και στην αυτοδιοίκηση. Απαιτούν μια συγγνώμη.
Μια κενή καταδικαστική πολιτική και φρασεολογία δεν πρόκειται να πείσει κανέναν πολίτη μακροπρόθεσμα. Οι πολίτες έχουν χορτάσει από κούφια λόγια και μεγαλόστομες υποσχέσεις. Εάν ήταν πεπεισμένοι πως η παρούσα πολιτική κατάσταση διασφαλίζει το μέλλον τους, το κυβερνών κόμμα θα έχρηζε μεγαλύτερης αποδοχής και η προοδευτική πτέρυγα θα είχε καταφέρει να ορθώσει το ανάστημα της. Ένα ανάστημα κυβερνησιμότητας. Αυτό είναι το ζητούμενο για τον προοδευτικό χώρο. Να πείσει τους πολίτες πως μπορεί και πρέπει να κυβερνήσει. Να κυβερνήσει γιατί έχει τις πολιτικές και τους ανθρώπους που μπορούν να αποφύγουν τα λάθη του παρελθόντος και να διασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον. Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει. Ιδού η Ρόδος, ιδού και οι λύσεις.
Φωτογραφία: Akil Mazumder / Pexels
