Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη…

Της Έρσης Χατ­ζηαρ­γυ­ρού

Το Τμή­μα Πο­λι­τι­σμού του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Θεσ­σα­λο­νί­κης εί­χε την ευαι­σθη­σία να α­να­δεί­ξει σε μια τό­σο ζο­φε­ρή πε­ρίο­δο τον πο­λι­τι­σμό, ως την άλ­λη συ­νι­στώ­σα της πο­λι­τι­κής. Η διη­με­ρί­δα που ορ­γα­νώ­θη­κε στις 6-7 Ιου­νίου στο πο­λι­τι­στι­κό κέ­ντρο «Αλέ­ξαν­δρος,» με τον τίτ­λο «Τέ­χνη, πο­λι­τι­σμός και κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς», συ­γκέ­ντρω­σε εκ­προ­σώ­πους απ’ ό­λους τους χώ­ρους του πο­λι­τι­σμού και τους πε­ρισ­σό­τε­ρους φο­ρείς του κα­θώς και πο­λυά­ριθ­μο ευαι­σθη­το­ποιη­μέ­νο κοι­νό.
Η πρώ­τη μέ­ρα ε­πι­κε­ντρώ­θη­κε σε θε­σμι­κά ζη­τή­μα­τα και προ­βλή­μα­τα πο­λι­τι­στι­κών ορ­γα­νι­σμών. Η θε­μα­το­λο­γία της δεύ­τε­ρης μέ­ρας α­φο­ρού­σε ερ­γα­σια­κά ζη­τή­μα­τα καλ­λι­τε­χνών κα­θώς και την καλ­λι­τε­χνι­κή παι­δεία.
Από την ό­λη διη­με­ρί­δα προέ­κυ­ψε ως κοι­νός τό­πος η α­νά­γκη δη­μιουρ­γίας ε­νός α­ντι­νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου με­τώ­που στο πε­δίο του πο­λι­τι­σμού, που να μπο­ρεί να ε­να­ντιω­θεί στο λάι­φ-στάιλ και την υ­πο­κουλ­τού­ρα, που δια­χέ­ο­νται α­πό τα ΜΜΕ, α­να­βαθ­μί­ζο­ντας την καλ­λι­τε­χνι­κή παι­δεία, και την εν γέ­νει παι­δεία ή­δη α­πό το νη­πια­γω­γείο, κα­θώς κοι­νή ή­ταν η δια­πί­στω­ση ό­τι η Παι­δεία ευ­θύ­νε­ται για πολ­λά δει­νά, ι­δίως για τη μη ευαι­σθη­το­ποίη­ση των πο­λι­τών σε ό­τι α­φο­ρά καλ­λι­τε­χνι­κά και πο­λι­τι­στι­κά ζη­τή­μα­τα ό­πως και για το χα­μη­λό ε­πί­πε­δο των νέων που α­κο­λου­θούν καλ­λι­τε­χνι­κές σπου­δές.
Θί­χτη­κε ε­πί­σης έ­να ση­μα­ντι­κό θέ­μα, ο ε­ρα­σι­τε­χνι­σμός και ο ε­παγ­γελ­μα­τι­σμός των καλ­λι­τε­χνών, οι θέ­σεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πά­νω σ’ αυ­τό και η α­νά­γκη υιο­θέ­τη­σης μιας ξε­κά­θα­ρης θέ­σης, η ο­ποία να συ­νά­δει με το αί­τη­μα δια­βάθ­μι­σης των πτυ­χίων των μου­σι­κών και θε­α­τρι­κών σπου­δών. Επί­σης ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πρέ­πει να δια­σα­φη­νί­σει τη θέ­ση του α­πέ­να­ντι στις πα­ρεμ­βά­σεις της ι­διω­τι­κής πρω­το­βου­λίας σε θέ­μα­τα πο­λι­τι­σμού, η ο­ποία ε­πεν­δύει στο ά­με­σο κέρ­δος, με α­πο­τέ­λε­σμα η καλ­λι­τε­χνι­κή α­ξία των έρ­γων τέ­χνης να εί­ναι συ­νάρ­τη­ση της ε­μπο­ρι­κής τους α­ξίας.
Πέ­ρα α­πό τα ι­δε­ο­λο­γι­κά ζη­τή­μα­τα θί­χτη­καν και τα τρέ­χο­ντα πρα­κτι­κά προ­βλή­μα­τα, ι­δίως της χρη­μα­το­δό­τη­σης η ο­ποία τα­λα­νί­ζει ό­λους τους κρα­τι­κούς φο­ρείς (θέ­α­τρο, κι­νη­μα­το­γρά­φος, ει­κα­στι­κά, χο­ρός, μου­σι­κή, βι­βλίο). Συ­ζη­τή­θη­κε η α­νά­γκη να βελ­τιω­θεί το θε­σμι­κό πλαί­σιο των σχε­τι­κών κρα­τι­κών ορ­γα­νι­σμών ώ­στε να λει­τουρ­γούν δη­μο­κρα­τι­κά και με δια­φά­νεια.
Έγι­νε ι­διαί­τε­ρη α­να­φο­ρά στα χρο­νί­ζο­ντα και δυ­σβά­στα­κτα προ­βλή­μα­τα της Σχο­λής Κα­λών Τε­χνών Θεσ­σα­λο­νί­κης κα­θώς και στα ι­διαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα του Κρα­τι­κού Μου­σείου Σύγ­χρο­νης Τέ­χνης Βο­ρείου Ελλά­δος και του Μα­κε­δο­νι­κού Μου­σείου που α­πο­τε­λούν τον ει­κα­στι­κό πνεύ­μο­να της βό­ρειας Ελλά­δας.
Οι πρώ­τοι το­μείς ό­που έ­δρα­σε κα­τα­λυ­τι­κά ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός ή­ταν η γλώσ­σα και ο πο­λι­τι­σμός, ε­πι­διώ­κο­ντας την ε­ξάρ­θρω­ση και των δύο. Απέ­να­ντι στην ε­πέ­λα­ση της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης κουλ­τού­ρας σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα, η Αρι­στε­ρά δεν μπό­ρε­σε να α­ντι­τα­χθεί α­πο­τε­λε­σμα­τι­κά και πα­ρα­γω­γι­κά: α­κο­λού­θη­σε, εν­σω­μα­τώ­θη­κε ή κα­τέ­φυ­γε σε μία πα­ρω­χη­μέ­νη και μη πει­στι­κή γλώσ­σα. Η ε­ναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­σή της δεν θα προ­κύ­ψει α­πό α­το­μι­κά άρ­θρα, ό­σο ε­μπνευ­σμέ­να κι αν εί­ναι, ού­τε α­πό πα­ρέες, των ο­ποίων οι προ­τά­σεις τα­λα­ντεύο­νται με­τα­ξύ λαϊκι­σμού και νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, ό­σο κι αν ι­σχυ­ρί­ζε­ται ο Σαβ­βό­που­λος ό­τι φτιά­χνουν «ι­στο­ρία οι πα­ρέες».
Μια α­ντι­πα­ρα­θε­τι­κή προς το νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό πρό­τα­ση θα προ­κύ­ψει, πρώ­τον, με τη δη­μιουρ­γία κοι­νού λε­ξι­λο­γίου, ώ­στε να μπο­ρού­με να συ­νεν­νο­η­θού­με πού συμ­φω­νού­με και πού δια­φω­νού­με. Με την ε­πι­λο­γή, κα­τό­πιν, ε­φι­κτών βρα­χυ­πρό­θε­σμων στό­χων, που θα προ­δια­γρά­ψουν τη στρα­τη­γι­κή του πο­λι­τι­στι­κού ο­ρά­μα­τος, ό­χη­μα α­πα­ραί­τη­το για την άρ­θρω­ση α­ρι­στε­ρής πο­λι­τι­στι­κής πο­λι­τι­κής πρό­τα­σης.
Κα­λό θα ή­ταν αυ­τή η συ­νά­ντη­ση της Θεσ­σα­λο­νί­κης να βρει μι­μη­τές σε ό­λη την Ελλά­δα. Για­τί ε­νώ ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έ­χει α­να­δει­χτεί η πο­λι­τι­κή πρω­το­πο­ρία της Ευ­ρώ­πης, εί­ναι κρί­μα να μέ­νει πί­σω στο ε­πί­πε­δο του πο­λι­τι­σμού.

* H Έρση Χατζηαργυρού
(ersi.hatziargyrou@gmail.com ) είναι Γλύπτρια, Συντονίστρια
της Ομάδας Εικαστικών ΣΥΡΙΖΑ