Φωτο: Γιάννης Αγγελάκης / Eurokinissi
Μία από τις παράπλευρες συνέπειες των αποκαλύψεων της ρεμούλας στον ΟΠΕΚΕΠΕ και της παραίτησης Βορίδη, ήταν η τοποθέτηση Πλεύρη στη θέση του υπουργού Μετανάστευσης. Το σήμα που έστελνε ήταν σαφές: δεν αλλάζει τίποτα στον τομέα αυτό –προς το καλύτερο, γιατί το χειρότερο είναι αναμενόμενο από οπαδούς του δόγματος ότι η προστασία των συνόρων συνεπάγεται νεκρούς.
Ποιοι δεν αντέχουν τον νόμο
Το σήμα οφείλει να φτάσει ισχυρό όχι τόσο στο Τομπρούκ, όσο στα δεξιά του εκλογικού σώματος που ενδιαφέρει τη ΝΔ, εκεί που η κυβέρνηση δέχεται ισχυρές πιέσεις. Γι’ αυτό και πρώτη δουλειά τους ήταν να θυμίσουν ότι ισχύει η «συνταγή Έβρου», τα κλειστά σύνορα. Το διαλαλούσε πρωτοσέλιδο χτύπημα εφημερίδας, που θέμα της έχει να διερμηνεύει τις βουλήσεις της κυβέρνησης. Και, επιπλέον, για να καλύψουν το φιάσκο της «συμφωνίας» με τον πολέμαρχο Χαφτάρ, κήρυξαν τον πόλεμο κατά των προσφύγων ανακοινώνοντας την αναστολή της διαδικασίας αίτησης ασύλου. Μια επίδειξη πρωθυπουργικής τζάμπα γενναιότητας και αποφασιστικότητας στην πλάτη των κατατρεγμένων.
Τους είναι δύσκολο να εφαρμόσουν το νεκρόφιλο δόγμα αποτροπής στη μέση της θάλασσας, καθώς το έγκλημα της Πύλου οδηγείται αργά αλλά σταθερά στο ακροατήριο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους: και τη ζωή των προσφύγων που επιζούν και φτάνουν, στην Κρήτη αυτή την εποχή, θα κάνουν ανυπόφορη και το φαρμάκι της ξενοφοβίας θα σταλάξουν στις ψυχές του κόσμου.
Κι αυτό το τελευταίο, όσο κι αν φαίνεται δευτερεύον, είναι μόνιμα επιδιωκόμενο κέρδος για την ακροδεξιά αντίληψη. Πρέπει να νιώθουμε υπό συνεχή απειλή –«100.000 έτοιμοι να εισβάλουν στην Ελλάδα» τρομοκρατούσε άλλο πρωτοσέλιδο, που εστίαζε και αυτό στην καλλιέργεια κλίματος εθνικού κινδύνου– και να εγκολπωθούμε το φοβερό άγχος ότι, σε συνδυασμό με το δημογραφικό, πολύ σύντομα ελληνικό αίμα (;) δεν θα ρέει πια στις φλέβες μας.
Επειδή, όμως, η πραγματικότητα είναι συνήθως πιο σύνθεση από τις ιδεοληπτικές απλοποιήσεις, σπεύδει η κ. Βούλτεψη να απευθυνθεί με άρθρο της (The President, 7-7-2025) και στους συντηρητικούς μεν αλλά όχι ακραίους οπαδούς της ΝΔ, για να τους καθησυχάσει, ότι δεν γίνονται αυτά τα ακραία πράγματα που επιζητούν και επιδιώκουν οι ακροδεξιοί: ούτε οι προσφυγικές ροές πρόκειται να εκλείψουν, ποτέ στην ιστορία δεν έλειψαν, πολύ περισσότερο τώρα που μαίνονται πόλεμοι σε όλο τον πλανήτη, ούτε γίνεται να μην ακολουθούμε πάγιους διεθνείς κανόνες. Σε λίγες ώρες ο κ. Μητσοτάκης την άδειασε καταργώντας τη συνθήκη της Γενεύης, σε ό,τι αφορά το άσυλο.
Δεν είστε μόνοι
Ανεξάρτητα, πάντως, από το τι παίζεται στο στρατόπεδο της ΝΔ ή της δεξιάς πολυκατοικίας, το αποτέλεσμα γι’ αυτόν τον άλλο κόσμο, που αποφασίζει μ’ ένα καρυδότσουφλο να διασχίσει άγνωστες θάλασσες αναζητώντας καλύτερη ζωή ή απλώς ζωή, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: αν γλιτώσουν από τη θάλασσα, αυτό που τους περιμένει στη στεριά είναι ένα στεριανό πουσμπάκ. Ακόμα κι αν μείνουν εδώ δηλώνει θρασύδειλα ο Πλεύρης, δεν θα έχουν καμιά προστασία. Αυτό είναι το δόγμα: το μήνυμα που λαμβάνουν και οφείλουν να (ανα)μεταδίδουν οι πρόσφυγες, είναι ότι παραμένουν ανεπιθύμητοι σ’ έναν τόπο που μπορεί να φαντάζει γη της επαγγελίας, μπορεί όμως να αποδειχτεί και κόλαση. Είναι η επίσημη κρατική πολιτική.
Όποιος εισέρχεται παράνομα στη χώρα –πού το ξέρουμε αφού δεν μπορεί να κάνει αίτηση ασύλου και να κριθεί αν το δικαιούται ή όχι;– ή θα φυλακίζεται ή θα επιστρέφει εκεί απ’ όπου ήρθε. Πώς θα επιστρέψουν, όμως, χωρίς συμφωνία με τη Λιβύη; Και όπως οι ροές δεν μειώνονται, καθώς ο απελπισμένος δεν επιβιώνει χωρίς ελπίδα –χρειάζεται να έχεις απελπιστεί για να καταλάβεις το γιατί– το μόνο που μένει είναι η συμφόρηση χωρίς κανένα καθεστώς προστασίας. Γι’ αυτό και ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε την ίδρυση μόνιμης δομής στην Κρήτη, κλειστής προφανώς αφού πρόκειται για εξ ορισμού «παράνομους». Δηλαδή, φυλακή με ψευδώνυμο, για ανθρώπους που έρχονται από έναν τόπο σε διαρκή εμφύλιο, επομένως έχουν ανάγκη από καθεστώς προστασίας. Πώς το είχε πει εκείνο η κ. Βούλτεψη για τους «πάγιους διεθνείς κανόνες»; Ή το άλλο, ότι η φυλάκιση κοστίζει πολλαπλάσια από οποιαδήποτε πολιτική υποδοχής;
Κι εμείς εδώ κάτω, με όση ανθρωπιά, όχι αριστεροσύνη, μας έχει απομείνει, σε συνθήκες πολύ χειρότερες αντικειμενικά και υποκειμενικά από εκείνες που ξέραμε πριν λίγα μόλις χρόνια, να προσπαθούμε για τα στοιχειώδη, να συνομιλήσουμε με συνανθρώπους που έχουν ξεμάθει το συν, να συντονίσουμε τη δράση μας με όσο περισσότερους γίνεται για να έχει καλύτερο αποτέλεσμα, όχι μόνο απέναντι σε αρχές, αλλά και στην κοινωνία, που χρειάζεται να νιώσει ξανά αλληλέγγυα, όπως ήξερε να το κάνει άλλοτε, όχι μόνο μια φορά και όχι τόσο παλιά, να πιέσει δήμους και περιφέρεια να κάνουν το καθήκον τους, και να συνδράμει και η ίδια άμεσα στην υποδοχή και τη φιλοξενία των συνανθρώπων, να αντιστρέψει το κλίμα της ξενοφοβίας και της εθνικής απειλής που διαμορφώνει συστηματικά η κυβερνητική πολιτική και προπαγάνδα. Να φέρει τα πάνω κάτω δηλαδή, να κόψει τη φόρα της δεξιάς που ζηλεύει τη δόξα της ακροδεξιάς, να κάνει τους πρόσφυγες να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι κι ότι μπορεί να μην έφτασαν στον παράδεισο, αλλά είμαστε αρκετοί εδώ που δεν θ’ αφήσουμε να γίνει η ζωή τους κόλαση, επειδή αυτό προστάζει το δόγμα Βορίδη, Πλεύρη, Μητσοτάκη.
