Η όπερα του 21ου αιώνα για το ’21
Το λυρικό έργο «Eλπίς Πατρίδος» είναι η νέα δημιουργία του Γιώργου Κουρουπού σε παραγωγή και ανάθεση του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στον συνθέτη και εντάσσεται στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων του Μεγάρου για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Ο τίτλος της είναι εμπνευσμένος από πρώιμη Ωδή (1819) του Ανδρέα Κάλβου και μας προσκαλεί να ζήσουμε ξανά την Ιστορία, την ιστορία της Επανάστασης του ’21, την ιστορία της Νέας Ελλάδας. Το λιμπρέτο υπογράφει η Ιουλίτα Ηλιοπούλου που μέσα από αυτό το λυρικό έργο του 21ου αιώνα για το 1821, μάς ταξιδεύει, μέσα από τα μάτια ενός σημερινού Έλληνα, στην εποχή των μεγάλων ιδεών, στην εποχή των ελπίδων και των αποφάσεων. Η ιστορία ξεκινά από το σήμερα, ένας ερευνητής, ο Πέτρος, μελετά τα κείμενα των αρχών του 19ου αιώνα που επεδίωκαν να αφυπνίσουν το σκλαβωμένο γένος των Ελλήνων. Απορροφημένος από τη μελέτη του μετατίθεται νοερά στην εποχή για την οποία διαβάζει… Το νοητό ταξίδι του στο παρελθόν θα τον φέρει κοντά στον Ρήγα, την περίοδο που τυπωνόταν η Χάρτα, αλλά και κοντά στην οικογένεια του φίλου του Ανδρέα. Η γνωριμία με την οικογένεια –ο πατέρας της οποίας είναι μέλος της Φιλικής Εταιρείας– θα οδηγήσει τον Πέτρο στις ιδέες του Διαφωτισμού για την αυτοδιάθεση των λαών καθώς και στην αφύπνιση του έρωτα, χάρη στην κόρη της οικογένειας, την Λευθερίνα. Στη συνέχεια μετέχει ο ίδιος σε πολλά ιστορικά γεγονότα, από τον όρκο των Φιλικών μέχρι το ξέσπασμα της επανάστασης –που παρουσιάζεται με την Καντάτα του Αγώνα– και διασταυρώνεται έτσι με εμβληματικά πρόσωπα, τον Παπαφλέσσα, τον Καποδίστρια, τους Φιλικούς, τους Ήρωες Αγωνιστές. Απώλειες και νίκες θα οδηγήσουν στην κήρυξη της ανεξαρτησίας, στην πρώτη Εθνοσυνέλευση, αλλά και στη συνέχιση του αγώνα, που βρίσκει τον Πέτρο έτοιμο να συμμετάσχει ενεργά στην ένοπλη δράση, αποχαιρετώντας την Λευθερίνα, με την υπόσχεση μιας ελεύθερης ζωής. Είναι η στιγμή που ο Πέτρος επιστρέφει στο σήμερα και μαζί του επιστρέφει το διαρκές ιδανικό.

