Πριν έξι χρόνια πέρασε στην αθανασία ο πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης, ο Μανώλης της Αντίστασης, ο Μανώλης της Ελλάδας, ο Μανώλης της Αριστεράς, ο αιώνιος έφηβος Μανώλης Γλέζος. Διάλεξε ακόμη και την ημερομηνία να φύγει: 30 Μάρτη, την ίδια ημέρα που εκτελέστηκε ο Νίκος Μπελογιάννης.
Οι σημαίες χαμήλωσαν, η Ελλάδα έγινε φτωχότερη, και η Αριστερά ορφάνεψε.
Σε λίγες ημέρες, την Τρίτη 31 Μαρτίου στις 7μμ, στην Κεντρική Αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός (Πλ. Αγίου Γεωργίου Καρύτση 8, Αθήνα), ο Σύλλογος Μνήμης και Δράσης «Μανώλης Γλέζος» και η οικογένειά του διοργανώνουμε το πολιτικό μνημόσυνο του αείμνηστου Μανώλη Γλέζου και της συζύγου του, Τζώρτζιας Αργυροπούλου. Μια εκδήλωση τιμής και μνήμης, έξι χρόνια μετά τον θάνατο του Μανώλη και έναν χρόνο από τον θάνατο της Τζώρτζιας.
Η μνήμη του Μανώλη θα μείνει αιώνια. Γιατί σήκωσε στους ώμους του την Ελλάδα. Ο Μανώλης σε κάθε στιγμή της νεότερης ιστορίας της χώρας μας, από το 1939 μέχρι το τέλος της ζωής του –όταν έπρεπε να αποφασίσει ο λαός αν θα μείνει όρθιος και ελεύθερος ή θα ζήσει σκλαβωμένος–, σηκώθηκε και μπήκε πρώτος στον αγώνα ενάντια στον φασισμό, για να «είναι λεύτερη η πατρίδα και πανανθρώπινη η λευτεριά», στήριζε και αγωνιζόταν μαζί με όλους τους λαούς και τους πολίτες, όπου αυτοί αποφάσιζαν να αγωνιστούν ενάντια στον φασισμό και στον πόλεμο για τη λευτεριά και το δίκιο τους, για τα πολιτικά, τα κοινωνικά και τα ατομικά τους δικαιώματα. Σήμερα ο Μανώλης δεν θα ήταν στην Ελλάδα, θα ήταν στην Αβάνα για να στηρίξει τον αγώνα του ηρωικού κουβανικού λαού ενάντια στον βάρβαρο οικονομικό στραγγαλισμό από τον Τραμπ-ούκο, και μαζί με τον Μίκη και τον Γρηγόρη Λαμπράκη θα πρωτοστατούσαν σε ένα πλατύ, ενωμένο, αγωνιστικό και ρωμαλέο φιλειρηνικό αντιπολεμικό κίνημα. Ο Μανώλης μας κληροδότησε, εκτός από το αγωνιστικό του παράδειγμα, και την πολιτική του παρακαταθήκη με το Αντισταθείτε.
«Aντισταθείτε», γράφει ο Μανώλης «απέναντι στην κρατική βία, στην καταπίεση του διεθνούς συστήματος, στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από την εργοδοσία του κεφαλαίου, στους πολέμους εναντίον των λαών, εθνών και των κρατών που δεν ανέχονται την παγκόσμια κυριαρχία των ιμπεριαλιστών, δεν αρκεί η φραστική εναντίωση, η αγανάκτηση, η οργή, η κατάρα.
Απαιτείται η κατάρα να μεταπλαστεί σε πολιτική πράξη, η οργή να μεταφραστεί σε πολιτική ενέργεια, η αγανάκτηση να μετουσιωθεί σε πολιτική δράση.
Απαιτείται η αφύπνιση των καταπιεσμένων, η εξέγερσή τους, η οργάνωση της ενότητάς τους και η κοινή δράση τους εναντίον των καταπιεστών.
… Η αντιστασιακή πάλη όμως δεν αρκεί, αν δεν αποσκοπεί στο γκρέμισμα του καθεστώτος της βίας, της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης…
… Δεν αρκεί, όμως να γκρεμίζεις.
Δεν μπορείς να ζήσεις πάνω στα ερείπια.
Χρειάζεται να τα παραμερίσεις και στη θέση τους να θεμελιώσεις, να χτίσεις και να ανορθώσεις τους οίκους, τα σπίτια, τους ναούς του μέλλοντος, χωρίς βία, εκμετάλλευση, πολέμους.
Το καθεστώς της λαϊκής κυριαρχίας, όπου οι πολίτες, αυτοί οι ίδιοι, ασκούν πολιτική και αποφασίζουν για τα πάντα, για το παρόν και το μέλλον τους…»
Σήμερα που ο φασισμός σηκώνει πάλι κεφάλι και απειλεί, οι ΗΠΑ προσπαθούν να «πνίξουν» τη χώρα του Φιντέλ και του Τσε, και μαζί με το Ισραήλ, μετά τη γενοκτονία στη Γάζα και στον Λίβανο, μετά τις δολοφονίες και απαγωγές ηγετών κυρίαρχων κρατών, στη Βενεζουέλα, στον Λίβανο, στην Παλαιστίνη και στο Ιράν, απειλούν την ανθρωπότητα με έναν 3ο καταστροφικό Παγκόσμιο Πόλεμο, το Αντισταθείτε του Μανώλη είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.
Η παρακαταθήκη και το αγωνιστικό παράδειγμα που μας κληροδότησε ο πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης επιβάλλουν να δώσουμε όρκο τιμής στη μνήμη του να συνεχίσουμε τον αγώνα του και όλα όσα έγραψε στο Αντισταθείτε. Το οφείλουμε γιατί δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα λόγια του: «Κι αν πεθάνω, θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ»
Να είμαστε όλοι παρόντες στο πολιτικό του μνημόσυνο και να φωνάξουμε «Αθάνατος».
Φώτο: Μπόλαρη Τατιάνα/Eurokinissi
