Φωτογραφία: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ / ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ / EUROKINISS
Οι αναλύσεις για την επιρροή της ΝΔ περιορίζονται συνήθως στην ποσοτική αξιολόγηση των δημοσκοπήσεων. Απ’ αυτές, όντως, προκύπτει ότι, μετά τη δημοσκοπική ουσιαστική καθίζηση από τις μεγάλες κινητοποιήσεις με επίκεντρο τα Τέμπη, έχει σχετική ανάκαμψη. Ωστόσο, μένει στο ημίφως ότι αυτή είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που, κυρίως, βλέπει προς τα δεξιά. Αλλά δεν είναι τακτική: είναι μόνιμη επιλογή πολιτικής μέχρι τις εκλογές. Πολύ σοβαρή εξέλιξη, με προφανείς αρνητικές συνέπειες για την τεράστια πλειοψηφία της κοινωνίας και τους θεσμούς.
Η ανάκαμψη, εντούτοις, δεν εφησυχάζει τη ΝΔ, δεν επαναπαύεται, διότι στο προβλεπτό μέλλον δεν εγγράφεται το ενδεχόμενο να απειληθεί ουσιαστικά από την αντιπολίτευση. Γι’ αυτό, σημειώσαμε ήδη, η δεξιότερη πολιτική θα συνεχιστεί. Πρώτον, διότι η επιρροή της απέχει πολύ από την αυτοδυναμία και αυτό εκτός των άλλων την κάνει ευάλωτη και σε «παιχνίδια υπονόμευσης», πχ, δημιουργίας κόμματος από τον κ. Σαμαρά. Δεύτερον, διότι το κοινωνικό – πολιτικό υπόβαθρο είναι πάντα ενεργό, σε βάρος της πολιτικής της. Η ακρίβεια επιτίθεται. Ο πληθωρισμός κατέγραψε ξανά αναζωπύρωση, τον Μάιο, με 3,3% από 2,6% τον Απρίλιο, ενώ στην Ευρωζώνη υποχώρησε από 2,2% στο 1,9%. Μετά τις αποκαλύψεις για την τραγωδία των Τεμπών, συνεχίζονται αποκαλύψεις για διαφθορά και σκάνδαλα με προεξάρχοντα τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εμπλέκοντας κεντρικούς υπουργούς. Οι συνθήκες εργασίας και αμοιβής συνεχώς επιδεινώνονται, ενώ σχεδιάζονται νομοθετικά μέτρα μεγαλύτερης ακόμη ευχέρειας, δηλαδή ασυδοσίας, για την εργοδοσία. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό μπαίνουν σε ακόμη μια αφόρητη σεζόν, ενώ ο τραγικός δείκτης είναι των εργατικών ατυχημάτων: το πρώτο τρίμηνο 87 θάνατοι και 122 τραυματισμοί σύμφωνα με τον Σύλλογο Τεχνικών Μηχανικών.
Σπουδαία εξέλιξη, από τη σκοπιά της έκθεσης της κυβέρνησης στον κόσμο της βαθιάς Δεξιάς και Ακροδεξιάς, είναι η ανατροπή όλων των δογμάτων της εξωτερικής της πολιτικής. Το εντοπίζουν πλέον και φιλοκυβερνητικοί αναλυτές. Η πρόσδεση στις ΗΠΑ, η συμφωνία με το Ισραήλ, η ακραία στάση στο Ουκρανικό, που εδράζονταν σε έναν παρωχημένο αντιτουρκισμό, είναι κομμάτια μιας καταρρέουσας πολιτικής. Από εικόνα «κραταιάς» δύναμης με «κύρος και συμμάχους», που μαζί με τους υπερεξοπλισμούς περνούσε στους εθνικόφρονες και την Ακροδεξιά, τώρα γίνεται ο αψευδής μάρτυς της αντίθετης εικόνας: η Τουρκία είναι κεντρική δύναμη στην περιοχή, σύμμαχος απαραίτητος σύμπασας της Δύσης.
Μια φράση του νέου πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία λέει τα πάντα: Η Αμερική λέει στην Τουρκία «μπορείτε, πλέον, να είστε ο πιο ισχυρός σε μια περιοχή». «Δύσκολη περιοχή», που εντάσσει Ελλάδα και Κύπρο, όπου «η Τουρκία πλοηγείται με επιτυχία που εκπλήσσει», σχολίασε. Η περίπτωση της Μονής Σινά ήταν μια ακόμη ανατροπή που διαπέρασε και τον λαϊκό κόσμο της Δεξιάς και Ακροδεξιάς. Φυσικά και της Λιβύης που έχει και στοιχεία διπλωματικής γκάφας (όπου συνέδραμε ως αντιπολίτευση και ο ΣΥΡΙΖΑ!).
Εντούτοις, η κυβέρνηση θα επιμείνει μέσω της εξωτερικής πολιτικής και των υπερεξοπλισμών να κρατά επαφή με τους επιρρεπείς προς την Ακροδεξιά ψηφοφόρους της, νυν ή πρώην. Όμως δεν μένει μόνο σ’ αυτά. Επιστρατεύει και όπλα της κλασικής συντηρητικής και αυταρχικής Δεξιάς. Το πιο ακραίο παράδειγμα είναι η ομιλία του πρωθυπουργού στους πρυτάνεις. Σε παλαιότερους θύμισε μια άλλη ομιλία σε πρυτάνεις. Άραγε, δεν τον απασχόλησε αυτό; Καταπατώντας το Σύνταγμα, κάθε ίχνος αυτονομίας των ΑΕΙ, είχε το θράσος να απειλήσει με κυρώσεις που «μπορούν να φθάνουν μέχρι και την έκπτωση από τον ρόλο τους για τους πρυτάνεις που δεν θα ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους». Ακόμη και φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές προειδοποίησαν ότι η σιωπή των πρυτάνεων –πλην εξαιρέσεων– δεν θα πρέπει «να εκληφθεί ως θετική στάση».
Ωστόσο, η ΝΔ δεν ξεχνά και την άλλη πλευρά της πολιτικής. Μετά τα αποκαλούμενα «μέτρα στήριξης», συνεχώς προβάλλει τα δημοσιονομικά περιθώρια που εξασφάλισε από την πολιτική για το Rearm Europe και τα υπερέσοδα. Η μείωση της φορολογίας των μεσαίων στρωμάτων και των κερδών των επιχειρήσεων είναι στις πρώτες επιλογές της.
Η πολιτική συμπίεσης της εργασίας και συρρίκνωσης του Δημοσίου θα συνεχιστεί ως ασφαλές βαθύ υπόβαθρο της κυριαρχίας της, της πολιτικής της. Είναι και απαίτηση των επιχειρηματιών. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Σπ. Θεοδωρόπουλος, το είπε καθαρά: «Για να λειτουργήσει η αγορά, χρειάζεται απουσία του κράτους». «Τα τελευταία δύο χρόνια ζούμε όλοι μια πολύ άγρια επίθεση του κράτους στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς, μια προσπάθεια υπερρύθμισης». «Και το ίδιο προσπαθούμε να κάνουμε (να βγάλουμε το κράτος έξω από τη δουλειά μας) και στα εργασιακά». Ο κ. Μητσοτάκης, ασφαλώς, δεν είναι κουφός. Προχθές βρέθηκε στη Ν. Ιωνία Βόλου μαζί με τον κ. Ε. Μυτιληναίο στις εγκαταστάσεις της αμυντικής βιομηχανίας ΜΕΤΚΑ. Και ετοιμάζεται νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά. Ακούει τι του λένε. Έργο δύσκολο, αλλά χωρίς αξιόμαχη αντιπολίτευση θα βρει τις δυνατές ισορροπίες.
Επανερχόμαστε στο αρχικό ερώτημα. Θα ανακοπεί η αιμορραγία της Δεξιάς προς την Άκρα Δεξιά; Θα υπερισχύσει ο δισταγμός του Α. Σαμαρά,μη ιδρύοντας κόμμα; Ο χρόνος έως τις εκλογές είναι μακρύς.
