Φωτογραφία: Andres Idda Bianchi / Pexels
«Η υποστήριξή μας συνδέεται κατά κάποιον τρόπο με αυτόν που θα κερδίσει τις εκλογές… Εάν αυτός (ο Μιλέι) χάσει τις εκλογές, οι ΗΠΑ δεν θα είναι γενναιόδωρες με την Αργεντινή (…) σε περίπτωση σοσιαλιστικής νίκης, θα σκεφτούμε πολύ διαφορετικά την επένδυση που κάνουμε».
Δηλώσεις Τραμπ σε δημοσιογράφους, 14 Οκτωβρίου 2025
Στις γενικές εκλογές στην Αργεντινή που διεξάχθηκαν την περασμένη Κυριακή, 26 Οκτωβρίου[1], ανανεώθηκαν 127 βουλευτικές έδρες από τις 257 και 24 από τις 72 έδρες στη Γερουσία (εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ). Νικητής το κυβερνητικό κόμμα του ακροδεξιού προέδρου Χ. Μιλέι «Η Ελευθερία Προχωρά – La Libertad Avanza – LLΑ»[2] με 40,7% και διαφορά 7,4% από το δεύτερο. Βγήκε από τις κάλπες, επίσης, πρώτο σε 15 από τις 24 επαρχίες (περιφέρειες) περιλαμβανομένης και του Μπουένος Άιρες, κάστρο του περονισμού και μεγάλο ειδικό βάρος στις εκλογικές αναμετρήσεις. Αύξησε την κοινοβουλευτική του δύναμη, εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα άσκησης βέτο στις όποιες προτάσεις της αντιπολίτευσης. Στη Γερουσία, αν και αύξησε τη δύναμή του, δεν διαθέτει πλειοψηφία. Το δεύτερο σε ψήφους κόμμα «Ισχυρή Πατρίδα – Fuerza Patria» (περονισμός/κιρσνερισμός) κατέγραψε 34,9%, χάνοντας δύναμη τόσο στη Βουλή, όσο και στη Γερουσία. Η συμμετοχή (προσωρινό αποτέλεσμα και υποχρεωτική) ήταν 68%, η χαμηλότερη τα τελευταία 40 χρόνια. Έχει ήδη ξεκινήσει η συζήτηση για τις αιτίες της διαρκούς μείωσης, ιδιαίτερα την τελευταία 10ετία, της συμμετοχής των πολιτών στις εκλογές.
Να επισημανθεί ότι τα αποτελέσματα αυτά είναι μεν επίσημα (99,3%) αλλά προσωρινά. Επιπρόσθετα, διεξάγεται ανακαταμέτρηση όλων των αποτελεσμάτων. Ήδη, από την Τρίτη, έχει ξεκινήσει η σχετική διαδικασία με τις επαρχίες που παρουσιάζουν μικρές διαφορές, περιλαμβανομένης και αυτής της πρωτεύουσας.
Ο εκβιασμός των ψηφοφόρων από τον Τραμπ υπέρ της ψήφου στον Μιλέι, αρκετές ημέρες πριν τις εκλογές (14 Οκτωβρίου) ήταν πλουσιοπάροχος: 40 δισ. δολάρια για πολύμορφη στήριξη της καταρρέουσας οικονομίας της χώρας και ειδικότερα του μη διαχειρίσιμου δημόσιου χρέους, του εθνικού νομίσματος, των συναλλαγματικών αποθεμάτων σε δολάρια κ.ά. Η παρέμβαση του Τραμπ έφερε αποτελέσματα και πριν τις εκλογές: αναβλήθηκε η υποβάθμιση της οικονομίας της από τον διεθνή οίκο Μόργκαν. Σχετικά με τις εκλογές, ο εκβιασμός λειτούργησε, το πιθανότερο, σαν σωσίβιο – ανάσα ζωής στις λαϊκές τάξεις και «ξεχασμένες» από το κράτος επαρχίες, του βορρά ειδικότερα. Από την άλλη μεριά, οι ελίτ της χώρας που είχαν αρχίσει να δυσανασχετούν με τις οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης, εισέπραξαν την παρέμβαση του Τραμπ όχι ως εκβιασμό, αλλά ως ευκαιρία για συνέχιση και αύξηση του πλουτισμού τους.
Μετά τα πρώτα αποτελέσματα άρχισαν οι πανηγυρισμοί στην έδρα του κόμματος LLA και στους δρόμους που κορυφώθηκαν με την ομιλία του Χ. Μιλέι, χωρίς ορατό αλυσοπρίονο και ντυμένος «ως πρόεδρος», ευχαρίστησε και έπλεξε το εγκώμιο του «φίλου» Τραμπ. Εξέφρασε την ικανοποίησή του για την έγκριση των εφαρμοζόμενων μεταρρυθμίσεων από τους πολίτες και δεσμεύτηκε ότι αυτές θα προχωρήσουν πιο γρήγορα.
Ως προς την ισοτιμία του πέσος (εθνικό νόμισμα) με το δολάριο, αν και έπεσε τη Δευτέρα, από την Τρίτη ξαναπήρε την ανηφόρα και διαμορφώθηκε στα 1.495 πέσος – 1 δολάριο. Άμεσο νομοθετικό δείγμα της κυβέρνησης, το σχέδιο νόμου –μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων με κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά και των ατομικών(;). Επόμενες μεταρρυθμίσεις: επαναφορά του συνταξιοδοτικού και νέο φορολογικό.
Ο Τραμπ, εκτός από τα συγχαρητήρια του στο Μιλέι για τη «σαρωτική νίκη του», παραδέχεται ότι «ο Μιλέι είχε πολλή βοήθεια από εμάς για τη νίκη του… του έδωσα πολλή ισχυρή στήριξη. Στηρίζουμε πολλές χώρες στη Νότια Αμερική», όπως και το ανησυχητικό: «Εστιάζουμε πολύ στη Νότια Αμερική». Συνέχισε κυνικά: «Βγάλαμε πολλά λεφτά με αυτές τις εκλογές, γιατί τα ομόλογα ανέβηκαν. Ανέβηκε και η αξιολόγηση ολόκληρου του χρέους τους». Για το αντάλλαγμα όλων αυτών σιωπή.
Επιδίωξη του Τραμπ φαίνεται πλέον να είναι η επιστροφή της Λατινικής Αμερικής – Καραϊβικής στον ρόλο της «πίσω αυλής των ΗΠΑ».
Σημειώσεις:
1. Για την προεκλογική περίοδο και την οικονομική – κοινωνική κατάσταση, Η Εποχή, 25-26/10/25.
2. Συμμετέχει και το δεξιό κόμμα PRO, του πρώην προέδρου Μ. Μάκρι.
