Φωτογραφία: Κώστας Τζούμας / Eurokinissi
Ένα ακόμα εργασιακό νομοσχέδιο της ΝΔ, ένα ακόμα δείγμα της σκληρά ταξικής πολιτικής της για την εργασία, που όπως και τα προηγούμενα, συνοψίζεται στο τρίπτυχο περισσότερη δουλειά, μεγαλύτερη «ευελιξία» και λιγότερα δικαιώματα, προκειμένου να αυξηθεί η κερδοφορία των –μεγάλων κυρίως– επιχειρήσεων.
Κατά την προσφιλή της μέθοδο, η κυβέρνηση συνεχίζει τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων από εκεί που την άφησε με τον προηγούμενο νόμο (Ν. 5053/2023), αποκαλύπτοντας για ακόμα μια φορά το σχέδιο που υπηρετεί με συνέπεια από την πρώτη ημέρα της διακυβέρνησής της: την πλήρη απορρύθμιση του πλαισίου προστασίας των εργαζομένων και τη δημιουργία ενός νέου τοπίου στα εργασιακά, όπου οι όροι εργασίας θα καθορίζονται σχεδόν αποκλειστικά από τις ανάγκες της επιχείρησης.
Ας δούμε, όμως, μερικά βασικά σημεία του νομοσχεδίου:
1. Αύξηση της ημερήσιας υπερωριακής απασχόλησης μέχρι τη συμπλήρωση 13ωρης εργασίας (άρθρο 6). Αν υπολογίσουμε και τον χρόνο προς και από την εργασία, μένουν ελάχιστες ώρες ξεκούρασης για τους εργαζόμενους, που οδηγούνται στην πλήρη εξάντληση και τη διάλυση κάθε έννοιας προσωπικής και οικογενειακής ζωής. Παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για το αντίθετο, οι εργαζόμενοι/ες θα είναι σχεδόν αδύνατο να αρνηθούν χωρίς να διακινδυνεύσουν απόλυση, καθώς η ΝΔ από το 2019 κατήργησε τον βάσιμο λόγο απόλυσης, ενώ και στο ίδιο το νομοσχέδιο αναφέρεται ότι προστασία από απόλυση θα υπάρχει μόνο αν η άρνηση των εργαζομένων γίνεται με «καλή πίστη» (!) (άρθρο 14).
2. Υπερωριακή απασχόληση ακόμα και στην εκ περιτροπής εργασία (άρθρο 5). Μέχρι σήμερα απαγορεύεται, προκειμένου να προστατεύονται οι εργαζόμενοι/ες και να στηρίζεται η πλήρης απασχόληση. Με τη διάταξη θα μπορούν οι εργοδότες να προσλαμβάνουν εργαζόμενους που θα δουλεύουν μόνο τις ημέρες που υπάρχει φόρτος εργασίας και μέχρι εξάντλησης.
3. Διεύρυνση της δυνατότητας διευθέτησης του χρόνου εργασίας ακόμα και σε εβδομαδιαία βάση (άρθρο 7), δηλαδή ακόμα μεγαλύτερη ελαστικοποίηση του ωραρίου, με 10ωρη εργασία σε αντάλλαγμα με μειωμένο ωράριο ή ρεπό κάποιες άλλες ημέρες, ακόμα και σε εβδομαδιαία βάση (στον προηγούμενο νόμο της ΝΔ επιτρεπόταν σε εξαμηνιαία).
4. Fast track προσλήψεις για 1-2 ημέρες (άρθρο 19) όπου οι εργαζόμενοι/ες θα καλούνται να απαντούν με ένα «ναι» στο μήνυμα του εργοδότη, για το αν αποδέχονται την εργασία με τους συγκεκριμένους όρους ακόμα και 24 ώρες πριν την έναρξη του ωραρίου.
5. Η «αδικαιολόγητη» απουσία 5 ημερών από την εργασία θα θεωρείται οικειοθελής αποχώρηση (άρθρο 12). Η ακραία αυτή αντεργατική διάταξη που δεν υπήρχε στην αρχική παρουσίαση του νομοσχεδίου, προβλέπει ότι 2 ημέρες μετά την ειδοποίηση του εργοδότη (που γίνεται στις 3 ημέρες απουσίας), θα έχει δικαίωμα να διώξει τον εργαζόμενο χωρίς αποζημίωση, καταθέτοντας οικειοθελή αποχώρηση χωρίς την υπογραφή του/της. Ακόμα κι αν ο εργαζόμενος/η δεν είδε την ειδοποίηση του εργοδότη, καθώς αυτή μπορεί να γίνει με ένα απλό email (ή και μέσα από την εφαρμογή my ergani) και ανεξάρτητα από τη σοβαρότητα του λόγου απουσίας!
6. Δυνατότητα κατάτμησης της άδειας με μείωση των ελάχιστων ημερών συνεχούς αδείας στις 5 ημέρες, ή 6 σε εξαήμερη εργασία (άρθρο 9) από τουλάχιστον 10 (ή 12 αντίστοιχα) που ισχύει σήμερα. Η διάταξη αυτή μπορεί να οδηγήσει στον εκβιασμό των εργαζομένων προκειμένου να μη λαμβάνουν ούτε τις 10 τουλάχιστον συνεχόμενες ημέρες αδείας, στερώντας τους τη δυνατότητα ξεκούρασης και διακοπών.
7. Δυνατότητα προσέλευσης μέχρι και 120 λεπτά μετά το δηλωμένο ωράριο (άρθρο 20). Ακόμα μια «ευελιξία» που δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη να αλλάζει άτυπα το ωράριο εργασίας, αλλά και να υποκρύπτει απλήρωτες υπερωρίες.
Αυτές είναι κάποιες από τις «φιλεργατικές», σύμφωνα με την υπουργό Εργασίας, διατάξεις του νέου νομοσχεδίου. Είναι φανερό πια ότι δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε. Η 1η Οκτώβρη είναι μια ωραία μέρα για να ξεκινήσει επιτέλους η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση και τις πολιτικές της…
