Οι μάσκες που έκρυβαν τις πραγματικές προθέσεις του Γιάννη Αλαφούζου σχετικά με τα ζητήματα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και της οικονομικής της επιβίωσης, έπεσαν με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο την εβδομάδα που πέρασε.
Τι αποκαλύφθηκε; Αυτό που είχαμε οι περισσότεροι υποψιαστεί. Ότι ο μεγαλομέτοχος της πράσινης ΠΑΕ χρησιμοποιεί με τρόπο ηθικά απαράδεκτο τον Παναθηναϊκό ως πολιορκητικό κριό στη διαμάχη που έχει με την κυβέρνηση, για λόγους που φυσικά δεν έχουν καμία σχέση με το ποδόσφαιρο. Πλέον αυτό είναι πασιφανές και ξεκάθαρο.
Διότι πως αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι μόλις ο Παναθηναϊκός απειλήθηκε άμεσα με υποβιβασμό στη Football League, ο Αλαφούζος βρήκε, ως δια μαγείας, χρήματα για να πληρώσει οφειλές και να απομακρύνει το ενδεχόμενο αυτό; Το δράμα παίχθηκε την Δευτέρα και την Τρίτη. Το διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ διέταξε την αφαίρεση 9 (!) βαθμών από τους πράσινους για οφειλές στους Τοτσέ, Εσιέν και Λέτο, γεγονός που έφερνε την ομάδα λίγο πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού. Δεν πέρασαν ούτε 24 ώρες από τη δικαστική αυτή απόφαση και οι τρεις παίκτες εξοφλήθηκαν τα οφειλόμενα και ο Παναθηναϊκός γλίτωσε ένα μεγάλο κάζο.
Τουτέστιν, χρήματα υπάρχουν, αλλά χρησιμοποιούνται μόνο όταν το σκοινί κινδυνεύει να σπάσει και η λαϊκή οργή ξεσπάσει. Είναι καλό το παιχνιδάκι τριβών με την κυβέρνηση, αλλά ο Αλαφούζος γνωρίζει ότι αν γίνει το μοιραίο λάθος και ο Παναθηναϊκός υποβιβαστεί, τότε το ανάθεμα του κόσμου της ομάδας θα πέσει κυρίως πάνω του. Το βιογραφικό του θα γράψει επίσης ότι θα είναι ο κύριος υπεύθυνος για την καταστροφή της πιο ιστορικής ποδοσφαιρικής ομάδας της Αθήνας.
Πουλάει – δεν πουλάει
Επιπλέον, την Τρίτη δημοσιοποιήθηκε και πρόταση για την εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της ΠΑΕ Παναθηναϊκός από ελβετικό fund, του οποίου ηγείται ο ταϊλανδός επιχειρηματίας Παϊρότζ Πιεμπονγκσάντ. Το ύψος της πρότασης (40,5 εκατομμύρια ευρώ) καλύπτει όλες τις τρέχουσες υποχρεώσεις της ΠΑΕ και αφήνει ένα ικανοποιητικότατο ποσό για μπάτζετ στο αγωνιστικό τμήμα για την επόμενη σεζόν. Κοντολογίς, είναι μία πρόταση που, αν μην τι άλλο, δεν μπορεί κανείς να την ξεπεράσει εύκολα.
Το περιβάλλον Αλαφούζου έσπευσε αρχικά να διαψεύσει την ύπαρξη της πρότασης, αλλά όταν κατέστη ξεκάθαρο ότι μοιράζει καθρεφτάκια σε ιθαγενείς, αναδιπλώθηκε. Κάπως έτσι προέκυψε η είδηση ότι ο Μίστερ Σκάι ζητά ακόμη περισσότερα χρήματα για να γίνει το επιχειρηματικό ντιλ, χρήματα όμως που η άλλη πλευρά δεν έχει σκοπό να καταβάλλει (αφού γνωρίζει ακριβώς ποιες είναι οι ανάγκες της εταιρίας).
Έγινε, άρα, και πάλι σαφές ότι ο Αλαφούζος θέλει να παίξει καθυστερήσεις για να δημιουργήσει επικοινωνιακό πρόβλημα και στην κυβέρνηση, η οποία με τη σειρά της δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση ο Παναθηναϊκός να «σκάσει» επί των ημερών της. Ο έλληνας επιχειρηματίας από την πλευρά του αυτό το γνωρίζει, και στο χορό του Ζαλόγγου που έχει οραματιστεί, θέλει να παρασύρει μαζί του τους πάντες. Ομάδα, κυβέρνηση, κόσμο!
Όλα δείχνουν πάντως ότι το σχέδιο αυτοκαταστροφής δεν θα μπει τελικά σε λειτουργία. Ο… λαϊκός παράγοντας αναμένεται να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτό, καθώς ήδη πιέζει στην κατεύθυνση του να ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία και η ΠΑΕ Παναθηναϊκός να αλλάξει χέρια μετά από πέντε χρόνια, μπαίνοντας σε μία νέα εποχή.
Είναι, όμως, ο ταϊλανδός επιχειρηματίας και το ελβετικό fund η λύση που πραγματικά χρειάζεται η ομάδα; Ουδείς μπορεί να το ισχυριστεί αυτό με ασφάλεια. Η συνήθης πρακτική αυτών των fund ανά την Ευρώπη είναι να αγοράζουν ομάδες, να τις καθιστούν βιώσιμες οικονομικά και εν συνεχεία να τις μεταπωλούν σε άλλους ενδιαφερόμενους μέσα σε τρία-τέσσερα χρόνια. Το ίδιο fund, άλλωστε, αγόρασε προ ημερών την Μουσκρόν στο Βέλγιο, η οποία βρισκόταν επίσης σε δύσκολη θέση.
Μια αμφίβολη λύση
Στην κατάσταση, όμως, που βρίσκεται τώρα η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ακόμα και αυτή η λύση φαντάζει σωτήρια (αν και ο επιχειρηματίας, με… παρουσία στα «panama papers», δεν αποκλείεται να θέλει να «ξεπλύνει» μερικές δεκάδες εκατομμύρια, από προηγούμενες επιχειρηματικές του δράσεις). Μάλιστα, από τη στιγμή που η πλευρά του Δημήτρη Γιαννακόπουλου εξέφρασε την πρόθεσή της να ενώσει τις δυνάμεις με το fund για το θέμα του ΟΑΚΑ, τότε δεν αποκλείεται να προκύψει κάτι πραγματικά πρωτοπόρο.
Το χρήμα και σ’ αυτήν την περίπτωση θα μιλήσει. Και ίσως σ’ αυτό ο Αλαφούζος να μην είναι σε θέση να αρνηθεί, έστω και αν επιθυμούσε να πάει το παιχνίδι της κόντρας του με την κυβέρνηση μέχρι το τέλος. Πλέον δεν έχει τίποτα να κερδίσει, παρά μόνο να χάσει.
Νίκος Γιαννόπουλος
