Toυς πολλούς τελευταίους μήνες (για να μην μπούμε τα τελευταία χρόνια) μεγάλο μέρος της κυβερνητικής δραστηριότητας καλύπτει η προσπάθεια δικαιολόγησης παραβατικής συμπεριφοράς στελεχών της κυβέρνησης και γενικότερα της Νέας Δημοκρατίας.
Η εβδομάδα που μας πέρασε εξελίχθηκε σε κατ’ εξοχήν παράδειγμα αυτής της δραστηριότητας. Με μία καταδική της ευρωβουλεύτριας Άννας-Μισέλ Ασημακοπούλου για την υπόθεση της παραβίασης των προσωπικών δεδομένων χιλιάδων κατόχων e-mail και μία απαγγελία κατηγορίων στον βουλευτή (και πρώην ευρωπαίο επίτροπο) Δημήτρη Αβραμόπουλο για το Qatargate, η δουλειά που είχε να κάνει το κυβερνητικό πλυντήριο ξεπλύματος ευθυνών ήταν πολλή και βαριά.
Ούτε η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία
Για την υπόθεση Ασημακοπούλου τα περιθώρια ελιγμών ήταν μάλλον στενά από τη στιγμή που έλαβε χώρα καταδίκη φυλάκισης 20 μηνών (πρωτόδικα). Η δικαστική απόφαση μιλούσε από μόνη της. Όμως και πάλι, όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ρωτήθηκε σχετικά, θέλησε να υποβαθμίσει την υπόθεση λέγοντας χαρακτηριστικά ότι συνέβη, συνέβη για ένα e-mail. Ο κ. Μαρινάκης, ο οποίος έχει σπουδάσει νομικά, αποκλείεται να μην γνωρίζει ότι η καταδίκη της κας Ασημακοπούλου προέκυψε γιατί στο δικαστήριο αποδείχθηκε παραβίαση της νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων. Εκμεταλλευόμενος όμως την άγνοια πολλών πολιτών για τη σχετική νομοθεσία αλλά για την ουσία της υπόθεσης, αποφάσισε να σπεκουλάρει μιντιακά και όπου βγει. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη, προφανώς δεν θα είναι και η τελευταία φορά.
Στο ζήτημα Αβραμόπουλου, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Αφενός γιατί οι κατηγορίες που βαραίνουν τον βουλευτή είναι ιδιαίτερα σοβαρές (ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, δημόσια διαφθορά, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) αφετέρου γιατί ο πρώην υπουργός αντέδρασε σπασμωδικά στη δημοσιοποίηση της υπόθεσης. Σε τηλεοπτική του εμφάνιση (ΣΚΑΪ) ο κ. Αβραμόπουλος, ο οποίος συνήθως εκφράζεται ήπια, έφτασε να τονίσει ότι «δεν πρόκειται να απολογηθώ σε κανέναν κερατά». Ωστόσο αυτό που ενόχλησε κυρίως το Μαξίμου είναι ότι ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων κατηγόρησε για τον χειρισμό της υπόθεσής του τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ο Παύλος Μαρινάκης αναγκάστηκε να πάρει αποστάσεις από αυτήν την τακτική υπογραμμίζοντας ότι ναι μεν όσα ισχυρίζεται για το ζήτημα ο κ. Αβραμόπουλος ακούγονται πειστικά, όμως «είναι αυτονόητο πως όταν οι αρχές ζητάνε κάτι -είτε ελληνικές είτε ευρωπαϊκές- οφείλουμε να ανταποκρινόμαστε». Ο Αβραμόπουλος φέρεται να μην ανταποκρίθηκε σε κάλεσμα των βελγικών αρχών για κατάθεση.
Ρύθμιση πασπαλισμένη με προεκλογική χρυσόσκονη
Μέσα σ’ αυτό το μάλλον προβληματικό κλίμα, η κυβέρνηση ξεδιπλώνει το όποιο σχέδιό της για παροχές, έτσι ώστε να ανακόψει την δημοσκοπική της στασιμότητα.
Μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του Νόμου Κατσέλη, η κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να δράσει. Παρά το γεγονός ότι η απόφαση δεν άρεσε στον επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή τροπολογία ουσιαστικά στο πλαίσιο εφαρμογής της απόφασης την οποία βέβαια ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης φρόντισε να πασπαλίσει με προεκλογική χρυσόσκονη. «Νομοθετούμε καθολική εφαρμογή και δίνουμε λύση για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις, χωρίς νέα δικαστήρια, χωρίς νέες προσφυγές, χωρίς νέα ταλαιπωρία. Περισσότεροι από 100.000 συμπολίτες μας θα δουν άμεσα τη δόση τους να μειώνεται ραγδαία, σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και κατά περίπου 300 ευρώ τον μήνα. Πραγματική ανάσα για κάθε νοικοκυριό και μεγαλύτερη Δικαιοσύνη στην πράξη. Αλλά δεν σταματήσαμε εκεί. Προχωρήσαμε συνειδητά, πέρα και πάνω από όσα όριζε η ίδια η απόφαση, γιατί θεωρήσαμε ότι η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται στη στενή νομική συμμόρφωση. Και αυτό πρέπει να ειπωθεί, χωρίς περιστροφές», τόνισε ο κ. Πιερρακάκης. Δεν μας είπε όμως ποτέ αν θα αναλάμβανε σχετική δράση χωρίς τη δικαστική απόφαση (άλλωστε το πρόβλημα εκκρεμεί επί σειρά ετών).
Μίλησε για επιλογή της κυβέρνησης να εφαρμόσει αναδρομικότητα και γενικά εμφανίστηκε βασιλικότερος του βασιλέως, σαν κάτι να του χρωστά ο ελληνικός λαός μετά από χρόνια αδράνειας που έφερε πολλούς δανειολήπτες μπροστά στο φάσμα της οικονομικής καταστροφής.
Το παραμύθι των «στοχευμένων παροχών»
Για να αναστρέψει βέβαια το εις βάρος του κλίμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να περιοριστεί στη ρύθμιση για το νόμο Κατσέλη. Χρειάζεται πιο ισχυρά όπλα στη φαρέτρα του ενόψει της παρουσίας του στη ΔΕΘ τον προσεχή Σεπτέμβριο και αυτά φαίνεται ότι θα τα βρει μέσα από «στοχευμένες», όπως τις χαρακτηρίζει το κυβερνητικό επιτελείο, παροχές οι οποίες υποτίθεται ότι δεν θα χρηματοδοτούνται από τα «λεφτόδεντρα» της αντιπολίτευσης. Από πού λοιπόν θα χρηματοδοντούνται; Μα από τα λεφτόδεντρα των θηριωδών πρωτογενών πλεονασμάτων που ταϊζουμε όλοι μας καταβάλλοντας συνεχώς τους ολοένα και πιο δυσβάσταχτους έμμεσους φόρους κάθε φορά που ψωνίζουμε ραπανάκια και αγγούρια. Γιατί για το ένα ευρώ που θα δώσουν, θα φροντίσουν πρώτα να μας έχουν πάρει τουλάχιστον δύο από την τσέπη. Ως γνωστόν, αυτό συνιστά “υπεύθυνη οικονομική πολιτική” για την ελληνική δεξιά. Η προοδευτική φορολόγηση του πλούτου είναι, αντιθέτως, λαϊκισμός. Έτσι, για να μην έχουμε κενά…
Μέσα σ’ αυτήν την… υπέροχη ατμόσφαιρα, ο πρωθυπουργός θα κληθεί να πάρει τις οριστικές αποφάσεις του για το χρόνο των εκλογών μέσα στο καλοκαίρι. Οι περισσότεροι συνεργάτες του αναφέρουν ότι όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλά για εξάντληση της τετραετίας το εννοεί και παραπέμπουν σχετικά στην ολοκλήρωση του προηγούμενου εκλογικού κύκλου, το 2023. Άλλοι πιστεύουν ότι ο πρωθυπουργός το σκέφτεται ακόμα και ότι κρατά πάντα ενεργό το σενάριο για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ακόμα και τον Οκτώβριο. Το γεγονός ότι τεράστιο κυβερνητικό κλιμάκιο οργώνει τις τελευταίες ημέρες την Πελοπόννησο, περιφέρεια που θεωρείται κάστρο του Αντώνη Σαμαρά, δεν είναι, σε κάθε περίπτωση, τυχαίο. Αντίθετα, συνιστά ένδειξη ότι το Μαξίμου είναι προετοιμασμένο για όλα τα πιθανά ενδεχόμενα και ότι έχει θέσει τον προεκλογικό του μηχανισμό σε κίνηση από πολύ νωρίς. Περισσότερα όμως θα μάθουμε μετά τις 20 Αυγούστου, όταν τα μπάνια του λαού ολοκληρωθούν.
Φωτο: Γιώργος Κονταρίνης / Eurokinissi
