φωτογραφία: (ΝΑΣΟΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Στα πρώτα χρόνια της μεταπoλίτευσης πρωτεύον ζήτημα ήταν η λεγόμενη “αποχουντοποίηση”, η απομάκρυνση και δίκη όπου χρειαζόταν όλων αυτών που είχαν εκφραστεί θετικά, είχαν βοηθήσει, είχαν διοριστεί απο την χούντα.Ο στρατός, η αστυνομία και η εκπαίδευση ήταν οι κύριοι τομείς ενδιαφέροντος. Όμως η κυβέρνηση Καραμανλή γενικά είχε μια δυσανεξία στις προσπάθειες κάθαρσης. Χαρακτηριστικό της δεξιάς πολιτικής πρακτικής και της παρεμπόδισης της κάθαρσης των δημόσιων υπηρεσιών είναι η παρακάτω κυβερνητική δήλωση στις 3 Φεβρουαρίου του 1975 : “ Υπό το πρόσχημα της «καθάρσεως» έχει καταλήξει οι μισοί Έλληνες να κατηγορούν τους άλλους μίσους ως χουντικούς , ώστε να δημιουργείται πλέον η εντύπωσις ότι η 21η Απριλίου υπήρξε πολιτικόν κίνημα με ευρεία λαϊκήν υποστήριξιν ” . Χωρίς να ονοματίζεται, βλέπουμε ξεκάθαρα την ταύτιση της αποχουντοποίησης με τον κίνδυνο διχασμoύ του έθνους.
Ταξιδεύοντας πολλές δεκαετίες μετά, στην περίοδο των μνημονίων, η Δεξιά, τώρα στην αντιπολίτευση, παραμένει στην ίδια συχνότητα. Ο τότε εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Μιχελάκης χαρακτηρίζει την πιθανότητα διενέργειας δημοψηφίσματος από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου πάνω στην εφαρμογή ή όχι του δεύτερου μνημονίου, ως ένα δημοψήφισμα διχαστικό και αποπροσανατολιστικό, ένα ψευτοδίλημμα. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2015, αφού πρώτα επικοινωνιακά διαστρέβλωσε το ερώτημα του δημοψηφίσματος, μετά την ήττα του, ο Αντώνης Σαμαράς το εγκαλούσε ως διχαστικό και εκβιαστικό στην επίσημη βιντεοσκοπημένη δήλωση-παραίτηση του. Κάνοντας έκκληση μάλιστα όλοι μαζί οι έλληνες να αποσοβήσουν τον κίνδυνο του εθνικού διχασμού που διαφαίνεται στον ορίζοντα, ειδικά τότε που η Ελλάδα είχε μπει, κατα τα λεγόμενα του, σε τροχιά ανάκαμψης.
Φτάνοντας τώρα στο σήμερα παρατηρούμε ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά. Στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβούλιου Θεσσαλονίκης η δημοτική αρχή, που την σιγοντάρει πια η κυβέρνηση, προχώρησε σε ένα ακόμα ευτράπελο. Απέρριψε την αίτηση για δημοψήφισμα, ώστε να γίνει η Δ.Ε.Θ. μητροπολιτικό πάρκο υψηλού πρασίνου, που κατέθεσε η Οργανωτική Επιτροπή Δημοψηφίσματος, παρά τις 23.214 υπογραφές που πληρούσαν το απαραίτητο 10% των δημοτών ώστε να προκηρύξει ο δήμος δημοψήφισμα σύμφωνα με τον αντίστοιχο νόμο του 2018.Την απέρριψε χωρίς να έχει φέρει την απαραίτητη εισήγηση, χωρίς την γνωμοδότηση από τον αρμόδιο φορέα και χωρίς να έχουν αποσταλεί όλα τα αποδεικτικά έγραφα των υπογραφών στους συμβούλους. Στην συνέχεια αποφάσισε να ζητήσει από το δημοτικό συμβούλιο να διαμορφώσει θέση για το δημοψήφισμα, επιλέγοντας έτσι μια διαδικασία παράτυπη και μη προβλεπόμενη στον νόμο του 2018 για τα δημοψηφίσματα.
Αν και οι συστημικές παρατάξεις πάντα κόπτονται για τους τύπους, αυτό δεν εμπόδισε την πλειοψηφία να προχωρήσει στην συζήτηση και καταψήφιση του αιτήματος κρίνοντας το θέμα λήξαν. Μεταξύ των διαφόρων υποκριτικών κατηγοριών που εκτοξεύθηκαν από τους δημοτικούς συμβούλους της κυβερνώσας παράταξης για πλαστές υπογραφές και παραπλάνηση των δημοτών κλπ, ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης δήλωσε το πιο σημαντικό. Στην δευτερολογία του παραδέχτηκε ότι ο λόγος που αυτός και η παράταξη του θα ψηφίσει κατά του δημοψηφίσματος είναι γιατί επιθυμούν να αποτρέψουν την πόλη και τον λαό της από το να πέσουν σε έναν νέο διχασμό, “έναν νέο εμφύλιο πόλεμο”. Έναν διχασμό καταστροφικό για την πόλη, την οικονομία και πάει λέγοντας. Σας θυμίζει κάτι;
Καθόλη την διάρκεια της γ’ ελληνικής δημοκρατίας, η κυρίαρχη επιχειρηματολογία των συντηρητικών παρατάξεων απέναντι σε οποιαδήποτε πιθανότητα διακινδύνευσης των αστικών συμφερόντων και της ενότητας του αστικού κράτους, ήταν το επιχείρημα του διχασμού. Καθώς πια η δεξιά και το μπλοκ εξουσίας λειτουργεί μέσα σε κοινοβουλευτικά πλαίσια πρέπει να κρατήσει και τα αντίστοιχα προσχήματα. Δεν μπορεί δηλαδή να κατηγορήσει πια ευθέως την αριστερά όπως την κατηγορούσε από απαρχής της, για εθνοπροδοσία, ταξικό μίσος, σαμποτάζ της εθνικής οικονομίας κοκ, αντιθέτως το καλύπτει με ένα πέπλο εθνικής ενότητας και ομόνοιας. Οποιαδήποτε πολιτική διαφωνία που ξεφεύγει τα στενά όρια της αστικής πολιτικής κατακεραυνώνεται ως διχαστική, τοξική και πιο πρόσφατα λαϊκιστική. Οι κίνδυνοι ; Το 1975 ήταν το ενδεχόμενο η κάθαρση να αφαιρέσει την σύνδεση της Νέας Δημοκρατίας με τα ακροδεξιά “πατριωτικά” στοιχεία μέσα από τα οποία έλεγχε όλες τις πτυχές του κράτους και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της, την περίοδο των μνημονίων ήταν έμμεσα η άμεσα να χαθεί ο έλεγχος της ελληνικής οικονομίας από το ευρωπαϊκό τραπεζικό κεφάλαιο αλλά και τα ίδια τους τα κέρδη και σήμερα το 2026 είναι η πιθανότητα ενός δημοτικού δημοψηφίσματος που θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου στην λαϊκή συνδιαμόρφωση της δημοτικής πολιτικής και στον μεγάλο κίνδυνο για το μπλοκ εξουσίας να αρχίσουν και άλλες πόλεις και χωριά να διεκδικούν τα δικαιώματα τους και να μην αφήνουν πια τα επιχειρηματικά συμφέροντα να διαμορφώνουν την ζωή τους και την φύση των έργων στους τόπους τους.
ΠΗΓΕΣ:
Σχετικά με το δημοψήφισμα που δεν έγινε το 2011:
https://www.voria.gr/article/gia-dixastiko-dimopsifisma-kanei-logo-i-nd
Δήλωση του Αντώνη Σαμαρά μετά τα αποτελέσματα του Δημοψηφίσματος του 2015:
https://nd.gr/nea/dilosi-toy-proedroy-tis-neas-dimokratias-k-antoni-samara-meta-apotelesma-toy-dimopsifismatos
Μεταπολίτευση: Ένα βολικό «τέρας» Διονύσης Ελευθεράτος 2024
Δευτερολογία Στέλιου Αγγελούδη στο Δημοτικό Συμβούλιο:
https://www.youtube.com/watch?v=iu1D1nsQoHQ
Περισσότερα για το δημοψήφισμα στην Θεσσαλονίκη:
https://www.facebook.com/parkodeth.gr
Για το νομικό πλαίσιο του δημοψηφίσματος αναφορικά με τη μετεγκατάσταση της ΔΕΘ και τη μετατροπή του εκθεσιακού κέντρου σε Μητροπολιτικό Πάρκο:
https://parkodeth.gr/?page_id=242
