Η κυβέρνηση να επιμείνει
Η τακτική που θα ακολουθήσουν οι δανειστές, αμέσως μετά την λήψη ψήφου εμπιστοσύνης από την κυβέρνηση και η οποία θα είναι διαπραγμάτευση εν μέσω ποικίλων πιέσεων, βλέπουμε να σχηματοποιείται τις τελευταίες μέρες. Η αρχή έγινε με το πρόβλημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όπου μπήκε ο όρος της ολοκλήρωσης της ψήφισης των προαπαιτούμενων, αλλά στο τέλος της περασμένης βδομάδας στο τραπέζι μπήκε και το χρέος και άρχισαν τα σχετικά παιχνίδια. Ο κ. Ντάισελμπλουμ έσπευσε, με την πρότασή του για υψηλό πλαφόν δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους (15% του ΑΕΠ, έναντι 10% που προτείνει το ΔΝΤ), να παρουσιάσει την αρνητική διάθεση των Ευρωπαίων για ένα μέγα πρόβλημα για την Ελλάδα.
Την ίδια στιγμή, ξεκίνησε η πρώτη συζήτηση για τη ΔΕΗ και πιο συγκεκριμένα για την ΑΔΜΗΕ, στην οποία οι δανειστές επανέφεραν την πρότασή τους για ιδιωτικοποίηση. Αν και τελικά αποδέχτηκαν ως βάση συζήτησης την ελληνική θέση για εναλλακτικές προτάσεις, άφησαν να διαφανεί ότι οι πιέσεις και στο θέμα αυτό θα είναι παρούσες κατά τη διαπραγμάτευση. Τα φάρμακα είναι, επίσης, ένας τομέας που οι προτάσεις των δανειστών περιορίζουν τη δυνατότητα της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας να αναπτυχθεί.
Για την κυβέρνηση δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά να επιμείνει σε μια γραμμή διαπραγμάτευσης, που θα ορίζει γραμμή αντίστασης και θα επιχειρεί να αποτρέψει τις απαιτήσεις των δανειστών. Είναι η μόνη γραμμή πλεύσης, που κρατά ζωντανή τη σχέση με τα λαϊκά στρώματα, τα οποία την εξέλεξαν και ενεργό τη στήριξή της στις δύσκολες καμπές που έρχονται.
•
