Φωτογραφία: Κώστας Τζούμας / Eurokinissi
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι «πολύ κοντά σε μια εμπορική συμφωνία με την Ινδία» και «μια συμφωνία που θα μπορούσε επίσης να επιτευχθεί με την Ευρώπη», τόνισε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, εξηγώντας ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν σκληρή και τώρα είναι πιο πρόθυμη». Για τον Τραμπ οι Ευρωπαίοι «θέλουν να καταλήξουν σε μια συμφωνία», η οποία, ωστόσο, «θα είναι πολύ διαφορετική από τη συμφωνία που είχαμε εδώ και χρόνια».
Ο σύμμαχος Τραμπ δεν θα βάλει τους Ευρωπαίους μόνο να αγοράζουν αμερικανικά όπλα για να τα δίνουν στην Ουκρανία, αλλά σχεδιάζει να τους επιβάλλει και υψηλούς δασμούς, καταφέρνοντας ένα μεγάλο πλήγμα στην οικονομία, την απασχόληση και τη σταθερότητα στην Ευρώπη. Λες και συμπληρώνει τη δουλειά του εχθρού από τη Μόσχα.
Ο Τραμπ τον Μάιο είχε ήδη απειλήσει να επιβάλει δασμούς έως και 50% σε ευρωπαϊκά προϊόντα, που μετά υποχώρησαν στο 30% από την 1η Αυγούστου. Εάν η ΕΕ απαντούσε στους δασμούς του με τους δικούς της ισοδύναμους δασμούς, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε έναν ονομαστικό δασμό των ΗΠΑ ύψους 60%, με ακόμη πιο δραματικές συνέπειες για τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης έφθασαν στα 1,68 τρισεκ. ευρώ το 2024.
Για να κατευνάσουν τον πλανητάρχη οι υπουργοί Εμπορίου της ΕΕ υποστήριξαν την παράταση της αναστολής του πρώτου πακέτου αντιμέτρων σε ορισμένες εισαγωγές από τις ΗΠΑ, αξίας περίπου 21 δισ. ευρώ έως την 1η Αυγούστου, ώστε να επιτραπεί η συνέχιση των διαπραγματεύσεων, απειλώντας για έναν δεύτερο γύρο εμπορικών αντιμέτρων ύψους 72 δισ. ευρώ, ο οποίος θα περιλαμβάνει αεροσκάφη, αυτοκίνητα και εξαρτήματα.
Παρά τις απειλές, οι ευρωπαίοι γονυπετείς υποσχέθηκαν στον Τραμπ να μειώσουν κάτω από το 10% τους δασμούς τους στα αμερικανικά αυτοκίνητα, εάν βέβαια οι αμερικανικοί δασμοί δεν ξεπεράσουν το 20%, από το σημερινό 25%. Για να μην αναφερθούμε για τις εκκλήσεις διάσωσης της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας.
Από τη στιγμή που ο Τραμπ ανακοίνωσε δασμούς 10% με 15% για τις περίπου «150 μικρότερες χώρες» του κόσμου στην Ευρώπη τρέμουν πως οι δασμοί για την ΕΕ θα διαμορφωθούν στο 20%, που για τις Βρυξέλλες και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα αποτελέσουν ένα μεγάλο εφιάλτη.
Οι διαπραγματευτές της ΕΕ προσπαθούν να πιέσουν τον Τραμπ απειλώντας με αντίμετρα εναντίον των αμερικανικών τεχνολογικών προϊόντων, εκτιμώντας ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν σε ένα πολύ δύσκολο κλίμα, έως και μέχρι την 1η Αυγούστου, γιατί κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι θέλει στην πράξη ο Τραμπ και μέχρι πού θέλει να φτάσει τον ιδεολογικό πόλεμο του. Από τη στιγμή που οι διαπραγματευτές της ΕΕ καταρρίπτουν τη μία μετά την άλλη τις κόκκινες γραμμές τους, φαίνεται ότι ο επίλογος των δασμών θα γραφτεί από τον Τραμπ.
Η φον ντερ Λάιεν και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φοβούνται έναν εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, γιατί ξέρουν ότι θα χαθούν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, όπως επίσης ξέρουν ότι εάν οι δασμοί φθάσουν στο 30%, που ανακοίνωσε ήδη ο Τραμπ, πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις απλώς θα κλείσουν.
Για την ευρωπαϊκή Ακροδεξιά και ένα τμήμα της πλέον συντηρητικής ευρωπαϊκής Δεξιάς ο Τραμπ δεν είναι πλέον ο σταυροφόρος κατά των μεταναστών και της woke κουλτούρας, ο υπέρμαχος της εθνικής ταυτότητας και της συλλογικής Δύσης. Η ευρωπαϊκή πατριωτική Ακροδεξιά και Δεξιά πρέπει να αντιμετωπίσουν έναν πρόεδρο που έχει κάνει σημαία του στις ΗΠΑ τον απομονωτισμό, μετατρέποντας τις εμπορικές σχέσεις της χώρας του σε δαμόκλειο σπάθη εναντίον της Ευρώπης. Ο Τραμπ πιο απλά ζητά από τους «πατριώτες» της Ευρώπης να ξεπουλήσουν το μέλλον των εταιρειών τους και να αγοράζουν αμερικανικά όπλα για να τα δώσουν στην Ουκρανία για να σταματήσουν τον Πούτιν, που κατά τα λεγόμενά των Βρυξελλών θέλει να εισβάλει στη Δυτική Ευρώπη.
Κρίνοντας δίκαια τον Τραμπ, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι και ο Μπαράκ Ομπάμα είχε ζητήσει από τους Ευρωπαίους να βάλλουν το χέρι στην τσέπη για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Η αλήθεια είναι ότι οι ΗΠΑ του Μπάιντεν και του Τραμπ με τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ανατίμηση της ενέργειας, τους επανεξοπλισμούς και το φθηνό δολάριο, δίνουν το χαριστικό χτύπημα στην Ευρώπη, που έχει ανακηρύξει σε εχθρός της τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν.
Οι Βρυξέλλες, μέσα στη βαθύτατη παρακμή της Ευρώπης, έχουν χάσει τον κόσμο κάτω από τα πόδια τους και δεν καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται μόνο για τους δασμούς, δηλαδή το παγκόσμιο εμπόριο, αλλά και τον πόλεμο στην Ουκρανία, και συνεπώς τη γενοκτονία στη Γάζα, την αντιπαράθεση στη Συρία και το Ιράν, τους παγκόσμιους πλέον στρατιωτικούς επανεξοπλισμούς, τον έλεγχο των νέων εμπορικών δρόμων, και αυτός της Αρκτικής είναι από αυτούς, την επαναχάραξη των συνόρων της Ευρώπης και τις στρατηγικές για τη μετανάστευση στην Ευρώπη, που αφορούν πρωτίστως τη μοίρα της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Οι Ευρωπαίοι αρνούνται να κατανοήσουν ακόμη ότι ο Τραμπ προσπαθεί να ξαναγράψει τις οικονομικές και πολιτικές ισορροπίες στη συλλογική Δύση και όχι μόνο, με ένα είδος νέας διεθνούς φορολογίας, το φθηνό δολάριο και τα κρυπτονομίσματα. Από τον Απρίλιο, οι μέσοι δασμοί στις παγκόσμιες εισαγωγές προς τις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί από 2,3% σε 8,8%, που για την ΕΕ σημαίνει μέση αύξηση από 1,3% σε 6,7%. Για τη Γερμανία μεταφράζεται σε αύξηση κατά 11%, την Ιταλία 8% και τη Γαλλία 6,4%. Εάν υπολογίσει κανείς ότι από την αρχή της δεύτερης θητείας του Τραμπ το δολάριο έχει υποχωρήσει κατά 13% έναντι του ευρώ, είναι σαφές ότι η ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα καταρρέει.
Αρκετοί Ευρωπαίοι εθελοτυφλούν ότι εάν δεν επιτευχθεί μια συμφωνία με τις ΗΠΑ θα ήταν καλύτερα από μια κακή συμφωνία, εκτιμώντας ότι εάν δεν υπάρξει συμφωνία, οι αγορές θα αντιδράσουν αρνητικά, ασκώντας έτσι πίεση και στις δύο πλευρές για περαιτέρω διαπραγματεύσεις. Στο βάθος εκτιμούν ότι μια κακή συμφωνία για την ΕΕ είναι απίθανο να επαναδιαπραγματευτεί από τον Τραμπ και θα παρέμενε έτσι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
«Ο Τραμπ δεν εξελέγη για να γίνει αυτοκράτορας του κόσμου», τόνισε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα, μετά τις απειλές του Τραμπ για δασμούς 50% εναντίον των προϊόντων της χώρας του, αυξάνοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυβέρνηση και την πολιτική του.
Ο Λούλα είναι ένας τίμιος συνδικαλιστής που έγινε και ξαναέγινε πρόεδρος και μιλάει για το συμφέρον του λαού του. Στην Ευρώπη οι διάφοροι Μακρόν, Μερτς, φον ντερ Λάιεν και Ρούτε, μεταξύ πολλών άλλων, οι πρώην υπάλληλοι των BlackRock, Vanguard, Morgan Stanley, Goldaman Sachs και Rothschild, φαίνεται ότι διαπραγματεύονται με τον Τραμπ όχι το μέλλον μας, αλλά την επόμενη δουλειά τους.
