Οι «Ξάγρυπνοι» παραμένουν για ένατη ημέρα, πάντα εκεί στην πλατεία της Δημοκρατίας στο Παρίσι, αλλά και σ’ άλλες μεγάλες πόλεις της Γαλλίας: Τουλούζη, Λυών, Νάντη, Ρεν… Χιλιάδες άνθρωποι νέοι και όλων των ηλικιών άνδρες, γυναίκες και συνταξιούχοι –πέρα από το «σκληρό πυρήνα» της πρώτης ημέρας, δηλαδή αυτών που είχαν την πρωτοβουλία να βρεθούν στην πλατεία – είναι καθημερινά έτοιμοι να ανταλλάξουν απόψεις, ιδέες, σκέψεις και να αποφασίσουν δράσεις για τις επόμενες ημέρες. Η απόφασή τους αυτή έγινε ευρύτερα γνωστή μετά τη νύχτα της Τρίτης προς την Τετάρτη, όπου πάνω από 400 άτομα διαδήλωσαν μπροστά στα αστυνομικά τμήματα σε δύο συνοικίες του Παρισιού, απαιτώντας την απελευθέρωση των νέων, κυρίως μαθητών που είχαν συλληφθεί μετά τα βίαια επεισόδια με τις αστυνομικές δυνάμεις την περασμένη Τρίτη. Η διαδήλωση των νέων έγινε στη γνωστή περιοχή, από τα γεγονότα του Μάη του ’68, Καρτιέ Λατέν και στο Σεν Ζερμέν ντε Πρε, με συναυλίες και οδοφράγματα, και από την άλλη η αστυνομία απάντησε με κλομπ και δακρυγόνα. Τελικά, η αστυνομία άφησε ελεύθερους τους νέους, οι οποίοι επέστρεψαν με συνοδεία, βέβαια, της αστυνομίας στην Πλατεία Δημοκρατίας, όπου παρέμειναν οι «ξενύχτηδες».
Σύγκλιση των αγώνων
Η πολιτική της κυβέρνησης Βαλς έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις. Το νομοσχέδιο όμως για την εργασία ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Αυτή τη φορά οι εργαζόμενοι συναντήθηκαν στους δρόμους με τους νέους, φοιτητές και μαθητές, γιατί συνειδητοποίησαν πως δεν υπάρχει μόνο ανησυχία για το μέλλον τους, για το εργασιακό μέλλον, αλλά πλήρες αδιέξοδο. Αυτή η συνειδητοποίηση τούς έβγαλε στους δρόμους, τους έκανε να μιλήσουν με τα συνδικάτα, να συναποφασίσουν και να συμπορευθούν.
Δύσκολα να χειραγωγηθεί
Πέρα όμως από αυτές τις τεράστιες κινητοποιήσεις, αποφάσισαν να προχωρήσουν σε νέες μορφές, που μοιάζουν με αυτές στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου και των αγανακτισμένων στο Παρίσι. Από την ημέρα που εμφανίστηκαν στην πλατεία Δημοκρατίας, η κυβέρνηση εξέφρασε την πεποίθηση ότι γρήγορα θα άδειαζε η πλατεία. Αντί όμως να αδειάσει, γεμίζει όλο και περισσότερο από ένα ετερόκλητο κίνημα. Κανένας δεν γνωρίζει τι θα συμβεί με αυτό το ετερόκλητο κίνημα, που όλο και διευρύνεται και είναι δύσκολο να χειραγωγηθεί, αλλά και να ελεγχθεί ακόμα κι από αυτούς που είχαν την πρωτοβουλία. Το ερώτημα αυτό φαίνεται πως απασχολεί την κυβέρνηση, η οποία δοκίμασε με βία να βάλει τέρμα, χωρίς να το κατορθώσει. Από άλλους τίθεται το ερώτημα αν πρόκειται για μια «εξέγερση» ή για μια πρόσκαιρη αντίδραση και για να τεκμηριώσουν την άποψη αυτή θέτουν το ερώτημα ποιες είναι οι διεκδικήσεις αυτού του κινήματος.
Από την άλλη, τα κόμματα της άλλης αριστεράς και τα κοινωνικά κινήματα θεωρούν ότι τα ερωτήματα δεν έχουν νόημα. Σημασία έχει να να καταλάβουμε αν το κίνημα, των «Ξάγρυπνων», ένα νέο κίνημα, μπορεί κατά κάποιο τρόπο «να συμβάλει στο ξαναμοίρασμα της τράπουλας μέσα σε αυτό το πλαίσιο της ζοφερής πολιτικής πραγματικότητας», όπως γράφει το περιοδικό «Regards».
Νέα πολιτική πραγματικότητα
Η πολιτική δύναμη που θα επιχειρήσει να χειραγωγήσει αυτό το κίνημα, δεν θα έχει καμία ελπίδα. Γιατί πρόκειται για ένα κίνημα στο οποίο συγκλίνουν πολλά επιμέρους κινήματα, εκφράζει διαφορετικές συλλογικότητες και ευαισθησίες. Πρόκειται για ένα κίνημα αυτόνομο, μέσα από το οποίο οι νέοι επιχειρούν να εκφραστούν με τη δική τους γλώσσα. Επικοινωνούν με τα δικά τους μέσα και συζητούν με τους δικούς τους τρόπους. Εκφράζουν έτσι την καθημερινότητά τους, είτε πρόκειται για το νοσηρό περιβάλλον στις σχολές που σπουδάζουν, είτε, για τις εργασιακές γαλέρες με τις πρόσκαιρες σχέσεις εργασίας είτε ακόμα χειρότερα, για την ανεργία τους. Πώς, λοιπόν, αυτοί οι νέοι να μην εξεγείρονται να απορρίπτουν τα κόμματα, τους επαγγελματίες της πολιτικής και των μίντια;
Ο Τύπος της αριστεράς βλέπει σ’ αυτό το κίνημα μια νέα πολιτική πραγματικότητα. Ο σημερινός αγώνας, συνεπώς, δεν περιορίζεται μόνο στον να μην περάσει ο νόμος για τα εργασιακά, σημαντικό κι αυτό, όπως και η μη ψήφιση της συνταγματικής αναθεώρησης που έγινε πραγματικότητα, αλλά μπορεί να συμβάλει στη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων και την ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου ενόψει των προεδρικών εκλογών μετά από ένα χρόνο.
Πολύ θερμός μήνας ο Απρίλιος στη Γαλλία
• Και πάλι στους δρόμους εργαζόμενοι και νέοι
Στη Γαλλία συνεχίζονται οι απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις. Χθες 9 Απριλίου οι εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, Άνεργοι και συνταξιούχοι βρέθηκαν στους δρόμους μαζί με τους «Ξάγρυπνους», ζητώντας να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για τα εργασιακά και ταυτόχρονα προβάλλοντας τα αιτήματα για κανονική εργασία, ικανοποιητικές αμοιβές και κοινωνική ασφάλιση.
Η κυβέρνηση επιμένει πεισματικά στο προσχέδιο νόμου. Τα συνδικάτα των εργαζομένων CGT, FO, FSU, Solidaires και των φοιτητών και μαθητών UNEF, UNC και FILD, προγραμματίζουν μετά τις τεράστιες μαζικές κινητοποιήσεις, νέες μέσα στον Απρίλιο μέχρι και την Πρωτομαγιά. Προειδοποιούν την κυβέρνηση ότι δεν πρόκειται να δεχθούν διάφορες μικροδιορθώσεις. Η κίνηση τακτικής τού πρωθυπουργού Εμανουέλ Βαλς, ο οποίος έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις βασικές αρχές του νομοσχεδίου, να συζητήσει με τους εκπροσώπους της νεολαίας και των συνδικάτων, δεν πρόκειται να έχει αποτέλεσμα.
Τα συνδικάτα και οι οργανώσεις της νεολαίας τονίζουν ότι η απόσυρση του νομοσχεδίου είναι αναγκαία, γιατί με το νομοσχέδιο διαστρεβλώνεται η ίδια η ιδέα της διαπ��αγμάτευσης, αφού καλούνται οι εργαζόμενοι και οι νέοι να παραιτηθούν από τα βασικά τους δικαιώματα. Με το νομοσχέδιο νοθεύεται το ίδιο το νόημα της εργασίας και οι μορφές των εργασιακών σχέσεων. Και κατ’ επέκταση η έννοια της δημοκρατίας, της πολιτικής και κοινωνικής δημοκρατίας. Τα συνδικάτα, οι οργανώσεις της νεολαίας, οι «Ξάγρυπνοι», τα κοινωνικά κινήματα σε συνεργασία με οικονομολόγους και νομικούς, πέρα από την πληθώρα των τροποποιήσεων που έχουν υποβάλει οι βουλευτές του Μετώπου της Αριστεράς, «επεξεργάζονται το δικό τους νομοσχέδιο για την εργασία, με έμφαση στα νέα σύγχρονα δικαιώματα για το σύνολο των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων. Τόσο για τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις όσο και γι’ αυτούς που εργάζονται μεμονωμένα ακόμα και στο σπίτι τους, λόγω των νέων τεχνολογιών.
Τα συνδικάτα των εργαζομένων και της νεολαίας, που είχαν την ευθύνη της κινητοποίησης της 9ης Απριλίου, τονίζουν ότι είναι «αποφασισμένα και έχουν πλήρη συνείδηση της ευθύνης τους στις κρίσιμες αυτές στιγμές και δεν πρόκειται να παραιτηθούν». Ήδη εξήγγειλαν νέα μεγάλη κινητοποίηση με απεργίες και διαδηλώσεις για τις 28 Απριλίου.
Χθες, ημέρα γενικής κινητοποίησης, απηύθυναν πρόσκληση στους εργαζόμενους, τους νέους να πολλαπλασιάσουν τις δραστηριότητές τους, να πάρουν νέες πρωτοβουλίες, ώστε να ακουστούν οι διεκδικήσεις τους, να ετοιμάσουν νέες απεργιακές κινητοποιήσεις, συγκεντρώσεις, συζητήσεις σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο.
Μ. Κοβάνης
