Παρά το ισραηλινό ρεσάλτο, τις απαγωγές 180 ακτιβιστών και τη δολιοφθορά σκαφών, το Global Sumud Flotilla συνεχίζει
Την περασμένη Δευτέρα, στη Σύρο, έφτασαν πέντε σκάφη της ελληνικής αποστολής του March to Gaza Greece, που θα συμμετέχουν στο Global Sumud Flotilla. Ξεκίνησαν οι βάρδιες περιφρούρησης και η προετοιμασία των σκαφών από τη μαρίνα στα Λαζαρέτα. Με πυρετώδεις ρυθμούς, για να προλάβουν τον απόπλου της Κυριακής 3 Μαΐου, ώστε να συναντηθούν στο πέλαγος με τον στολίσκο ελευθερίας. Παράλληλα, σωματεία και συλλογικότητες της Σύρου έπαιρναν αποφάσεις στήριξης της ελληνικής αποστολής και συμμετείχαν στη διοργάνωση του αντιπολεμικού διημέρου στη Σύρο, το σαββατοκύριακο 2-3 Μαΐου. Σιγά σιγά ήρθαν και τα πληρώματα των σκαφών, και ξεκίνησε η εκπαίδευσή τους, ενώ συνεχιζόταν ο εξοπλισμός των σκαφών, οργανωνόταν η συναυλία, η ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας, ο συντονισμός με τον διεθνή στόλο.
Αδιανόητο
Το ρεπορτάζ ακολουθούσε τον ρυθμό της ελληνικής αποστολής, στις συνελεύσεις, τις συζητήσεις, τις αφισοκολλήσεις. Κατά τη συνέλευση καλλιτεχνών (και ανθρώπων που πιάνει κάπως το χέρι τους), την Τετάρτη το βράδυ, και ενώ σχεδιαζόταν πώς θα βαφτούν σε μία μέρα –καθώς ερχόταν κακοκαιρία– τα πανιά των σκαφών, έφτασε η είδηση της αναχαίτισης. Κανείς δεν το πίστευε. «Αυτό που συνέβη είναι τελείως αδιανόητο. Στη Μεσόγειο επίθεση του ισραηλινού στρατού, ενάντια σε έναν ειρηνικό στόλο;», λέει στην Εποχή η Όλγα Λαφαζάνη, μέλος του συντονιστικού March to Gaza. «Προσπάθεια εκφοβισμού, λέγαμε και ξαναλέγαμε. Για ώρες δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε αυτό που συνέβαινε. Παρότι έρχονταν τα μηνύματα». Και όμως συνέβη. Αναχαιτίστηκαν 22 πλοία. Πάνω από 180 πολίτες από όλον τον κόσμο δέχθηκαν επίθεση όταν στρατιωτικά ισραηλινά ταχύπλοα, προσέλκυσαν τα πλοία του διεθνούς στόλου, και πάνοπλοι στρατιώτες απήγαγαν τους επιβαίνοντες. Κατόπιν αχρηστεύθηκαν ή καταστράφηκαν σκάφη, τα οποία και αφέθηκαν στη Μεσόγειο να πλέουν ακυβέρνητα. Πρόκειται για πλοία που φέρουν σημαίες της Πολωνίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Σλοβενίας και της Γαλλίας, όπως μας ενημερώνει το Global Sumud Flotilla, και είναι υποχρέωση και ευθύνη των κρατών αυτών να παρέχουν υποστήριξη και να διασφαλίζουν την ασφάλεια ζωής των πληρωμάτων.
Για ώρες δεν είχαμε εικόνα τι απέγιναν οι απαχθέντες. Βλέπαμε το στίγμα των σκαφών από το tracker του Global Sumud Flotilla (https://globalsumudflotilla.org/tracker) και ήταν σαφές πως τα σκάφη ήταν εντός ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης SAR, αλλά και 700 μίλια μακριά από τις ακτές της Γάζας. Στην τελευταία αποστολή, τον Σεπτέμβριο, τα σκάφη έφτασαν μόλις 40 μίλια μακριά, όταν με πείσμα (sumud) προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την αναχαίτιση. Η Άννα Λαγωνικού, μέλος της προηγούμενης αποστολής αλλά και της τρέχουσας, μας μετέφερε μια εικόνα από εκείνες τις στιγμές, όταν επί δώδεκα ώρες προσπαθούσαν μίλι το μίλι να φτάσουν: «Μας είχαν κόψει τις επικοινωνίες. Για να επικοινωνήσουμε με τα ελληνικά σκάφη πηγαίναμε πολύ κοντά και φωνάζαμε κρεμασμένες από τα σκάφη. Κάποια στιγμή ένας καπετάνιος μάς φωνάζει “Η κατεύθυνση είναι προς τον Ωρίωνα. Ό,τι και να γίνει βάλτε πλώρη προς τα εκεί”. Είχε δει τον χάρτη και ήξερε ότι για να φτάσουμε στις ακτές τις Γάζας αρκούσε να ακολουθήσουμε τον Ωρίωνα. Αυτή ήταν μια πάρα πολύ δυνατή στιγμή. Γιατί νιώθαμε ότι ακόμα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Ακόμα και αν δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα, υπήρχαν η θέληση και οι τρόποι».
Ελλάδα-Ισραήλ: ανίερη συμμαχία;
Τώρα, λοιπόν, ξανά τα σκάφη του Global Sumud Flotilla είχαν χάσει τις επικοινωνίες, και βλέπαμε πάλι από το tracker σε ζωντανή μετάδοση την απόβαση στρατιωτών με όπλα και λέιζερ να σημαδεύουν τους ειρηνικούς ακτιβιστές. Το ελληνικό Λιμενικό επέλεξε να αγνοήσει το MAYDAY των υπό αναχαίτιση σκαφών. Και γενικά, οι ελληνικές αρχές σιώπησαν, μέχρι που το Ισραήλ τους «έδωσε». Σε ανακοίνωσή του ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ τόνισε πως «μέχρι στιγμής, το Ισραήλ –μέσω των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων– έχει ματαιώσει με επιτυχία προσπάθειες άρσης του νόμιμου ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας. Όλοι οι συμμετέχοντες στον προκλητικό στολίσκο που αποβιβάστηκαν από τα σκάφη αποβιβάστηκαν σώοι και αβλαβείς. Σε συντονισμό με την ελληνική κυβέρνηση, τα άτομα που μεταφέρθηκαν από τα σκάφη του στολίσκου στο ισραηλινό σκάφος θα αποβιβαστούν σε ελληνική παραλία τις επόμενες ώρες. Ευχαριστούμε την ελληνική κυβέρνηση για την προθυμία της να δεχτεί τους συμμετέχοντες στον στολίσκο». Υποχρεώθηκε, έτσι, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών να εκδώσει ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία «Με αφορμή την ισραηλινή επιχείρηση σε σκάφη του Global Sumud Flotilla σε διεθνή ύδατα, ανοιχτά της Κρήτης, καλούμε σε αυτοσυγκράτηση και καθολικό σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, περιλαμβανομένων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου».
Σε δύο σημεία θα σταθούμε. Στη νομιμότητα του ναυτικού αποκλεισμού, που με έμφαση αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ, όπως και στο ζήτημα του «συντονισμού με την ελληνική κυβέρνηση».
Ρωτήσαμε τον Αντώνη Τζανακόπουλο, αναπληρωτή καθηγητής Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, ως προς το πρώτο σκέλος. «Η αναχαίτιση υποτίθεται ότι δικαιολογείται ως εφαρμογή του ναυτικού αποκλεισμού που έχει επιβάλλει το Ισραήλ στη λωρίδα της Γάζας. Η επιβολή ναυτικού αποκλεισμού είναι μια πράξη χρήσης βίας που μπορεί να δικαιολογηθεί από το δίκαιο του πολέμου είτε ως νόμιμη άμυνα είτε ως εγκεκριμένη από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Εδώ προφανώς και δεν έχουμε έγκριση, άρα μένει η δικαιολογία της νόμιμης άμυνας, την οποία και προβάλει το Ισραήλ. Παρ’ όλα αυτά, το διεθνές δικαστήριο έχει απορρίψει τη δικαιολογία της νόμιμης άμυνας προς μια περιοχή που βρίσκεται ήδη υπό την κατοχή σου. Επομένως, η επιβολή ναυτικού αποκλεισμού και η προσφυγή στη χρήση βίας του Ισραήλ ενάντια στην Παλαιστίνη μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράνομη. Από εκεί και πέρα, στο πλαίσιο του δικαίου του πολέμου εφόσον βρίσκεσαι σε ένοπλη σύρραξη, τότε έχεις δικαίωμα να επιβάλλεις ναυτικό αποκλεισμό, όπως έχει επιβάλλει ναυτικό αποκλεισμό στις ακτές και τα λιμάνια του Ιράν οι ΗΠΑ, όμως αυτός ο ναυτικός αποκλεισμός δεν μπορεί να αποσκοπεί στο να επιφέρει λοιμό στον άμαχο πληθυσμό, το οποίο είναι ξεκάθαρο ότι συμβαίνει στη Λωρίδα της Γάζας, με βάση και τις αναφορές των οργάνων του ΟΗΕ, και άρα και υπό το δίκαιο της ένοπλης σύρραξης ο ναυτικός αποκλεισμός είναι παράνομος. Σε κάθε περίπτωση δε το κράτος που επιβάλλει ναυτικό αποκλεισμό υποχρεούται να δίνει άδεια και πρόσβαση σε ανθρωπιστικές αποστολές. Προφανώς για να φτάσουν αυτές οι αποστολές πρέπει να έχουν λάβει άδεια από το κράτος που έχει επιβάλλει ναυτικό αποκλεισμό, αλλά το κράτος αυτό υποχρεούται να δώσει την άδεια σε ανθρωπιστικές αποστολές.
Μπορούμε να δούμε ποιες είναι οι νομικές ερμηνείες, αλλά δεν φαίνεται να ευσταθούν, με βάση την κρατούσα ερμηνεία του διεθνούς δικαίου».
Όπως τόνισε ο καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Σωτήρης Ρούσσος, η ελληνική κυβέρνηση «θα έπρεπε, επειδή ήταν τα όριά της στη ζώνη έρευνας και διάσωσης αλλά και επειδή είναι χώρα ναυσιπλοΐας, να έχει πάρει θέση εναντίον αυτής της ενέργειας του Ισραήλ. Θα έπρεπε οι ελληνικές αρχές να έχουν πάει προς τα εκεί, από τη στιγμή που έλαβαν σήμα SOS. Όταν δεν το κάνουμε σημαίνει ότι εμείς οι ίδιοι αμφισβητούμε την επιχειρησιακή μας δυνατότητα να εφαρμόσουμε έρευνα και διάσωση στην περιοχή αυτή. Εμμέσως αμφισβητούμε και το δικαίωμά μας για ζώνη έρευνας και διάσωσης που μας ανήκει. Αυτό είναι πολύ προβληματικό για την Ελλάδα, δεδομένου ότι έχουμε διάφορες αμφισβητήσεις του θαλάσσιου χώρου πέριξ της Κρήτης, και ιδιαίτερα στα Νότια και τα Ανατολικά της Κρήτης».
Κανονικοποίηση του παραλόγου
Αντί να υπερασπιστεί στην πράξη το διεθνές δίκαιο και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, το υπουργείο Εξωτερικών τόνισε ότι η Ελλάδα «ζήτησε από το Ισραήλ να αποσύρει τα σκάφη του από την περιοχή και προσέφερε τις καλές της υπηρεσίες αναλαμβάνοντας να υποδεχθεί στο έδαφός της τους επιβαίνοντες και να μεριμνήσει για την ασφαλή επιστροφή τους στις χώρες τους». Να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Μια προσπάθεια, που όπως μας λέει ο Κάσιο Πελεγκρίνι, βραζιλιάνος παιδίατρος, μέλος της συλλογικότητας Sout και της αποστολής Global Sumud Flotilla, γίνεται επειδή «όσο εντείνεται η γενοκτονία, τόσο από το σιωνιστικό κράτος επιλέγεται η ίδια μέθοδος: η αποευαισθητοποίηση. Έχουμε κανονικοποιήσει το παράλογο. Αυτό συνεχίζουμε και με όσα συμβαίνουν στον Λίβανο, όπου το Ισραήλ έχει επιτεθεί σε περισσότερες από 115 δομές υγείας. Δολοφόνησε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, και όταν έφτασε βοήθεια επιτέθηκε ξανά, στο ίδιο σημείο, παραβιάζοντας κατάφωρα το διεθνές δίκαιο. Το Ισραήλ κρατά φυλακισμένο τον δρ. Χουσάμ Αμπού Σαφίγια, παλαιστίνιο παιδίατρο, για περισσότερο από έναν χρόνο, στερώντας του κάθε επαφή με την οικογένειά του, χωρίς ιατρική βοήθεια, παρότι έχει πέσει θύμα βασανιστηρίων. Δεν είναι δυνατόν να κανονικοποιούμε κάτι τέτοιο. Πιστεύω ότι όταν οι κυβερνήσεις μας αποτυγχάνουν να καταδικάσουν αυτές τις παραβιάσεις, το μόνο που μας μένει είναι να οργανώσουμε την αλληλεγγύη».
«Κατάσταση στρατηγικής νεύρωσης»
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, με τη στάση του και την ανακοίνωσή του δεν πηγαίνει πολύ μακριά από την ακραία δήλωση του Νετανιάχου: «Κανένα πλοίο και κανένας υποστηρικτής της Χαμάς δεν έφτασε στο έδαφός μας, ούτε καν στα χωρικά μας ύδατα. Απετράπησαν και θα επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους. Θα συνεχίσουν να βλέπουν τη Γάζα στο YouTube».
Πρόκειται για μια δήλωση ενδεικτική και της στρατηγικής του Ισραήλ, την οποία ο Σ. Ρούσσος χαρακτηρίζει «κατάσταση στρατηγικής νεύρωσης»: «Κάνει μια σειρά από ενέργειες, είτε στον Λίβανο είτε στο Ιράν, οι οποίες το οδηγούν σε στρατηγικό αδιέξοδο, και παρόλα αυτά συνεχίζει να τις κάνει. Η επίθεση στον στολίσκο για τη Γάζα δεν έχει κανένα επιχειρησιακό αποτέλεσμα για το Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι ένας επικίνδυνος παίκτης για την ασφάλεια, όχι μόνο των γειτόνων του, αλλά την περιφερειακή ασφάλεια σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Πλέον διεθνείς παίκτες γίνονται πολύ επιφυλακτικοί απέναντι στο Ισραήλ, όπως η Αίγυπτος, η Γαλλία, η Αγγλία, η Ιταλία, που δεν ήταν εχθρικοί μέχρι τώρα προς αυτό, κάθε άλλο.»
Δεν θα σταματήσει κόσμος να πηγαίνει. Είναι μια υπόσχεση που πήραμε συλλογικά
To Global Sumud Flotilla προχωρά με 45 σκάφη και αναμένεται να ενωθεί και με άλλα που θα έρθουν από Ελλάδα και από Τουρκία. Αυτή τη φορά, και παρά τις αναχαιτίσεις, η αποστολή είναι διπλάσια από την προηγούμενη. Όποιον και αν ρωτούσαμε από όσους (τουλάχιστον 40) συμμετέχουν στην ελληνική αποστολή «γιατί ξανά;», η απάντηση, με αποχρώσεις, ήταν ίδια:
«Την απόφαση την πήραμε για τους ανθρώπους οι οποίοι ζουν και υποφέρουν από τον σιωνιστικό ζυγό στην Παλαιστίνη και βιώνουν μια γενοκτονία, ακόμα και σε αργή κίνηση, που τους έχει περιορίσει σε μια λωρίδα γης, στο μέγεθος της Άνδρου, δύο εκατομμύρια ανθρώπους, με έναν ναυτικό αποκλεισμό, που ελέγχει όλη την οικονομική ζωή της Γάζας, και άρα η μόνη δίοδος ανθρωπιστικής βοήθειας περνά μέσα από τα σύνορα του Ισραήλ. Με αυτή τη λογική πάμε να σπάσουμε τον αποκλεισμό», μας λέει ο Δημήτρης Μπιτουλάς-Κουρούσης από την Πρωτοβουλία για την Ταξική και Πολιτική Ανασυγκρότηση, μέλος της ελληνικής αποστολής.
«Δεν είναι μια ευχάριστη εμπειρία, είναι μεγάλη ταλαιπωρία, σωματική και ψυχική, το να συμμετέχεις σε μια τέτοιου είδους αποστολή. Όταν γυρίσαμε πίσω ήμουν εξουθενωμένη. Ωστόσο, δεν ήταν ακριβώς απόφαση να ξαναπάω. Είναι κάτι που έχουμε αποφασίσει ότι θα το κάνουμε, μέχρι αυτός ο λαός να είναι ελεύθερος. Από τη στιγμή που δεν είναι, δεν θα σταματήσουν οι αποστολές. Είναι αυτονόητο ότι θα συνεχίζουμε να πηγαίνουμε. Ο αγώνας για την Παλαιστίνη δεν ήταν μόνο η προηγούμενη αποστολή, ούτε αυτή η αποστολή. Τον δίνουν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι εδώ και σχεδόν ογδόντα χρόνια, και θα συνεχιστεί μέχρι αυτός ο λαός να είναι ελεύθερος. Όλες οι αποστολές, είμαστε ήδη στις 48, κάτι δίνουν σε αυτόν τον αγώνα. Ανοίγουν έναν δρόμο. Είναι θέμα δικαιοσύνης να ολοκληρωθεί, και μας αφορά όλους», προσθέτει η Άννα Λαγωνικού, νοσηλεύτρια.
«Ο στόχος της αποστολής είναι να σπάσουμε τον άδικο αποκλεισμό της Γάζας από το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ. Μέσω του στόλου δείχνουμε την αλληλεγγύη μας. Όταν οι κυβερνήσεις σωπαίνουν, οι λαοί δείχνουν ότι στέκονται στο πλευρό της Παλαιστίνης. Αποτελεί και μια σπίθα για να συμπαρασύρουμε σε άλλους αγώνες. Η Παλαιστίνη εκφράζει την απόλυτη αδικία. Είναι μια ζοφερή εικόνα, που συμπυκνώνει την αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό, και όλες τις εκφάνσεις του καπιταλισμού. Για αυτό, ως μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης αποφάσισα να πάρω μέρος στον στόλο. Τα τελευταία χρόνια, σε κάθε νέα αποστολή πολλαπλασιάζονται τα καράβια και τα άτομα που συμμετέχουν. Έτσι αυξάνεται η πιθανότητα να πετύχει αυτή η αποστολή. Μπορεί την τελευταία φορά να μην καταφέραμε να φτάσουμε στη Γάζα, το κίνημα όμως υπέρ της Παλαιστίνης γιγαντώθηκε», είπε από την πλευρά του ο Παντελής Βλάχας.
«Αυτά δεν μπορούν να συμβαίνουν στο όνομά μας. Γι’ αυτό πλέουμε για τη Γάζα: Για να παραδώσουμε ανθρωπιστική βοήθεια. Όχι γιατί έτσι θα σώσουμε έναν λαό που παραδίδει μαθήματα αυταπάρνησης και ανθεκτικότητας σε όλους μας – αν και κάθε γραμμάριο βοήθειας πραγματικά μετράει εκεί – αλλά για να του δείξουμε την στοιχειώδη αλληλεγγύη μας στην πράξη.
Για να σπάσουμε τον αποκλεισμό και να ανοίξουμε μια μόνιμη γέφυρα αλληλεγγύης. Τα πλοία μας δεν θα είναι σε καμία περίπτωση τα τελευταία. Για να δείξουμε, τόσο στη χώρα μας, όσο και σ’ όλο το κόσμο, ότι εκεί τελείται το πιο απάνθρωπο έγκλημα του 21ου αιώνα. Κανείς δεν επιτρέπεται να μη γνωρίζει. Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε, ξέρω όμως ότι στο τέλος θα νικήσουμε. Κι όσο για όσες κι όσους μένουν πίσω, αυτοί θα έχουν την πιο δύσκολη δουλειά. Να στρέψουν όλα τα μάτια στο στόλο. Όλα τα μάτια στην Γάζα», τόνισε ο Ιάσονας Γουσέτης, επιστημονικός συνεργάτης της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
«Είχε αποφασιστεί ήδη από την προηγούμενη αποστολή ότι εμείς θα φτάσουμε. Δεν θα σταματήσει κόσμος να πηγαίνει. Θα συνεχίσουμε ν’ αμφισβητούμε τον αποκλεισμό της Γάζας. Είναι μια υπόσχεση που πήραμε συλλογικά. Η ηθική της ανθρωπότητας κρίνεται στη Γάζα. Αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά πιστεύω ότι στη Γάζα –αυτή τη στιγμή– εφαρμόζεται το πιο απολυταρχικό και το πιο εξουσιαστικό σχέδιο, που έχουμε δει να εφαρμόζεται στον 21ο αιώνα. Πιστεύω ότι δεν μπορούμε να το αφήσουμε να εξελιχθεί. Πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις να προσπαθήσουμε να τους το χαλάσουμε. Το παράδειγμα των Παλαιστίνιων και ο τρόπος που έχουν να μην εγκαταλείψουν τη γη τους και να συνεχίζουν να αγωνίζονται είναι από τα πιο συγκινητικά, πιο ενδυναμωτικά παραδείγματα αντίστασης που έχουμε στις μέρες μας.», πρόσθεσε η Όλγα Λαφαζάνη, μέλος της ομάδας εδάφους της ελληνικής αποστολής.
Η είδηση της αναχαίτισης πλοίων του διεθνούς στόλου, έξω από την Κρήτη, αιφνιδίασε αλλά δεν τρομοκράτησε ούτε στιγμή. Αμέσως καλέστηκαν συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, στην Αθήνα στο υπουργείο Εξωτερικών, στα Χανιά, τη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο, την Κεφαλλονιά, τη Μυτιλήνη, την Καλαμάτα, τη Λάρισα και αλλού. Στη διαδήλωση της Σύρου βρέθηκαν και πληρώματα της ελληνικής και της διεθνούς αποστολής, να κρατάνε το πανό της πορείας.
«Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να διασφαλίσει την απελευθέρωση των πληρωμάτων, καθότι είναι ενήμερη για την απαγωγή τους στα ισραηλινά πλοία όπως ανέφερε ο κ. Μαρινάκης.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η “εθνική κυριαρχία” δεν υπάρχει παρά σαν πρόσχημα για τους εξοπλισμούς, έτσι είναι όταν η Ελλάδα λειτουργεί ως προτεκτοράτο του σιωνισμού και του ιμπεριαλισμού, έτσι είναι όταν υπάρχουν βασεις του Θανάτου και συμφωνίες με τους γενοκτόνους, δεν είναι τυχαίο ότι βασικός μας σκοπός είναι η πλήρης απεμπλοκή της χώρας από κάθε τέτοια σχέση. Δεν σταματάμε απέναντι στην τρομοκρατία, μένουμε ενωμένες και δυνατοί μέχρι να φτάσουμε στις ακτές της Γάζας», είπε ο Δ. Μπιτουλάς Κουρούσης. «Δεν χρειάζεται άλλο ντιμπέιτ για το σε ποιον νομίζει η ΝΔ ότι ανήκει το Αιγαίο: στο Ισραήλ. Εμείς λέμε ότι το Αιγαίο ανήκει στους λαούς και απαιτούμε από την κυβέρνηση να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Πλοία του στόλου ακόμη βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο. Απαιτούμε άμεσα από το λιμενικό να συνδράμει στη διάσωση, με εναέρια και θαλάσσια μέσα, και να μην παρανομεί με βάση το διεθνές δίκαιο», πρόσθεσε ο Π. Βλάχας.
Την Κυριακή 3 Μαΐου, καιρού επιτρέποντος, τα πέντε πλοία της ελληνικής αποστολής θα αναχωρήσουν από τη Σύρο και θα πλεύσουν να συναντηθούν με το Global Sumud Flotilla. Η Σύρος επιλέχθηκε για δεύτερη φορά να είναι το λιμάνι αναχώρησης. «Νιώσαμε ότι είναι ένας τόπος πολύ φιλόξενος. Είχαμε φοβερή στήριξη από την τοπική κοινωνία, από ομάδες και συλλογικότητες. Ενεπλάκησαν πολύ ενεργά στο εγχείρημα. Νιώσαμε ότι μπορούμε να βασιστούμε, ότι παρέχει ασφάλεια στην αποστολή», είπε με τρυφερότητα για το εγχείρημα η Ό. Λαφαζάνη. Ανοιχτά πανιά στον στόλο ελευθερίας. Όλα τα μάτια ξανά στον στόλο. Όλα τα μάτια πάντα στη Γάζα.
Οι αντιδράσεις των κομμάτων
Έντονες ήταν οι αντιδράσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης στο ισραηλινό ρεσάλτο. Το ΠΑΣΟΚ
έκανε λόγο για «νέα σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας» και ζητά από την κυβέρνηση «να λάβει σαφή θέση». Ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε πως «ο κ. Μητσοτάκης επιβεβαιώνει ξανά, δια της σιωπής του, ότι αποτελεί έναν από τους πιο πιστούς συμμάχους του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου». Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι «οι συνεχείς επικλήσεις της κυβέρνησης στην “ελευθερία της ναυσιπλοΐας” είναι πολύ επιλεκτικές, καθώς αφορούν μόνο τα κέρδη των Ελλήνων εφοπλιστών και όχι τα εγκλήματα των στρατηγικών της συμμάχων». Η Νέα Αριστερά τόνισε πως «η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη διέλευση του στολίσκου» και κάλεσε την κυβέρνηση «να σταματήσει η Ελλάδα, έστω και τώρα, να είναι συνεργός του κράτους τρομοκράτη Ισραήλ και του εγκληματία πολέμου Νετανιάχου». Από την Πλεύση Ελευθερίας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, έκανε τρεις παρεμβάσεις στη βουλή για την επίθεση.
Ρεπορτάζ – φωτογραφίες: Ιωάννα Δρόσου
Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ
