Ανάγεται ο ρατσισμός σε εθνικό δόγμα και διακηρυγμένο κεντρικό πολιτικό στόχο της κυβέρνησης;
Διαδήλωση στη Βουδαπέστη ενάντια στην ξενοφοβία
Του Απόστολου Στραγαλινού
«Εθνική διαβούλευση για την τρομοκρατία και τη μετανάστευση» αναγράφεται στο φάκελο που παραλαμβάνει αυτές τις μέρες στο σπίτι του κάθε ούγγρος πολίτης ηλικίας άνω των δεκαοκτώ ετών. Από τον τίτλο και μόνο γεννιούνται αρνητικοί συνειρμοί κατά των μεταναστών, καθώς ταυτίζονται με την τρομοκρατία και την εγκληματικότητα, μια παλιά πρακτική της ξενοφοβικής ακροδεξιάς με στόχο την ενεργοποίηση εθνικιστικών αντανακλαστικών.
Το περιεχόμενο της επιστολής – ερωτηματολογίου που απέστειλε σε οκτώ εκατομμύρια ούγγρους η συντηρητική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν κινείται στην ίδια ξενοφοβική κατεύθυνση: Ενδεικτικά, με την ερώτηση υπ. αριθ. τρία, οι πολίτες της χώρας καλούνται να απαντήσουν αν συμφωνούν με την άποψη πως η λανθασμένη μεταναστευτική πολιτική των Βρυξελλών συνδέεται με την αύξηση της τρομοκρατίας. Οι επιλογές απάντησης στα συνολικά δώδεκα παρεμφερή ερωτήματα περιορίζονται στα «συμφωνώ απολύτως», «μάλλον συμφωνώ», «δεν συμφωνώ». Οι επιλογές «διαφωνώ» ή «μάλλον διαφωνώ» σκοπίμως δεν έχουν προβλεφθεί. Η ενορχηστρωμένη καμπάνια κατά των μεταναστών επισφραγίζεται από τη ξενοφοβική διατύπωση της δωδέκατης και τελευταίας ερώτησης: «Συμφωνείτε με τη θέση της κυβέρνησης να στηρίξει τις ουγγρικές οικογένειες και τον οικογενειακό προγραμματισμό αντί της κατανομής κονδυλίων για τη μετανάστευση»;
Σύνδεση μεταναστών με την τρομοκρατία
Το ερωτηματολόγιο – «δημοψήφισμα» είναι καταφανώς παράνομο και δεν έχει καμιά νομική ισχύ. Δεν προβλέπεται καν η παρουσία εκπροσώπων της αντιπολίτευσης κατά την καταμέτρηση των απαντήσεων στο τέλος του μήνα, ημερομηνία λήξης της προθεσμίας, καθώς και ο έλεγχος της διαδικασίας,.
Τι συμβαίνει λοιπόν στην Ουγγαρία; Ανάγεται ο ρατσισμός σε εθνικό δόγμα και διακηρυγμένο κεντρικό πολιτικό στόχο της κυβέρνησης; Ο συστηματικός στιγματισμός των μεταναστών και η σύνδεσή τους με την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία ανέκαθεν αποτελούσαν τον πυρήνα της ακροδεξιάς προπαγάνδας. Στην περίπτωση της Ουγγαρίας, η ξενοφοβία ξεκινάει απροκάλυπτα από την ίδια την κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός Όρμπαν συνοδεύει την επιστολή του μ’ ένα «αιτιολογικό σημείωμα» των κινήτρων του, στο οποίο γράφει πως «αφής στιγμής οι Βρυξέλλες απέτυχαν να αντιμετωπίσουν κατάλληλα τη μετανάστευση, η Ουγγαρία πρέπει να ακολουθήσει το δικό της δρόμο. Δεν θα επιτρέψουμε στους οικονομικούς μετανάστες να θέσουν σε κίνδυνο τις δουλειές και το βιοπορισμό των Ούγγρων». Στον εισαγωγικό χαιρετισμό του υποδηλώνει επίσης ότι η μετανάστευση συνιστά «μια νέα απειλή» για την Ουγγαρία και ότι η χώρα του πρέπει να αποφασίσει πώς «θα αμυνθεί απέναντι στους παράνομους μετανάστες. Στη σύνδεση της μετανάστευσης και των τρομοκρατικών επιθέσεων δεν παραλείπει να συμπεριλάβει και την επίθεση που έγινε στις αρχές του έτους στο Παρίσι.
Οι διεθνείς αναλύσεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο Όρμπαν θα «αξιοποιήσει» το αποτέλεσμα της «εθνικής διαβούλευσης», προκειμένου να λάβει σκληρά μέτρα κατά των μεταναστών το φθινόπωρο και να περάσει πιο αυστηρές διατάξεις στο μεταναστευτικό νόμο της χώρας του. Με το εθνικιστικό-ναζιστικό κόμμα Γιόμπικ (Jobbik) να του ασκεί ασφυκτική πίεση ο Όρμπαν δημαγωγεί εδώ και μήνες κατά των ξένων. Υπό αυτό το πρίσμα, η κατηγορηματική του αντίθεση στο νέο σύστημα κατανομής μεταναστών με ποσόστωση στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προτάθηκε λίγες εβδομάδες νωρίτερα από την Κομισιόν (και απορρίφθηκε και από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ), ουδεμία έκπληξη προκάλεσε, παρά το γεγονός ότι η Ουγγαρία θα υποδεχόταν μόλις 1134 μετανάστες.
Εύκρατο έδαφος για ξενοφοβική προπαγάνδα
Για να κατανοηθούν οι παράμετροι των ανοιχτά ξενοφοβικών πρωτοβουλιών της ουγγρικής κυβέρνησης, είναι αναγκαίο να υπογραμμιστεί πως στον ευρωπαϊκό χάρτη δεν υπάρχει κόμμα με μεγαλύτερες ομοιότητες προς τη ναζιστική Χρυσή Αυγή από το ισχυρότατο Γιόμπικ στην Ουγγαρία, ένα κόμμα με διασυνδέσεις σε παραστρατιωτικές δράσεις και εξτρεμιστική ρητορική. Οι ομοιότητες της χώρας με τη ρατσιστική έξαρση που βιώνει τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν συμπτωματικές, διότι απορρέουν από τη ίδια “ιδεολογική” μήτρα της μισαλλοδοξίας και της φανατικής βίας. Και απ’ ότι φαίνεται μεγάλα τμήματα της ουγγρικής κοινωνίας τείνουν ευήκοον ους στις Κασσάνδρες της ξενοφοβίας, φαινόμενο που αντανακλάται και στην απονομή δικαιοσύνης, την αντιμετώπιση και τις πρωτοβουλίες των αρμόδιων υπηρεσιών και στην πολιτική σκηνή, που μονίμως γέρνει προς τα δεξιά-ακροδεξιά. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της EE στην ετήσια έκθεση του 2013 για θέματα ρατσισμού, διακρίσεων και μισαλλοδοξίας εστίασε στην Ελλάδα και στην Ουγγαρία τονίζοντας ότι στις δύο χώρες υπάρχει σημαντική διαφορά «στο επίπεδο της επίσημης νομικής προστασίας κατά των διακρίσεων και των εγκλημάτων μίσους ή στις προσπάθειες που γίνονται για ένταξη των μεταναστών και των μειονοτήτων στην κοινωνία» σε σχέση με τα άλλα κράτη της Ευρώπης.
Αντιδράσεις διεθνών οργανισμών
Το ξενοφοβικό ερωτηματολόγιο της ουγγρικής κυβέρνησης έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις διεθνών οργανισμών όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και το Ευρωκοινοβούλιο. Η Ύπατη Αρμοστεία «υπενθυμίζει στις ουγγρικές αρχές ότι έχουν καθήκον, με βάση το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, να καταπολεμούν την ξενοφοβία και τις διακρίσεις. Οι πολιτικές που ακολουθούνται για τη μετανάστευση θα πρέπει να βασίζονται στην αρχή ότι «όλοι οι μετανάστες, όποιο και αν είναι το νομικό καθεστώς τους, ο τρόπος με τον οποίο έφτασαν στα σύνορα ή ο τόπος προέλευσής τους, έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους με βάση το διεθνές δίκαιο».
Ο πραγματικός αριθμός των μεταναστών στην Ουγγαρία, είναι ελαφρώς αυξημένος τους τελευταίους μήνες εξαιτίας του πολέμου στη Συρία, αλλά διαχρονικά παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Οι ούγγροι δεν πρέπει να ξεχνούν ότι το 1956, τουλάχιστον 250.000 πολίτες της χώρας αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης περνώντας τα αυστριακά σύνορα για να γλυτώσουν από τις σοβιετικές δυνάμεις που εισήλθαν στη χώρα για να επιβάλουν την τάξη μετά από την εξέγερση του Οκτωβρίου – Νοεμβρίου, χωρίς η αυστριακή κυβέρνηση, τότε, να προχωρήσει σε αντίστοιχο επιστολικό, ξενοφοβικό δημοψήφισμα.
