Ισπανία: Θα πρέπει να αλλάξει πορεία η ΕΚΤ
«Η ισπανική κυβέρνηση προτίθεται να ζητήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να διευρύνει τους στόχους της, να μην αρκεστεί μόνο στη σταθεροποίηση των τιμών στις χώρες της ευρωζώνης. Η Μαδρίτη επιθυμεί ακόμα να υπάρξει ένας ευρωπαϊκός προϋπολογισμός και να εκδοθούν τα ευρω-ομόλογα». Αυτά, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελ Παΐς». Στη συνέχεια θέτει το ερώτημα: «Οι σκέψεις αυτές έχουν σχέση με τα αρνητικά εκλογικά αποτελέσματα του κόμματος που είναι στην κυβέρνηση, την περασμένη Κυριακή;»
Βεβαίως, ο πολιτικός κίνδυνος δεν μπορεί να μη ληφθεί υπόψη για τις προτάσεις που η ισπανική κυβέρνηση απέστειλε προς τους ευρωπαϊκούς εταίρους της, σύμφωνα με την «Ελ Παΐς». η Μαδρίτη θα έβλεπε με καλό μάτι να εφαρμόζεται μια κοινή οικονομική πολιτική στις χώρες της ευρωζώνης με την «αποδοχή» ενός συμφώνου για τον κοινό προϋπολογισμό και τον επανακαθορισμό του ρόλου της ΕΚΤ.
Επαναφέρει την ιδέα για τα ευρωομόλογα
Συνολικά, με το ισπανικό σχέδιο «φοντεμενταλιστικής έμπνευσης» προτείνεται μια αντικειμενική «μεταφορά οικονομικών αρμοδιοτήτων στο επίπεδο της ευρωζώνης», αναφέρει η εφημερίδα. Η κυβέρνηση της Μαδρίτης ζητάει έτσι την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης». Αυτή η ένωση θα στηρίζεται σ’ ένα δικό της προϋπολογισμό στην ευρωζώνη που θα της επιτρέπει να επεμβαίνει σε περιπτώσεις κρίσης. Έτσι επαναφέρει «την ιδέα για τα περίφημα ευρωομόλογα». Τον Ιούνιο του 2012 η γαλλική κυβέρνηση του Ζαν-Μαρκ Ερό είχε, κάτω από την πίεση της Γερμανίας, εγκαταλείψει το ευρωομόλογο».
Να αλλάξει η ΕΚΤ
Οι πιο φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, όμως, είναι αυτές που προτείνει ο Ραχόι για την ΕΚΤ. Η Μαδρίτη δέχεται, βέβαια, πως ο πρωταρχικός ρόλος της ΕΚΤ είναι η συγκράτηση του πληθωρισμού. Ωστόσο, η ισπανική κυβέρνηση προτείνει να προστεθεί και ένας δεύτερος σημαντικός στόχος για την πρόβλεψη των μακροοικονομικών ανισορροπιών στους κόλπους της ευρωζώνης.
«Η κατεύθυνση της ενιαίας νομισματικής πολιτικής είναι ασύμφορη για ορισμένα κράτη μέλη και έτσι είχε προκαλέσει ασύμετρο σοκ», αναφέρεται στο κείμενο ισπανικής της κυβέρνησης, πάντοτε σύμφωνα με την «Ελ Παΐς», η οποία προσθέτει ότι «σε ορισμένες χώρες η νομισματική πολιτική εξαπλώθηκε εξαιρετικά και δημιούργησε χρηματοπιστωτικές συνθήκες που οδήγησαν στην υπερβολική υπερχρέωση και στη συσσώρευση των ανισοτήτων».
Οι απόψεις αυτές της ισπανικής κυβέρνησης συνιστούν για πρώτη φορά και μια κριτική για την πολιτική του ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ που οδήγησε στις φούσκες των ακινήτων στην Ιρλανδία και την Ισπανία και την αύξηση του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα και την Πορτογαλία.
Η Μαδρίτη με τις προτάσεις της ζητάει σαφώς η ΕΚΤ να ακολουθήσει την πολιτική της Fed και επικαλείται ακόμα πως στόχος της θα πρέπει να είναι το ΑΕΠ και η απασχόληση «όπως και στις άλλες κεντρικές τράπεζες του κόσμου».
Τέλος, ο Ραχόι τονίζει ότι η ισπανική οικονομία συνεχίζει να είναι εκτεθειμένη σε κινδύνους. Η άποψη αυτή διαψεύδει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την προπαγάνδα για τις δήθεν επιτυχίες τής ισπανικής οικονομίας. Μια προπαγάνδα που είχε καταστήσει τον Ραχόι προνομιούχο συνομιλητή της Μέρκελ. Αυτή η συμμαχία φαίνεται πως ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα η Γερμανία έχει στραφεί προς το Παρίσι, που φαίνεται να συμφωνεί με λιγότερο φιλόδοξες προτάσεις.
Μ. Κ.
