Ας εξετάσουμε ποιες είναι οι φράσεις-κλειδιά που όλο αυτό το διάστημα κυριάρχησαν στο λόγο των μελών του ΣΥΡΙΖΑ:
Βρισκόμαστε σε πόλεμο
Ναι, είναι αλήθεια ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο, αλλά έχω την αίσθηση ότι κάθε αριστερός άνθρωπος βρισκόταν σε πόλεμο με το σύστημα, στα κινήματα, στα σωματεία και σε όλες συλλογικότητες που έχει συμμετέχει ο καθένας μας κατά καιρούς. Αυτό που τώρα έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που μιλάει το κόμμα με τις συλλογικότητες (επί τις ουσίας το γεγονός πως έχει σταμάτησε να μιλάει) και ότι θεωρεί κύριο όπλο τις αποφάσεις της κυβέρνησης και της πολιτικής γραμματείας. Είναι όπλο, αλλά όχι το κύριο. Εφόσον, λοιπόν, βρισκόμαστε σε πόλεμο, αφήστε μας να πολεμήσουμε με τον τρόπο που ξέρουμε, γιατί μόνο έτσι υπάρχει πιθανότητα να βγούμε πρώτα από όλα ζωντανοί, και μετέπειτα ίσως νικητές.
Είμαστε σε αχαρτογράφητα νερά
Και αυτό, επίσης, είναι αλήθεια, αλλά εδώ νομίζω ότι πρέπει να διευκρινίσουμε κάτι. Το γεγονός πως βρισκόμαστε σε αχαρτογράφητα νερά και ζούμε καινούργια δεδομένα δεν μπορεί να σημαίνει πως ο καθένας μπορεί να γίνει καπετάνιος. Καπετάνιος μπορεί να είναι μόνο ένας και αυτός είναι οι αρχές και οι άξιες της αριστεράς. Όσο αόριστο και αν φαίνεται, νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε.
Η κυβέρνηση χρειάζεται στήριξη
Και αυτό αλήθεια είναι. Εδώ, όμως, μπαίνει ένα ζήτημα. Ακούμε τόσο συχνά αυτή τη διαπίστωση, με αποτέλεσμα να φαίνεται πως η μοναδική μας μέριμνα και το μοναδικό μας καθήκον είναι να στηρίζουμε την κυβέρνηση. Αντίθετα, έχουμε καιρό να ακούσουμε ότι πρέπει να στηρίξουμε τα σωματεία, τα κινήματα, τους τοπικούς συλλόγους και πάνω από όλα το κόμμα μας. Δεν διαφωνώ στο ότι η κυβέρνηση χρειάζεται στήριξη, αλλά δεν την χρειάζεται μόνο η κυβέρνηση.
Αυτή η κυβέρνηση έχει ταξικό πρόσημο
Αλήθεια και αυτό. Η κυβέρνηση έχει στόχο να κάνει αναδιανομή βαρών, στο μέτρο του δυνατού, με ταξικό πρόσημο και να προστατέψει τα πιο αδύναμα στρώματα. Το κόμμα, όμως, έχει στόχο το σοσιαλισμό και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Η αριστερά δεν γεννήθηκε τον Ιούνιο του 2012.
Στέλιος Χαρωνίτης
Μέλος ΟΜ Κεραμικού
