Ακραίος ρατσισμός εντός της δικαστικής αιθούσης
Επί τρεις και πλέον ώρες «ανέκρινε», την περασμένη Τρίτη, ο συνήγορος υπεράσπισης τον Ουαλίντ Τάλεμπ στην προσπάθειά του να μετατρέψει το θύμα σε θύτη και τους θύτες σε θύματα. Πρόκειται για τη δεύτερη συνεδρίαση της εκδίκασης της υπόθεσης του Αιγύπτιου Ουαλίντ Τάλεμπ, ο οποίος τον Νοέμβριο του 2012 απήχθη και βασανίστηκε από τον ιδιοκτήτη του φούρνου στον οποίο εργαζόταν και τρία ακόμα άτομα, εκ των οποίων ο ένας είναι ο γιος του εργοδότη. Και οι τέσσερις κατηγορούνται για αρπαγή, ληστεία, απρόκλητη σωματική βλάβη και προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας.
Η αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιά ήταν κατάμεστη, ύστερα από κάλεσμα αντιρατσιστικών οργανώσεων για έμπρακτη αλληλεγγύη στον Ουαλίντ Τάλεμπ. Ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων ήταν προκλητικός από την αρχή. Ισχυρίζεται πως δεν πρόκειται για απαγωγή, αλλά παράνομη κατακράτηση ή αυτοδικία και πως η κατηγορία για σωματικές βλάβες θα πρέπει να μετατραπεί σε δικαιολογημένη αγανάκτηση. Η εξέταση του Ουαλίντ ήταν εξαντλητική, με περισσότερες από 200 ερωτήσεις, εκ των οποίων μόνο τρεις αφορούσαν την υπόθεση. Στόχος της υπεράσπισης ήταν «να αποδείξει πως ο μάρτυρας δεν είναι το ανθρωπάκι που προσπαθεί να εμφανιστεί σήμερα» και πως «ο μάρτυρας έκλεψε τον φούρναρη και γι’ αυτό οι κατηγορούμενοι θέλησαν να τον ανακρίνουν προκειμένου να τον παραδώσουν στην αστυνομία».
Σύμφωνα με τις περιγραφές του Ουαλίντ, στις 3 Νοεμβρίου απήχθη από τους τέσσερις κατηγορούμενους και αφού του έκλεψαν τις 12.000 ευρώ που είχε μαζί του (χρήματα του ίδιου και άλλων Αιγύπτιων εργαζομένων που του τα εμπιστεύτηκαν), τον βασάνισαν επί 18 ώρες, ενώ προσπάθησαν να τον βιάσουν με βέργα. Ο Ουαλίντ κατάφερε να ξεφύγει όταν έφυγαν οι βασανιστές του από το[π στάβλο και έφτασε αλυσοδεμένος στην πλατεία του χωριού. Σήμερα αντιμετωπίζει ιατρικά προβλήματα ως συνέπεια των βασανιστηρίων που υπέστη, ενώ έχει πλέον άδεια παραμονής στη χώρα καθώς αναγνωρίστηκε πως είναι θύμα ρατσιστικού εγκλήματος.
Εκτός κάθε ορίου
Το πρώτο επιχείρημα της υπεράσπισης ήταν να καταθέσει ο Ουαλίντ στα ελληνικά, χωρίς διερμηνεία επισημαίνοντας την εξής «αντίφαση», όπως χαρακτήρισε το επιχείρημά του: «Εάν ο κατηγορούμενος –συγγνώμη ο μάρτυρας ήθελα να πω- μπορούσε να κατανοήσει τα ελληνικά την ημέρα εκείνη και να τα καταθέσει στην αστυνομία, τότε δεν χρειάζεται σήμερα διερμηνέα. Διαφορετικά όσα κατέθεσε είναι ψευδή». Η έδρα τον κάλεσε να προχωρήσει στην εξέταση του μάρτυρα, απορρίπτοντας το αίτημά του. Οι ερωτήσεις της υπεράσπισης επαναλαμβανόντουσαν συνεχώς, αναγκάζοντας την πρόεδρο της έδρας να επισημάνει πως «δεν δικάζουμε τον Ταλάντ για κλοπή, αλλά τους κατηγορούμενους και μάλιστα με βαριές κατηγορίες». Παρ’ όλα αυτά οι απαντήσεις του Ουαλίντ ήταν αποστομωτικές.
Η υπεράσπιση δύο φορές ξεπέρασε τα εσκαμμένα. Τη μία ήταν όταν υπονόησε πως κατασκεύασε ο Ουαλίντ τις κατηγορίες για να μην απελαθεί και η δεύτερη όταν υπονόησε πως το ένα από τα τρία παιδιά δεν είναι δικό του. Εκείνη τη στιγμή το ακροατήριο αντέδρασε έντονα και ο Ουαλίντ σηκώθηκε όρθιος δείχνοντας στην έδρα τη σφραγίδα από το διαβατήριό του που έδειχνε πως πήγε στην Αίγυπτο πριν δύο χρόνια, οπότε και συνελήφθη το τρίτο του παιδί. Η έδρα, για μία ακόμα φορά, κάλεσε τον συνήγορο υπεράσπισης στην τάξη. Μάταια.
«Είστε καλός μουσουλμάνος;», ρώτησε για να συνεχίσει «Τι προβλέπει το κοράνι αν κάποιος κλέψει; Τι τιμωρία σας επιφυλάσσει ο Αλλάχ;». Αυτή τη φορά παρενέβη η εισαγγελέας «Προσέξτε γιατί οδεύετε προς ρατσιστικό λόγο και θα βρεθείτε κατηγορούμενος. Ζήσαμε το Charlie Hebdo με τις ερωτήσεις που κάνετε. Σας παρακαλώ να περιοριστείτε στην υπόθεση». Και πάλι, φωνή βοώντος…
Με όση δύναμη που απέμεινε
Ο Ουαλίντ εξηγούσε ψύχραιμα –σ’ αντίθεση με το ακροατήριο που είχε απηυδήσει με τη βασανιστική εξέταση του μάρτυρα- «από τα βασανιστήρια ξέχασα το όνομα και τη φωνή μου. Δεν μπορούσα να φωνάξω. Ρωτούσα συνέχεια τι σας έχω κάνει και εκείνοι με χτυπούσαν. Με χτύπησαν στο φούρνο και κάποια στιγμή με μετέφεραν στο στάβλο. Φαίνεται πως δεν τους έφτασαν αυτά που μου έκαναν και ήθελαν να με βασανίσουν και άλλο. Με είχαν δέσει από το λαιμό. Δεν μου έδωσαν καμία στιγμή την ευκαιρία να πάρω ανάσα, έστω για ένα λεπτό. Με παράτησαν όταν νόμιζαν ότι δεν θα ζήσω. Μου πέταξαν μια κουκούλα αυτοκινήτου και έφυγαν. Τότε κατάφερα να μαζέψω τις αλυσίδες που με είχαν δέσει και να αποδράσω. Ο ανθοπώλης που με βρήκε κάλεσε την αστυνομία και το ασθενοφόρο. Μου έκοψαν τις αλυσίδες και με πήγαν στο νοσοκομείο. Τι θέλετε να έκανα; Ήμουν τυφλός με το πρόσωπό μου ματωμένο. Το μόνο που με ένοιαζε ήταν να σταματήσουν και αυτό φώναζα, με όση δύναμη που απέμεινε.»
Μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσης του Ουαλίντ, κατέθεσε ο ανθοπώλης που τον βρήκε και ο αστυνομικός που κλήθηκε στο σημείο. Η δίκη διακόπηκε για τις 30 Απριλίου με τις καταθέσεις των υπόλοιπων μαρτύρων.
Ιωάννα Δρόσου
