Φωτο: Γιάννης Παναγόπουλος / Eurokinissi
Ακόμα και για τον πιο πιστό υποστηρικτή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είναι πια, ηλίου φαεινότερο ότι ο πρωτογενής τομέας της χώρας, βρίσκεται στη χειρότερη κατάστασή του από την ανακάλυψη του αρότρου. Από τη μια πλευρά, η εξεταστική για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ – ΝΔ, από την άλλη η, ουσιαστικά, αναστολή πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ και στη μέση ο υπεύθυνος για το κυβερνητικό real estate, κ. Χατζηδάκης. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Η πρώτη φάση των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ανέδειξε για ακόμη μία φορά τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες που βαραίνουν την κυβέρνηση. Οι καταθέσεις πρώην και νυν προέδρων του Οργανισμού φανέρωσαν όχι μόνο την αδυναμία διαχείρισης, αλλά και τις υπόγειες πιέσεις που ασκήθηκαν από κυβερνητικούς παράγοντες με στόχο εξυπηρετήσεις προς «ημέτερους».
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η κατάθεση του πρώην προέδρου, κ. Σημανδράκου, ο οποίος αποκάλυψε ότι οδηγήθηκε σε απομάκρυνση το 2023, μετά από συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, επειδή αρνήθηκε να εγκρίνει πληρωμές προς αγρότες με δεσμευμένα ΑΦΜ –οι περισσότεροι εκ των οποίων προέρχονταν από την Κρήτη.
Την εικόνα επιδείνωσαν και οι τοποθετήσεις άλλων μαρτύρων. Ο νυν πρόεδρος, κ. Καββαδάς, απέφυγε να απαντήσει στα περισσότερα ερωτήματα, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο καθυστερήσεων στις αγροτικές ενισχύσεις του Οκτωβρίου. Ο προκάτοχός του, κ. Σαλάτας, επέλεξε να στραφεί εναντίον όσων αποκάλυψαν το σκάνδαλο, φτάνοντας να στοχοποιήσει ακόμη και τους ευρωπαίους εισαγγελείς. Ο δε κ. Μπαμπασίδης, που είχε διαδεχθεί για έναν χρόνο στην ηγεσία τον Σαλάτα, κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις για συνομιλίες που κατέγραψε η ΕΛΑΣ με πρόσωπα που ερευνώνται –συνομιλίες τις οποίες επιχείρησε να υποβαθμίσει ως «παρεξηγήσιμες».
Η μετατροπή της κας Τυχεροπούλου από τους κυβερνητικούς μάρτυρες, σε αποδιοπομπαίο τράγο, την ώρα που πλήθος στελεχών του κυβερνώντος κόμματος αναφέρεται στη δικογραφία, δείχνει καθαρά ότι προτεραιότητα της ΝΔ δεν είναι η διαλεύκανση αλλά η συγκάλυψη.
Την ίδια στιγμή, η Κομισιόν έχει δώσει αυστηρά χρονοδιαγράμματα για την παρουσίαση ενός αξιόπιστου σχεδίου εξυγίανσης, γεγονός που κάνει ακόμη πιο έντονη την αβεβαιότητα για το μέλλον των ενισχύσεων. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, ήδη πιεσμένοι από το υψηλό κόστος παραγωγής, τις ζωονόσους και την έλλειψη ρευστότητας, βλέπουν τώρα και τον κεντρικό μηχανισμό πληρωμών τους να βρίσκεται σε πλήρη απαξίωση.
Από την άλλη μεριά, η κυβέρνηση έχει ουσιαστικά οδηγήσει τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε αναστολή πληρωμών. Απλήρωτες υποχρεώσεις που αγγίζουν και τα 600 εκ. ευρώ. Οικολογικά σχήματα, εξόφληση συνδεδεμένων ενισχύσεων, εξόφληση προγράμματος μετατροπής σε βιολογική γεωργία της προηγούμενης διαχειριστικής περιόδου, το πρώτο έτος (2024) του ιδίου προγράμματος για την τρέχουσα διαχειριστική περίοδο 2023-2027, κομφούζιο του 2024, το Μέτρο 23 (γνωστό και ως πακέτο Μητσοτάκη) για τις φυσικές καταστροφές, το μέτρο για τις σπάνιες φυλές ζώων, ανακοίνωσε τα αποτελέσματα για το μέτρο της ευζωίας των χοίρων με 2 χρόνια καθυστέρηση, ενώ παράλληλα έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον για τους πιστοποιημένους φορείς του Μέτρο 2.1 των γεωργικών συμβουλών.
Η προκαταβολή των ενισχύσεων του 2025, δεν θα πληρωθεί μέσα στον Οκτώβριο, όπως ήταν σύνηθες τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά πιθανά το Νοέμβριο, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός κ. Τσιάρας, ο οποίος μας έχει συνηθίσει σε ανακοινώσεις πληρωμών που δεν πραγματοποιούνται.
Παράπλευρη επίπτωση του τελευταίου είναι το γεγονός ότι εάν δεν πληρωθεί η προκαταβολή των επιδοτήσεων δεν θα μπορέσει να εισπράξει τις ασφαλιστικές εισφορές ο ΕΛΓΑ και κατά συνέπεια δεν θα πληρώσει αποζημιώσεις. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση οδηγεί σε οικονομική ασφυξία των αγροτικό κόσμο, η οποία μπορεί να ενταθεί εάν το σχέδιο δράσης της χώρας, το οποίο έχει ζητήσει η ευρωπαϊκή επιτροπή δεν γίνει δεκτό.
Την ευθύνη από πλευράς της κυβέρνησης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ο αντιπρόεδρος κ. Χατζηδάκης. Εάν αναλογιστούμε, ότι υπό την ευθύνη έχουν ιδιωτικοποιηθεί μια σειρά δημόσιοι φορείς, τρομάζουμε για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα του πρωτογενούς τομέα της χώρας. Αυτού που αποτελούσε πάντα πυλώνα της οικονομίας και είναι υπεύθυνος για την παραγωγή της τροφής στη χώρα μας.
Πέρα, λοιπόν από την οικονομική ασφυξία σε όλη την αλυσίδα του πρωτογενούς τομέα, βρίσκεται σε κίνδυνο και η επισιτιστική ασφάλεια της χώρας. Γίνεται, κατανοητό καθημερινά και στους φανατικούς ψηφοφόρους της κυβέρνησης ότι αυτή η πολιτική διαλύει κάθε παραγωγικό ιστό στη χώρα με σκοπό να περάσει στα χέρια του κεφαλαίου.
