Η μεγάλη νίκη του Φρανσουά Φιγιόν στον πρώτο γύρο των προκριματικών εκλογών των Ρεπουμπλικάνων, έστειλε πολλά μηνύματα τόσο στις αντίπαλες πολιτικές δυνάμεις της συντηρητικής παράταξης, όσο και στο εσωτερικό της. Ο Φρ. Φιγιόν, με βάση το θετικό αποτέλεσμα (44,1%) έναντι του 28% του Αλέν Ζιπέ, φαίνεται πως κατόρθωσε να συσπειρώσει τη δεξιά. Μια δεξιά που έχει υιοθετήσει ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις για την οικονομία και υπερσυντηρητικές για τα δημοκρατικά κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Η συσπείρωση αυτή είχε και ένα θύμα, τον Νικολά Σαρκοζί. Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας κατά το διάστημα 2007-2012 και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, μετά την ήττα του από τον Φρ. Ολάντ επέστρεψε στην πολιτική ζωή, ακριβώς για να διεκδικήσει την προεδρία αλλά αποκλείστηκε από το β΄ γύρο, Η αποτυχία του ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, πήρε μόνο 20%, γιατί είναι ο πολιτικός άνδρας που ανήγαγε τη δημαγωγία σε αρετή, έσπειρε το μίσος στη γαλλική κοινωνία, έδειξε περιφρόνηση στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όπως γράφει ο Μαξιού Γκρουασαντό του «Nouvelobs»: «εκφράζουμε στον Σαρκοζί, που έφυγε από την πίσω πόρτα της πολιτικής σκηνής, την ευχή να κλείσει καλά την πόρτα και να πάρει κοντά του τους σμπίρους του». Δεν είναι ο μόνος που εκφράστηκε με αυτό τον τρόπο, είναι και άλλοι οι οποίοι, όμως εκτιμούν ότι ενώ ο Σαρκοζί έφυγε, ο σαρκοζισμός παραμένει. Γιατί οι στενοί του συνεργάτες εργάζονται εντατικά για την εκλογή του Φιγιόν για την προεδρία.
Ένα βίαιο οικονομικό πρόγραμμα
Ο Φρανσουά Φιγιόν, που παρουσιάστηκε σαν νέος πολιτικός άνδρας, ήταν πρωθυπουργός το διάστημα 2007-2012. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεδρίας του Ν. Σαρκοζί εφάρμοσε, χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα, την πολιτική του προέδρου του, επισημαίνει ο Αλέν Ζιπέ. Σήμερα έρχεται με ένα πρόγραμμα διάλυσης του δημοσίου, την απόλυση 500.000 εργαζομένων στο δημόσιο, εξοικονόμηση 100 δισ., ώστε να βελτιωθούν τα δημοσιονομικά μεγέθη. Οι προτάσεις αυτές σε συνδυασμό με τις ξενοφοβικές απόψεις καθώς και τις αντιλήψεις του για την οικογένεια, την ομοφυλοφιλία, τις εκτρώσεις κλπ. αποτελούν έναν άκαμπτο δογματισμό.
Ο εσωκομματικός του αντίλαλος Αλέν Ζιπέ, που πέρασε στο β΄ γύρο με 28%, χαρακτήρισε τις αντιλήψεις αυτές «απαρχαιωμένες». Για το οικονομικό πρόγραμμα ανέφερε πως είναι «πάρα πολύ βίαιο». Συγκεκριμένα είπε: «Η κατάργηση 500.000 θέσεων εργασίας, η αύξηση σε 39 των ωρών εργασίας στο δημόσιο, η αύξηση του ΦΠΑ κατά 16 δισ. ευρώ θα έχουν επώδυνες συνέπειες για τους εργαζόμενους στο δημόσιο». Και συνέχισε «πρόκειται για μέτρα μεγάλης βιαιότητας και συνεπώς μερικά είναι ανεφάρμοστα».
Αδύνατο να εφαρμοστούν
Ο Αλέν Ζιπέ επανήλθε στο ζήτημα αυτό, τονίζοντας ότι «η κατάργηση 500.000 θέσεων εργασίας είναι απλά αδύνατη. Δεν μπορούμε να ζήσουμε με μηδέν προσλήψεις στην αστυνομία, την εκπαίδευση, στα νοσοκομεία για 5 χρόνια». Ο Φρ. Φιγιόν στην τηλεοπτική συζήτηση εξέφρασε την απορία του που οι συνυποψήφιοί του δεν συμφωνούν με το πρόγραμμά του..
Για το κοινωνικό πρόγραμμα της δεξιάς οι Γάλλοι πολίτες έχουν εκφραστεί αρνητικά, παρά τα θετικά αποτελέσματα που δίνουν οι δημοσκοπήσεις στους Ρεπουμπλικάνους. Αυτή η προτίμηση δεν φαίνεται να δείχνει και μαζική αποδοχή των φιλελεύθερων προτάσεων και πολιτικών. Σύμφωνα με το βαρόμετρο της δημοσκοπικής εταιρείας Viavoice και τον πρόεδρό της Φρανσουά Μικέ-Μαρτί «οι προτάσεις της δεξιάς για τα οικονομικά ζητήματα δεν βρίσκουν σύμφωνους τους πολίτες, αντίθετα ακούγονται με μεγάλο σκεπτικισμό από την πλειοψηφία της κοινής γνώμης». Πιο συγκεκριμένα, το 61% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι το πακέτο μέτρων της δεξιάς μπορεί να προκαλέσει το διχασμό της χώρας. Το 60% εκτιμά ότι οι προτάσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές κοινωνικές συγκρούσεις. Ενώ, μόνο το 39% θεωρεί ότι οι προτάσεις της δεξιάς (το πικρό φάρμακο, όπως χαρακτηρίζονται) μπορεί να είναι αποτελεσματικές.
Προτάσεις διχαστικές-επικίνδυνες
Ακόμα οι εμβληματικές θέσεις-προτάσεις της δεξιάς για τα οικονομικά-κοινωνικά ζητήματα απορρίπτονται από τη μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων. Οι προτάσεις αυτές, που αφορούν τη μείωση του φόρου εισοδήματος και την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στο 65ο έτος, κρίνονται ως διχαστικές, επικίνδυνες και ελάχιστα αποτελεσματικές και απορρίπτονται από το 69% και 64% αντίστοιχα. Για το επίμαχο ζήτημα της κατάργησης 300.000 (πόσο μάλλον 500.000) θέσεων εργασίας στο χρονικό διάστημα της πενταετίας το 59% είναι αντίθετο. Οι προτάσεις της δεξιάς δίνουν την αίσθηση ότι η χώρα γυρίζει πίσω δεκαπέντε, ακόμα και είκοσι χρόνια.
Μέρκελ – Φιγιόν
Ενδιαφέρον έχει να δούμε το πρόγραμμα του Φιγιόν για την Ευρώπη και την ευρωζώνη. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που βρίσκεται πολύ κοντά στο σχέδιο του Β. Σόϊμπλε και της Α. Μέρκελ, γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντέν στη «La Tribune». Έτσι «το 2017 δεν αποκλείεται να δούμε το ίδιο έργο, όπως τα χρόνια 2010-2013». Να έχουμε και πάλι ένα δίδυμο αυτή τη φορά με Μέρκελ-Φιγιόν. Με ένα τέτοιο γαλλογερμανικό δίδυμο ποια θα είναι η τύχη της ιδέας για την ανάκαμψη στα δημοσιονομικά της ευρωζώνης; Θα συνεχίσουμε να έχουμε μια νέα περίοδο δημοσιονομικής προσαρμογής, παρά το γεγονός ότι η Κομισιόν προβλέπει ανάπτυξη, όπως γράφει το γαλλικό περιοδικό «Politis». Και στις δύο περιπτώσεις ο κίνδυνος μιας νέας κρίσης -κατά την οποία το ευρώ θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση- θα είναι πολύ αυξημένος, αναφέρει η «La Tribune».
Πολλοί βιάστηκαν, μετά το πολύ μεγάλο ποσοστό του Φιγιόν να προεξοφλήσουν ότι το παιχνίδι έχει κριθεί. Αναλυτές, όμως, πιστεύουν πως τους επόμενους μήνες μέχρι τις κάλπες τον Απρίλιο-Μάιο του 2017 θα υπάρξουν πολλές ανατροπές στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Παρά το γεγονός ότι οι Ολάντ και Βαλς καθώς και το Σοσιαλιστικό Κόμμα παραμένουν ακόμα αναποφάσιστοι. Τέλος η εναλλακτική αριστερά αδυνατεί να βρει ένα κοινό βηματισμό. Ωστόσο τις επόμενες ημέρες αναμένονται αποφάσεις και εξελίξεις.
Μπ. Κοβάνης
