Στην πρώτη συνάντηση της νέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας “Ιταλική Αριστερά” οι μεγάλοι απόντες ήταν ο Τζουζέπε Τσιβάτι και ο Μαουρίτσιο Λαντίνι. Η “Εποχή” έθεσε στον Τζουζέπε Τσιβάτι το ερώτημα για τις αιτίες της απουσίας του, καθώς και για τους μελλοντικούς στόχους των υπολοίπων που αποχώρησαν από το Δημοκρατικό Κόμμα, χωρίς όμως να προσχωρήσουν προς το παρόν στην “Ιταλική Αριστερά”.
Πώς είναι η κατάσταση σήμερα στην Ιταλία; Κατά τη γνώμη σου, ποια θα μπορούσε να είναι η πρόταση για μια αριστερή έξοδο από την κρίση;
Η απάντηση είναι δυνατό να έρθει από ένα συνολικό μετασχηματισμό της πολιτικής, από μια αυστηρή επιλογή της ηγεσίας, από ένα ανανεωμένο πνεύμα υπεράσπισης των θεσμών. Είναι δυνατό να έρθει από τη στροφή προς την ισότητα: το Σύνταγμά μας –όπως είπε ένας μεγάλος Ιταλός– είναι «πολέμιο» του παρόντος. Αυτό σημαίνει ότι μας καλεί να υπερβούμε τις ανισότητες κάθε είδους: οικονομικές, κοινωνικές, φύλου. Από την άρση των ανισοτήτων, από την προοδευτικότητα της φορολογίας, από τη νομιμότητα και από το σεβασμό στους ανθρώπους μπορεί να γεννηθεί κάτι διαφορετικό. Σε ιταλικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, το παράδειγμά σας είναι θεμελιώδες για μας.
Στην Ισπανία υπάρχουν οι Podemos, στην Πορτογαλία δημιουργείται μια ευνοϊκή προοπτική για την Αριστερά και στην Αγγλία η νίκη του Κόρμπιν στο Εργατικό Κόμμα γεννά ελπίδες για μια αλλαγή κλίματος στην Ευρώπη. Ο κρίκος που λείπει είναι η Ιταλία. Η συσπείρωση του λαού της Αριστεράς καθυστερεί. Πιστεύεις ότι μπορεί να επιτευχθεί στο προσεχές μέλλον;
Η συσπείρωση στην πραγματικότητα θα εκδηλωθεί, όπως ζητώ εδώ και μήνες, στις προσεχείς δημοτικές εκλογές, όπου όλος αυτός ο χώρος που βρίσκεται στα αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος -που δεν είναι πια αριστερό, πρέπει να το λέμε- θα ενωθεί και θα έχει έναν μόνο υποψήφιο δήμαρχο. Όσο για τη μορφή με την οποία μπορεί να οργανωθεί ένα ευρύτερο πολιτικό σχέδιο υπάρχουν διάφορες ιδέες. Από την πλευρά μου πιστεύω πολύ στο σχέδιο του Possibile (www.possibile.com) που ενστερνίζεται τις εμπειρίες που αναφέρατε και που θεωρεί θεμελιώδες το να αποδώσει κυριαρχία στους πολίτες.
Πριν λίγες μέρες σχηματίστηκε μια νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα από βουλευτές που διαφώνησαν με το Δημοκρατικό Κόμμα και από τους βουλευτές του κόμματος Αριστερά και Ελευθερία. Υπήρξε και μια ανοιχτή συνέλευση. Πιστεύεις ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένα νέο αριστερό πολιτικό υποκείμενο;
Πιστεύω ότι είναι μια σημαντική φάση, στην οποία εγώ προσωπικά δεν συμμετείχα, όπως και άλλα στελέχη τα οποία, όπως κι εγώ, εγκατέλειψαν το Δημοκρατικό Κόμμα. Η διαδικασία αυτή δεν είναι δυνατό να ξεκινήσει με μια νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα, όταν μάλιστα αυτή συγχέεται με νέο κόμμα. Το επαναλαμβάνω: Η διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει από τους πολίτες. Και, εκτός των άλλων, πρέπει να συμφωνήσουμε πάνω σε ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης. Για να καταλάβετε, υπάρχουν αυτοί που είναι με τον Τσίπρα, όπως εγώ, κι αυτοί που είναι με τον Βαρουφάκη. Είναι κάπως περίπλοκο να φτιάξει κανείς κόμμα με άτομα που έχουν τόσο διαφορετικές απόψεις.
Η Λουτσιάνα Καστελίνα, σε μια πρόσφατη επίσκεψή της στην Αθήνα, μίλησε για χάσμα γενεών στην ιταλική αριστερά. Νομίζεις ότι υπάρχει δυνατότητα να ξαναπιάσει κανείς το νήμα της συνέχειας και με ποιον τρόπο;
Αυτό που ξέρω είναι ότι οι μεγαλύτεροι δεν είναι πολύ γενναιόδωροι με τους νεότερους. Στα 40 μου θέτω ήδη το πρόβλημα της εναλλαγής, άλλοι που έχουν τα διπλά μου χρόνια μας εξηγούν ακόμη τι πρέπει να κάνουμε. Οι καιροί έχουν αλλάξει: δεν είναι δυνατό να προτείνονται ξανά και ξανά συνταγές που ανήκουν στην περίοδο προ κρίσης, ενώ βρισκόμαστε στην ψηφιακή εποχή, στον κατακερματισμό των κοινωνικών τάξεων. Για μένα δεν υπάρχει αμφιβολία: Η δουλειά στις πλατείες, ηλεκτρονικές και πραγματικές, είναι σημαντικότερη από όλα τα άλλα. Αντιπροσωπευτική και άμεση δημοκρατία, μαζί. Διαφανείς διαδικασίες απόφασης. Ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης γραμμένο από 100.000 χέρια. Με λίγα λόγια, πρέπει να ανατρέψουμε την ολιγαρχία, αρχίζοντας από τη δική μας.
* Ο Τζουζέπε Τσιβάτι είναι πρώην βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος. Μαζί με άλλα στελέχη διαφώνησε με την πολιτική Ρέντσι και ίδρυσε το πολιτικό κίνημα Possibile. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην ομάδα των ανεξάρτητων βουλευτών του ιταλικού κοινοβουλίου.
