Φωτογραφία: ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ / ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ / EUROKINISSI
Οι περιβόητες τέσσερις υπογραφές βρέθηκαν και με το παραπάνω, αλλά τελικά «χάθηκαν» στην πορεία ή, στην κυριολεξία, την τελευταία στιγμή. Η αρχή έγινε με την Αρετή Παπαϊωάννου (προερχόμενη από την Πλεύση) και στη συνέχεια με τις υπογραφές των έξι βουλευτών/τριων, του κόμματος Κασσελάκη. Συνεπώς, το κείμενο που επεξεργάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για την προανακριτική έφτασε στο μαγικό αριθμό των 33, αρκετές για να τεθεί προς συζήτηση και ψηφοφορία στην Βουλή. Και ενώ αυτά γράφαμε στην «Εποχή», ο Στ. Κασσελάκης έκανε την ανατροπή, αποσύροντας στο παρά ένα τις υπογραφές. Θα μπορούσαμε να το λέγαμε και χουνέρι ή πως ο Κασσελάκης εκδικείται τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η είδηση όχι μόνο δυσαρέστησε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ορισμένους τους εξόργισε, καθώς τις προηγούμενες ημέρες είχαν προειδοποιήσει τους συντρόφους τους. Δεν μπορούσαν, βέβαια, ούτε οι ίδιοι να φανταστούν ότι οι «έξι» θα υπέγραφαν και θα απέσυραν μέσα σε λίγες ώρες την υπογραφή τους, με πρόσχημα ότι υπογράφουν το κείμενο της κ. Καρυστιανού. Και λέμε πρόσχημα, καθώς είναι δικαίωμα του κάθε βουλευτή να υπογράφει πάνω από ένα κείμενο.
Τις προηγούμενες ώρες ο Στ. Κασσελάκης εμφανιζόταν υπεράνω και γαλαντόμος σε μια προσπάθεια να έχει επικοινωνιακά οφέλη. Έτσι, σε δήλωσή του είχε πει «η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ελλιπής. Στα Τέμπη όμως δεν χωρούν αντιπαραθέσεις (…) Και οι βουλευτές του Κινήματος Δημοκρατίας είναι αυτοί που θα τη συνυπογράψουν για να έρθει στη Βουλή». Και όντως έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους για να την αποσύρουν λίγες ώρες αργότερα. Το λες και συνέπεια…
Βέβαια, ο Στ. Κασσελάκης είχε δηλώσει ότι θα στηρίξει και την πρόταση Καρυστιανού, μαζί με τους βουλευτές της Πλεύσης Ελευθερίας, της Ελληνικής Λύσης και της Νίκης, ενδεχομένως και άλλων «ανεξάρτητων», προερχόμενων από τους Σπαρτιάτες. Κάπως έτσι το απρόσμενο φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ πήρε τέλος, με τον Κασσελάκη να καλεί τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης να αποσύρουν τις προτάσεις τους και να στηρίξουν την πρόταση των συγγενών των θυμάτων. «Εάν θέλουν το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ να διαφωνήσουν με τους συγγενείς, ας το πουν δημόσια», είπε στην προσπάθειά του να εκθέσει τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε άμεσα μιλώντας «για ήξεις αφήξεις», αλλά και για «επικοινωνιακή εκμετάλλευση». Στελέχη του κόμματος υποστηρίζουν, άλλωστε, ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι πλήρης και τεκμηριωμένη νομικά και αφορά στη διερεύνηση πιθανών ποινικών ευθυνών σε πρόσωπα, ανάμεσά τους και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Παρότι, λοιπόν, η υπόθεση των Τεμπών δεν καταλαγιάζει, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι υποχρεωμένος να κινείται σε πολλαπλά επίπεδα και να λειτουργεί ως κόμμα, που θέλει να έχει λόγο και ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά και στο διεθνές περιβάλλον. Εξ ου και η επίσκεψη αντιπροσωπείας του κόμματος, με επικεφαλής τον πρόεδρο του κόμματος Σ. Φάμελλο, στη Ραμάλα, όπου συναντήθηκε με ηγετικά στελέχη της παλαιστινιακής κυβέρνησης, στέλνοντας μήνυμα αλληλεγγύης στον λαό της πολύπαθης Γάζας. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιστρέφοντας από τη Ραμάλα θα μπουν στην τελική ευθεία για την πραγματοποίηση του 5ου συνεδρίου του κόμματος. Θα είναι συνέδριο ρουτίνας; Μα, κανένα συνέδριο δεν έχει αυτό το χαρακτηριστικό. Πώς, λοιπόν, θα μπορούσε να συμβεί στον ΣΥΡΙΖΑ, που έτσι κι αλλιώς μας έχει συνηθίσει σε θορυβώδεις διαδικασίες; Ήδη, γνωρίζουμε την ύπαρξη μιας –προσώρας ήπιας– εσωκομματικής αντιπολίτευσης των Πολάκη – Παππά, που θα δοκιμάσει την τύχη και τις δυνάμεις της σε ορισμένες κρίσιμες ψηφοφορίες, που αφορούν απ’ ό,τι φαίνεται την πολιτική συμμαχιών και ορισμένα άρθρα του καταστατικού. Ο Π. Πολάκης, μάλιστα, σε πρόσφατη συνέντευξή του και σε σχετική ερώτηση, ζήτησε από τον Αλέξη Τσίπρα να ξεκαθαρίσει τη στάση του. «Αυτή η κατάσταση», είπε «δημιουργεί μια προσμονή σε ένα κόσμο, απογοήτευση σε έναν άλλο, ανάμεικτα συναισθήματα σε τρίτους, που δεν κάνει καλό στην υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ». Ποια είναι, όμως, αυτή η «κατάσταση», που αναφέρεται ο Π. Πολάκης; Ο Αλέξης Τσίπρας παρότι δεν το έχει ανακοινώσει επίσημα, προτίθεται να επανέλθει ως πρωταγωνιστής στην κεντρική πολιτική σκηνή. Αυτό που δεν έχει αποσαφηνίσει είναι ο τρόπος και το μέσο.
Επιθυμεί ο Αλέξης Τσίπρας να ηγηθεί εκ νέου του κόμματός του; Δύσκολο. Θέλει να πρωταγωνιστήσει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης μιας πλατιάς δημοκρατικής παράταξης, όπως λένε επίμονα κάποιοι από τους αναλυτές; Μπορεί, αλλά και σε αυτή την εκδοχή υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια, όπως η ύπαρξη κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που μάλλον δεν φλερτάρουν με την αυτοδιάλυσή τους και τη συγχώνευση σε ένα νέο κόμμα. Θα μπορούσε άραγε να υπάρξει κόμμα – ομπρέλα της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης, που θα ηγηθεί ο πρώην πρωθυπουργός με τα επιμέρους κόμματα της Κεντροαριστεράς να διατηρούν τη σχετική τους αυτονομία; Δεν αποκλείεται, παρότι και αυτό το σενάριο έχει πολύ περιορισμένες πιθανότητες να βρει αποδέκτες.
Ο ίδιος πάντως προετοιμάζεται για τη διεθνή διάσκεψη του Ινστιτούτου του στις 10 Ιουνίου, δύο ημέρες δηλαδή πριν την έναρξη του συνεδρίου του κόμματός του. Μπερδεμένες καταστάσεις, οι οποίες μάλλον θα συνεχιστούν για ένα διάστημα, ενδεχομένως μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου. Τον Σεπτέμβριο, λοιπόν, όλες οι πλευρές λογικά θα ανοίξουν τα χαρτιά τους.
Το προανήγγειλε, άλλωστε, και η Λούκα Κατσέλη, αμέσως μετά την εκδήλωση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας Πατρών. Η Λ. Κατσέλη σημείωσε ότι «όσοι θεωρούν τη συμπόρευση ως αναγκαία και επιθυμητή να μην καθίστανται όμηροι όσων δεν την επιθυμούν». Η φράση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως ενθάρρυνση πρακτικών ρήξης εντός συλλογικοτήτων, που μέχρι αυτή τη στιγμή δεν μπαίνουν στη διαδικασία αναίρεσης της ύπαρξής τους. Η ίδια περιέγραψε τρεις κρίσιμους βηματισμούς. Ο πρώτος είναι η συγκρότηση προγράμματος από τις ομάδες έργου, όπως είπε. Ο δεύτερος είναι ο πολλαπλασιασμός των ανοιχτών εκδηλώσεων και ο τρίτος, η συγκρότηση ενιαίου ψηφοδελτίου της προοδευτικής παράταξης. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, χαρακτήρισε την εκδήλωση «μεγάλο πολιτικό γεγονός». Συνεπώς θα ήταν αφελής κανείς αν πιστέψει ότι τέτοιου είδους ζητήματα, προτάσεις και δημόσιες πρωτοβουλίες δεν θα βρεθούν στο κέντρο της προσοχής του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της εύλογης αντιπαράθεσης μέσα σε αυτό.
