Στις 14 Ιουλίου 1896 γεννήθηκε στο Λεόν της Ισπανίας ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ισπανικού επαναστατικού κινήματος και του αντιφασιστικού αγώνα κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.
Εργάτης μηχανικός, συνδικαλιστής της CNT και μέλος της FAI, αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης. Μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Φράνκο, το καλοκαίρι του 1936, ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στην οργάνωση των αναρχικών πολιτοφυλακών που υπερασπίστηκαν τόσο την Ισπανική Επανάσταση όσο και τον αγώνα ενάντια στον φασισμό.
Η Φάλαγγα Ντουρρούτι, αποτελούμενη κυρίως από εργάτες και αγρότες, διακρίθηκε για την αυτοοργάνωση, τη συλλογική πειθαρχία και την αντιιεραρχική της λειτουργία. Για τον Ντουρρούτι, ο πόλεμος κατά του φασισμού δεν μπορούσε να αποκοπεί από τον κοινωνικό μετασχηματισμό και την κατάργηση κάθε μορφής εκμετάλλευσης και εξουσίας.
Τον Νοέμβριο του 1936, κατά τη Μάχη της Μαδρίτης, ο ίδιος και οι μαχητές του βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της άμυνας της πόλης, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην αναχαίτιση των φρανκικών δυνάμεων. Παρέμεινε σταθερός στην άποψη ότι η πραγματική επαναστατική πειθαρχία δεν επιβάλλεται από ανώτερους, αλλά γεννιέται από τη συνειδητή συμμετοχή, την αλληλεγγύη και την ευθύνη των ίδιων των αγωνιστών.
Στις 20 Νοεμβρίου 1936 τραυματίστηκε θανάσιμα στη Μαδρίτη, κάτω από συνθήκες που δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως μέχρι σήμερα. Παρά τις διαφορετικές εκδοχές για τον θάνατό του, η μορφή του παρέμεινε σύμβολο της αντιφασιστικής αντίστασης και του αναρχικού κινήματος.
Ο Ντουρρούτι έμεινε πιστός στις αρχές του μέχρι το τέλος, θεωρώντας πως ο αγώνας ενάντια στον φασισμό ήταν ταυτόχρονα αγώνας για μια κοινωνία χωρίς κράτος, αφεντικά και εκμετάλλευση. Η φράση που του αποδίδεται, «Κουβαλάμε έναν νέο κόσμο στις καρδιές μας», εξακολουθεί να εκφράζει το όραμα μιας κοινωνίας ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης, που οικοδομείται από τους ίδιους τους ανθρώπους.
