CCS (Carbon Capture & Storage) είναι η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (CO2). Η εταιρεία «ΕnEarth», θυγατρική της «Energean», σχεδιάζει τη χρησιμοποίηση των παλιών κενών «πηγαδιών» εξόρυξης πετρελαίου του Πρίνου ως χώρο αποθήκευσης CO2, με ρυθμό αποθήκευσης ως τρία εκατομμύρια τόνους CO2 ετησίως. Οι ρύποι θα προέρχονται από σταθμούς παραγωγής ενέργειας, μονάδες καύσης αποβλήτων, διυλιστήρια, εγκαταστάσεις παραγωγής πλαστικών, λιπασμάτων, τσιμέντου κλπ. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει τη δέσμευση των CO2-ρύπων από τις καμινάδες των εγκαταστάσεων/εργοστασίων, τη μεταφορά τους μέσω αγωγού από τη Βουλγαρία, μέσω θαλάσσης από Κροατία και Ιταλία, αλλά και οδικά από κοντινότερες περιοχές, και την αποθήκευση τους στον Πρίνο. Έτσι, θα δημιουργηθεί κάτω από τα πόδια μας ο μεγαλύτερος χώρος τελικής υγειονομικής ταφής των CO2-ρύπων στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, γεγονός που θα έχει ένα τεράστιο αρνητικό αποτύπωμα στο μελλοντικό τουριστικό τοπίο, ενώ εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για το ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον στο διηνεκές.
Γιατί λέμε ΟΧΙ στην αποθήκευση CO2 στον Πρίνο
- Η μέθοδος CCS είναι άλλοθι για τις πολυεθνικές προκειμένου να συνεχίζουν να ρυπαίνουν. Ένα ποσοστό του παραγόμενου διοξειδίου του άνθρακα δεν θα απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα, αλλά θα θάβεται για πάντα (;).
- H τεχνολογία δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς. Ο αριθμός των έργων CCS που έχουν υλοποιηθεί είναι εκπληκτικά μικρός, ο δε βαθμός αποτυχίας είναι αρκετά υψηλός. Δεν θέλουμε πειραματισμούς, δεν είμαστε πειραματόζωα.
- Το τέλος της αποθήκευσης CO2 δεν έχει χρονικό ορίζοντα, οπότε το χρονικό διάστημα αποθήκευσης είναι τόσο μεγάλο (αιώνες) που οι πιθανότητες να πάει κάτι στραβά είναι πολύ αυξημένες. Αυτό είναι πολύ τρομακτικό από μόνο του.
- Η ευρύτερη περιοχή είναι τεκτονική, με ό,τι και αν σημαίνει αυτό στην περίπτωση μεγάλου σεισμού. Η ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνει τεράστιο ρίσκο επιτρέποντας το έργο αυτό στην περιοχή.
- Υπάρχουν αυξημένοι κίνδυνοι ατυχήματος κατά τη διαδικασία μεταφοράς και αποθήκευσης αλλά και μακροπρόθεσμα όσον αφορά διαρροές, οξίνηση του θαλασσινού νερού, αλατοποίηση του υδροφόρου ορίζοντα, ξαφνικές εκρήξεις («blow outs») κ.α.
- Η δέσμευση και αποθήκευση του CO2 κοστίζει τουλάχιστον διπλάσια από την απελευθέρωση του στην ατμόσφαιρα, οπότε και τα έργα CCS γίνονται υποχρεωτικά με χρηματοδοτήσεις από ευρωπαϊκά ταμεία, δηλαδή με χρήματα των φορολογούμενων.
Αυτά τα σκουπίδια δεν είναι δικά μας
Οι τοπικές κοινωνίες Καβάλας-Θάσου δεν έχουν κανένα όφελος από το έργο, καθώς θα εξυπηρετήσει σχεδόν αποκλειστικά μεγάλα ευρωπαϊκά οικονομικά συμφέροντα – ούτε καν εθνικά, πόσο μάλλον τοπικά. Από την άποψη αυτή δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση «έργο μεγάλης εθνικής σημασίας», αλλά επιβάλλεται από την Κομισιόν.
Ενώ η ΕΕ έχει συμβάλει στην αποβιομηχανοποίηση της ευρύτερης περιοχής, τώρα μας αναγκάζει να θάβουμε κάτω από τα πόδια μας τους ρύπους της δικής της βιομηχανίας.
Μετά την απόσυρση της εταιρείας (πχ. σε 40 χρόνια), οι κλιματικοί και περιβαλλοντικοί κίνδυνοι των χώρων υγειονομικής ταφής CO2 θα μεταφερθούν στην κοινωνία, η οποία θα κληθεί να πληρώνει την υψηλή και ακριβή τεχνολογία παρακολούθησης των αποθηκών CO2 για πολλές γενιές.
Γιατί λοιπόν να φορτωθεί η περιοχή στις πλάτες της ένα τέτοιο ρίσκο για εκατοντάδες έως χιλιάδες χρόνια τη στιγμή που δεν θα έχει το παραμικρό όφελος;
Να μη γίνει ο τόπος μας η χαβούζα της Ευρώπης – Άνθρωποι και περιβάλλον πάνω από τα κέρδη των πολυεθνικών.
