φωτογραφία από τη μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό στο Πάρκο Γουδή στις 2 Μάη 2025 (Κώστας Τζουμάς/eurokinissi)
Τα 19 χρόνια για τη Μαριάννα και τα 8 χρόνια για τη Δήμητρα σε ότι αφορά τη δική της υπόθεσης των Αμπελοκήπων είναι αναντίστοιχα βαριά, αντιστρόφως αναλογικά. Είναι εξοντωτικά και εκδικητικά γιατί τόλμησαν μέσα στο δικαστήριο να υπερασπιστούν τον Κυριάκο Ξυμητήρη και γιατί δεν αποκήρυξαν πως είναι αναρχικές, αντιθέτως το διατράνωσαν.
Ο Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος της Μαριάννας Μ. σε χθεσινή του ανάρτηση αποτιμά τη δίκη:
“δύο αναρχικές που δεν απαξιώνουν τον ένοπλο αγώνα καταδικάστηκαν σήμερα για σειρά… «τρομοκρατικών» αδικημάτων και εισέπραξαν ποινές κάθειρξης 19 και 8 ετών αντίστοιχα.
Ποινικοποιήθηκαν και τιμωρήθηκαν αυστηρά αυτά που δεν έπρεπε, δηλαδή προθέσεις, φρονήματα και προσωπικές σχέσεις, η πολιτική ευθύνη υποκατέστησε την ποινική και οι ενδείξεις υποκατέστησαν τις αποδείξεις.
[…]υπερασπιστήκαμε τη βασική κατηγορούμενη της υπόθεσης Μαριάννα Μ. στην οποία και οφείλουμε να αποδώσουμε τιμή για τη συνεπή στάση που τήρησε απέναντι στην ιδεολογία της και απέναντι στη μνήμη του νεκρού συντρόφου της Κυριάκου, αλλά και την ειλικρινή έκφραση της συμπαράστασής απέναντι στους ενοίκους της πολυκατοικίας.
[…]το αποτέλεσμα δεν αντιστοιχεί στο αποδεικτικό υλικό της δίκης και τη νομική αξιολόγηση των αδικημάτων που αποδόθηκαν.
Το γεγονός ότι αθωώθηκαν οι άλλοι τρείς κατηγορούμενοι που κανονικά δεν θα έπρεπε να μείνουν ούτε μια μέρα στη φυλακή κλονίζει τις κατηγορίες για ύπαρξη και δράση τρομοκρατικής οργάνωσης και μετριάζει σημαντικά τη δυσαρέσκειά μας και επιτρέπει την προσδοκία μιας καλύτερης έκβασης στον δεύτερο βαθμό. Το συνολικό αποτέλεσμα της δίκης είναι καλύτερο από τις ατομικές ποινές.”
Από την αγόρευση του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη, μια από τις αποστροφές του λόγου του που πρέπει να εντυπωθεί:
“το άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα, κατά τη γνώμη μου, εγώ το έχω πει – και θα χρειαστεί να επικοινωνήσουμε και με τους συναδέλφους που εκδίδουν και με τους εκδοτικούς οίκους τον Ποινικό Κώδικα – θα πρέπει σε αυτά τα κωδικάκια τα οποία έχουμε, να κυκλωθεί το Α στο 187Α, να γίνει ένα αναρχικό Αλφάδι, ώστε το άρθρο αυτό να αφορά πια και επίσημα έναν συγκεκριμένο ιδεολογικό πολιτικό χώρο για τον οποίο χρησιμοποιείται και να μην υποδυόμαστε ότι αφορά τον οποιονδήποτε άλλο”.
Ο Λουκάς Σταμέλλος, που παρακολούθησε όλη τη δίκη, στο χθεσινιβραδινό άρθρο του αποτιμά τη δίκη στο omnia.tv.:
“Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Σπ. Γεωργουλέας επαναλάμβανε πολλές φορές στις δώδεκα δικασίμους που διήρκεσε η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων «εδώ δεν δικάζουμε ιδέες, δικάζουμε πράξεις», εν τέλει δίκασε ιδέες.”
Τονίζει συγκεκριμένα πως “κατέληξαν, μετά από διάσκεψη δύο ωρών, στην καταδίκη της Μαριάννας Μ. σε 19 χρόνια κάθειρξης και της Δήμητρας Ζ. σε 8, για μια λεγόμενη «τρομοκρατική οργάνωση» της οποίας η δομή δεν προέκυψε κάπως, δεν είχε διαπράξει κάποια ενέργεια, δεν είχε όνομα, δεν είχε εκδώσει, έστω, μια προκήρυξη.“
Προέβη δε σε μια σύγκριση που δείχνει πόσο συντριπτική υπήρξε η απόφαση εναντίον της Μαριάνας και της Δημήτρας:
“οι δύο κατηγορούμενες δεν πληρούσαν τα εχέγγυα μη επικινδυνότητας που πληρούσαν το 2013 – πάντα κατά τον κ. Γεωργουλέα, ως ανακριτή τότε – ο Κασιδιάρης και ο Παναγιώταρος, για παράδειγμα. Οι οποίοι ήταν ηγετικά στελέχη μιας εντελώς ιεραρχικά δομημένης εγκληματικής οργάνωσης, που είχε στο ενεργητικό της (κατά το κατηγορητήριο και τις αποφάσεις πρώτου και δεύτερου βαθμού) δύο δολοφονίες, δύο απόπειρες δολοφονιών και πλήθος επιθέσεων με σωματικές βλάβες εναντίον όσων στοχοποιούσε η ιδεολογία του ναζισμού.”
