Με όπλο την πιθανή οικονομική στενότητα, αλλά και τους εν Αθήναις οπαδούς του το επιτελείο Σόιμπλε σκοπεύει να μην αφήσει την ελληνική κυβέρνηση να πάρει ανάσα
Του Δημήτρη Σμυρναίου
Μπορεί η συμφωνία για το ελληνικό πρόγραμμα να εγκρίθηκε με μια άνετη πλειοψηφία από τη γερμανική Βουλή, αλλά αυτό κάθε άλλο παρά σημαίνει ότι τα βάσανά μας τελείωσαν. Και όχι βέβαια επειδή η BILD θα συνεχίσει τα λαϊκίστικα πρωτοσέλιδα, που θα καλούν την κυβέρνηση Μέρκελ να μας πετάξει εκτός ευρωζώνης και οι σοβαρές συντηρητικές εφημερίδες σαν την FAZ και τη Welt θα εμφανίζουν κάθε τόσο προγνώσεις για την ανικανότητά μας να ανταποκριθούμε στο χρέος ή επικρίσεις γιατί δε μπορούμε να ευθυγραμμιστούμε με τη γραμμή Σόιμπλε.
Η «άνεση», με την οποία ο γερμανός υπουργός Οικονομικών υποστήριξε την επικύρωση της συμφωνίας, δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον μιας κυβέρνησης, που απειλεί να φέρει αναστάτωση σε ολόκληρη την Ευρώπη και τις προειδοποιήσεις ότι για να πάρει έστω και ένα σεντ η Αθήνα θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και τις υποχρεώσεις της.
Ζήτημα τιμής να ρίξουν την κυβέρνηση
Στο Βερολίνο δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν σε καμιά περίπτωση την αυτοτέλεια, που προσπαθεί να διεκδικήσει η κυβέρνηση Τσίπρα και θεωρούν ότι διαθέτουν μια τεράστια υπεροπλία σε ότι αφορά τα εργαλεία που θα επιστρατεύσουν εναντίον του. Κατ’ αρχήν θα επιχειρήσουν να περιορίσουν όσο μπορούν τη ρευστότητα της χώρας μας, έτσι ώστε να μπορούν να απαιτήσουν περαιτέρω υποχωρήσεις με αποκορύφωμα το τέλος της τετράμηνης παράτασης, όταν και η χώρα μας θα βρίσκεται πάλι ενόψει αυξημένων δανειακών αναγκών.
Θα προσπαθήσουν να επαναφέρουν στην τάξη την Κομισιόν, που φάνηκε να διαφοροποιείται από τις δικές τους θέσεις σε κάποιες κρίσιμες φάσεις της διαπραγμάτευσης. Σε αυτή την κατεύθυνση, δεν αποκλείεται να εκμεταλλευτούν και κάποιες νέες αποκαλύψεις, σχετικά με τα σκάνδαλα φοροαποφυγής, με κύριο δράστη το Λουξεμβούργο, κατά τη διάρκεια της θητείας του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Είναι εντυπωσιακές οι χρονικές συγκυρίες που έχει ως τώρα αξιοποιήσει ο γερμανικός Τύπος για να υπενθυμίζει διακριτικά στο σημερινό πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παλιές του αμαρτίες.
Επίσης, στο επιτελείο των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών επιδιώκουν να ανασυντάξουν και να συντονίσουν τις δυνάμεις τους με όλες τις συντηρητικές δυνάμεις στην Ευρώπη και στοχεύοντας παράλληλα και στην ενίσχυση των συντηρητικών κυβερνήσεων σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία, όπου θα γίνουν εκλογές μέσα στο επόμενο δωδεκάμηνο.
Και τελευταία το γερμανικό μπλοκ φαίνεται ότι έχει αποκτήσει ακόμα ένα «υπερόπλο» στο πρόσωπο εκείνων των «διανοούμενων» εντός της Ελλάδας, η αξιοπρέπεια των οποίων τελευταίως ομιλεί μόνο γερμανικά. Δεν είναι τυχαία η κινητοποίηση και του διπλωματικού προσωπικού στην Αθήνα, που προσπαθεί να συνάψει σχέσεις με παράγοντες, που θεωρείται ότι επηρεάζουν την κοινή γνώμη. Στο Βερολίνο έχουν αναγάγει σχεδόν σε ζήτημα τιμής ή να ρίξουν τη σημερινή κυβέρνηση ή έστω να της κόψουν τα φτερά και να την αναγκάσουν σε άτακτη υποχώρηση. Για αυτό και ολοένα και συχνότερα υποστηρίζουν ή και ακόμα ανοικτά διακινούν σενάρια για οικουμενικές κυβερνήσεις ή έστω ευρύτερες συναινέσεις με τη συμμετοχή και δυνάμεων που έχουν δώσει τα φιλομνημονιακά τους διαπιστευτήρια. Δεν είναι καθόλου τυχαία επίσης η απευθείας γραμμή, που υπάρχει μεταξύ κάποιων ελληνικών και γερμανικών μέσων, που αναπαράγουν το ένα τις «ειδήσεις» του άλλου και έτσι δημιουργείται ένας κύκλος δίχως τέλος, με κατευθυνόμενες ειδήσεις, που στόχο έχουν να πλήξουν την κυβέρνηση και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. Ξαφνικά, οι γερμανοί αναγνώστες έχουν μάθει τα ονόματα των «ανταρτών» του ΣΥΡΙΖΑ και οι Έλληνες των βουλευτών της Χριστιανοδημοκρατίας από κάποια χωριά της Βαυαρίας ή της Σουηβίας, που απειλούν να μας κλείσουν τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης.
Σύμμαχοι στην Ευρώπη
Το ζητούμενο είναι αυτό, που ήταν και προεκλογικά: Να φοβηθεί ο ψηφοφόρος, αλλά και η κυβέρνηση. Αφού οι Έλληνες δεν υπέκυψαν στους προεκλογικούς εκβιασμούς, τώρα θα πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με πολύ σκληρότερους μετεκλογικούς.
Υπάρχουν βεβαίως και οι ανεξάρτητες φωνές, που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα άξιζε να κερδίσει έστω και αυτά τα ελάχιστα, που κατόρθωσε να διασφαλίσει από τη διαπραγμάτευση. Ακόμα και σε εφημερίδες, που κάθε άλλο παρά φιλικά είχαν σταθεί απέναντι στην κυβέρνηση γράφτηκε ότι η γερμανική στάση ήταν υπέρμετρα σκληρή και αλαζονική και προξένησε περιττές αντιπάθειες και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η Handelsblatt κατέληγε στο συμπέρασμα, ότι «άξιζε τον κόπο η φασαρία» και η ZEIT εκτιμούσε ότι «ο Τσίπρας έδωσε τέλος στην ταπείνωση».
Τέλος, με ένα άρθρο του καταπέλτη, στην ηλεκτρονική έκδοση του Spiegel ο εκδότης της εφημερίδας Der Freitag, Γιάκομπ Αουγκστάιν τασσόταν ανοιχτά υπέρ της νέας ενίσχυσης της Ελλάδας και έπλεκε το εγκώμιο των Αλέξη Τσίπρα και Γιάνη Βαρουφάκη. Συμπλήρωνε μάλιστα ότι κακώς υποτίμησε τους Έλληνες η γερμανική πλευρά και τόνιζε ότι «Η Ελλάδα ήθελε να ελέγχει και πάλι τα του οίκου της και τώρα όντως οι Έλληνες μπορούν να ελπίζουν ότι δεν θα ακολουθήσουν άλλες ιδιωτικοποιήσεις και περικοπές θέσεων εργασίας». Ο Αουγκστάιν είχε βέβαια και προεκλογικά ταχθεί υπέρ μιας κυβέρνησης της Αριστεράς με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ.
Τέτοιους συμμάχους στην γερμανική κοινή γνώμη είναι σίγουρο ότι θα τους χρειαστεί η Ελλάδα και η αριστερή κυβέρνησή της και το αμέσως επόμενο διάστημα, προκειμένου να αντιμετωπίσει την ασφυκτική πίεση, που θα της ασκήσει η νεοφιλελεύθερη συμμαχία της Ευρώπης. Βεβαίως τέτοια δημοσιεύματα αντιμετωπίζονται ως πρόκληση από τον κ. Σόιμπλε που δεν έχει σκοπό να αφήσει τους Ελληνες να πάρουν ανάσα.
Να σημειωθεί τέλος ότι το εμετικό πρωτοσέλιδο της BILD την περασμένη Πέμπτη προκάλεσε την αντίδραση της Ένωσης Γερμανών Δημοσιογράφων που της ζήτησε να σταματήσει την «εκστρατεία κατά της Ελλάδας». Έντονες ήταν και οι αντιδράσεις στο διαδίκτυο, γεγονός που αποδεικνύει ότι τελικά δεν έχει αποχαυνωθεί ολοκληρωτικά ο γερμανικός λαός.
•
