Αύριο στο Γιούρογκρουπ το πιο πιθανό είναι να μην υπάρξουν πολύ συγκεκριμένα αποτελέσματα που να μας ευνοούν. Όμως, σίγουρα θα φανούν πολλά για το μέλλον. Κυρίως θα φανεί πώς ερμηνεύουν τη συμφωνία οι δανειστές, οι λεγόμενοι θεσμοί και πόσο ειλικρινείς είναι, καθώς θα βρεθούν μπροστά στο επεξεργασμένο πακέτο μεταρρυθμίσεων που θα παρουσιάσει ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης εντελώς συγκεκριμένο. Θα επιχειρηθεί μια στροφή προς τα πίσω; Και αν επιχειρηθεί, θα γίνει αποδεκτή απ’ όλα τα μέλη του Γιούροργκρουπ;
Όσο προχωρά η κυβέρνηση το έργο της κατακτώντας θέσεις, δείχνοντας το αριστερό της πρόσωπο, έστω και με αντιφάσεις ή αργοπορία, με κομμένη την ανάσα παρακολουθούμε τα πλείστα όσα παρεμβάλλει καθημερινά ως δυσκολίες η άλλη πλευρά, την προσφυγή σε κάθε μέσο με στόχο να μας στριμώξει. Και είναι αυτό που αποκαλύπτει με τον πιο απτό τρόπο ότι η συμφωνία μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και Γιούρογκρουπ πράγματι είναι ανοιχτή και υπό ορισμένες προϋποθέσεις, εμπεριέχει δυναμική υπέρ της δικής μας πλευράς.
Η ΕΚΤ σε ρόλο εκτελεστή
Αυτό ακριβώς βλέπουν οι δανειστές και θέλουν να το αποτρέψουν με χίλιους δυο τρόπους. Ασφαλώς, δεν ακολουθούν τη θηριώδη πρακτική ενός Γολιάθ, αλλά προσφεύγουν στα εργαλεία των αγορών, στη «δυσβάστακτη βία του χρηματιστικού κεφαλαίου», όπως σημειώνει ο Ετιέν Μπαλιμπάρ, που αποτελεί τη βάση «του ευρωπαϊκού συστήματος εξουσίας».
Ο αγώνας, όπως τον βλέπουμε να διεξάγεται αυτές τις μέρες, είναι αδυσώπητος. Η πρωτοβουλία των κινήσεων, η ευθύνη της επιχείρησης στον άξονα Βερολίνου, Βρυξελλών, Φραγκφούρτης έχει ανατεθεί στη Φραγκφούρτη. Ο κ. Μ. Ντράγκι, όπως τον είδαμε στη Λευκωσία, βάζει τους όρους. Πολύ σωστά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης το επεσήμανε αυτό. «Διαβάζω τη σημερινή απόφαση της ΕΚΤ ως μία απόφαση η οποία δεν έχει ενσωματώσει ακόμη τη συμφωνία που επιτεύχθηκε. Ενδεχομένως η ΕΚΤ, κάτι είπε ο κ. Ντράγκι, να περιμένει πρώτα το Γιούρογκρουπ της Δευτέρας και να ενεργήσει». Και έχοντας υπόψη του τα όσα γράφονται και λέγονται περί τρίτου μνημονίου κτλ σημείωσε: «Ενδεχομένως υπάρχουν στην Ευρώπη δυνάμεις που θα ήθελαν να επιστρέψουμε στο παρελθόν των μνημονίων και της τρόικας. Αυτό πρέπει να τελειώνει, με όλους».
Όπως είναι γνωστό, ο κ. Ντράγκι είχε δηλώσει ότι «η ΕΚΤ, για να επαναφέρει την ομαλή χρηματοδότηση, χρειάζεται μια απόφαση συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και υπουργών Οικονομικών». Πρόσθεσε μάλιστα ότι «η ΕΚΤ έχει εξαντλήσει όλα τα προβλεπόμενα από το καταστατικό της όρια χρηματοδότησης της Ελλάδας σε συνάρτηση με το ΑΕΠ». «Η ΕΚΤ είναι η πρώτη που εύχεται να ξαναρχίσει η χρηματοδότηση στην ελληνική οικονομία, εφόσον πληρούνται οι διαδικασίες», δήλωσε απαντώντας σε ερώτηση του Capital.gr, «και οι προϋποθέσεις για να τεθεί σε εφαρμογή η διαδικασία που θα δείχνει επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Εμείς θα καλωσορίσουμε μια τέτοια εξέλιξη», κατέληξε.
Η σημασία των λέξεων «συμφωνία» και «αξιολόγηση» δεν διέφυγαν, βεβαίως, της προσοχής της ελληνικής κυβέρνησης. Πάλι ο Γιάννης Δραγασάκης σημείωσε ότι στις 20 Φεβρουαρίου «πετύχαμε μια συμφωνία στην εξής βάση: δεν εφαρμόζουμε τα μνημόνια, δεν ασχολούμαστε με την 5η αξιολόγηση, βρίσκουμε έναν κοινό χώρο μεταρρυθμίσεων και αλλαγών».
Ξανά το «σχέδιο ασφυξία»
Το σχέδιο ασφυξίας είναι ξανά στο προσκήνιο, λοιπόν, με πρωταγωνιστή αυτή τη φορά την ΕΚΤ. Ποια η αιτία, όμως, αυτής της μετατόπισης; Εικάζεται ότι ο κ. Ντράγκι επουδενί θα ήθελε αυτή την περίοδο, που εκκινεί το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, να δυσαρεστήσει κατ’ ουδένα λόγο τη Γερμανία. Όμως περισσότερο μοιάζει να οφείλεται αυτή η μετατόπιση σε μια πιο κεντρική απόφαση. Καθώς η ελληνική πλευρά αρχίζει να υλοποιεί τη συμφωνία τής 20ής Φεβρουαρίου – κάτι που όπως φαίνεται υποτιμούσαν – προχωρώντας σε μεταρρυθμίσεις που οι δανειστές είχαν δεσμευτεί ότι επιθυμούν διακαώς, άλλαξαν το παιχνίδι. Το μετέφεραν σε πιο ευνοϊκό γι’ αυτούς γήπεδο, στην ΕΚΤ όπου οι κανόνες – αν και διάτρητοι πλέον λόγω των αναγκών της κρίσης– θεωρούνται ισχυροί όπου συμφέρει τα άγια των αγίων του νεοφιλελευθερισμού. Το 2012, βεβαίως, σε ίδιες με τις σημερινές συνθήκες αλλά με συγκυβέρνηση Βενιζέλου – Σαμαρά επιτράπηκε -και σωστά- η έκδοση εντόκων γραμματίων για να πληρωθεί ένα ομόλογο που έληγε. Τώρα;
Τώρα υπάρχει κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά και πολιτική εναντίον της λιτότητας, που μεταφέρει προτάσεις μέσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, που προκαλεί ρήγματα – έστω ασθενή – στους συμμάχους της Γερμανίας. Αυτό πρέπει να ηττηθεί. Επιχειρείται, λοιπόν, να περιορισθεί τόσο ο χώρος όπου θα κινείται η ελληνική κυβέρνηση ώστε να μην μπορεί να υλοποιήσει σημαντικό τμήμα του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και έτσι να έχει τη στήριξη του κόσμου. Αυτό το σημείο καμπής, που θα είναι και αρχή της ήττας της ελληνικής κυβέρνησης, αναζητούν οι «εταίροι» είτε είναι στο Βερολίνο, είτε στις Βρυξέλλες, είτε στη Φραγκφούρτη. Όταν είδαν ότι στον αγώνα υπερέχει η ελληνική κυβέρνηση, δεν δίστασαν να αρχίσουν τα χτυπήματα και το βρώμικο παιχνίδι. Αυτό που ίσως τους διαφεύγει όμως, είναι ότι το βρώμικο παιχνίδι είναι ορατό πανευρωπαϊκά.
Η κυβέρνηση, βέβαια, δεν μένει με σταυρωμένα χέρια, αλλά αντιδρά πολιτικά. Οι τηλεφωνικές παρεμβάσεις του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα είναι συνεχείς με τον πρόεδρο της Κομισιόν κ. Γιούνγκερ ή άλλους αξιωματούχους, ενώ την επόμενη βδομάδα, μετά το Γιούρογκρουπ, θα έχει επαφές σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ο Γιάννης Βαρουφάκης την Παρασκευή το βράδυ βρέθηκε στη Βενετία σε συζήτηση για την Ευρώπη, μαζί με τον υπουργό Οικονομικών της Ιταλίας κ. Πάντοαν και τον κ. Σμάνγκι, πρώην διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος χτες θα χαιρετούσε το συνέδριο του Σιν Φέιν στο Δουβλίνο, ενώ στο Λονδίνο την επομένη θα συναντούσε την ηγεσία των Εργατικών.
Αυτό που επιχειρείται είναι να διαμορφωθεί ένα κλίμα δραστήριας και ασφαλούς πολιτικής παρέμβασης της ελληνικής πλευράς. Η κινδυνολογία και τρομοκρατία, ακόμη, από τα κανάλια, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, παρά το ότι απέχει πολύ από το να εκφράζει την πραγματικότητα, μπορεί εντούτοις να έχει πραγματικά βλαπτικά αποτελέσματα.
Παύλος Κλαυδιανός
Πώς μπορεί να αυξήσουμε τη δύναμη πυρός;
Ενόσω η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να αντιμετωπίζει, εν μέσω των απίθανων δυσκολιών με τις οποίες μας φιλοδωρούν οι εταίροι μας, τα κάθε είδους προβλήματα που συναντά, και το κόμμα βγαίνει σιγά – σιγά από την ιδιότυπη παρένθεση όπου είχε μπει, τι μπορούν να κάνουν με δική τους πρωτοβουλία οι πολίτες; Πώς μπορούμε να αυξήσουμε, δηλαδή, τη δύναμη πυρός τού στρατοπέδου μας; Δύο αφορμές με οδήγησαν σε ορισμένες ιδέες. Η πρώτη, ήταν όταν συνάντησα απλούς ανθρώπους που έσπευδαν, παρακολουθώντας καθημερινά το τι συμβαίνει, να πληρώσουν υποχρεώσεις τους προς την εφορία ή το ΙΚΑ έστω και δανειζόμενοι ή κόβοντας κι άλλο τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό. Ως πράξη αλληλεγγύης προς τη μαχόμενη κυβέρνηση.
Η δεύτερη, είναι ένας συλλογισμός που υπάρχει στο εξαιρετικό άρθρο των Ε. Μπαλιμπάρ – Σ. Μετζάντρα με τίτλο «Ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει χρόνο και χώρο» (http/www.epohi.gr/portal/politiki/18807). Λέει συγκεκριμένα ότι τους επόμενους (τέσσερις) μήνες θα χρειαστούν «κοινωνικοί αγώνες και πολιτικές πρωτοβουλίες, νέες καθημερινές συμπεριφορές και νέο ομαδικό λαϊκό πνεύμα, κυβερνητικές ενέργειες και δυναμικές αυτόνομες απαντήσεις πολιτών».
Υπογράμμισα τρία σημεία της πρότασής τους, τα οποία νομίζω ότι, εφόσον έχεις μια κυβέρνηση και ένα κόμμα που μάχονται και προσπαθούν στέκοντας με ειλικρίνεια απέναντι στο λαό, αυτό που μπορούν να αυξήσουν τις δυνάμεις του στρατοπέδου μας και να κάνουν τη διαφορά έναντι του αντιπάλου. Είναι κάτι που ο αντίπαλος δεν το έχει υπολογίσει – ανίκανος και να το φανταστεί: είναι οι «νέες καθημερινές συμπεριφορές», το «νέο ομαδικό λαϊκό πνεύμα» και οι « δυναμικές αυτόνομες απαντήσεις πολιτών».
Αυτό σημαίνει ότι παίρνουμε μέρος και εμείς στη μάχη καθημερινά, ατομικά. Μετά το πρωτόγνωρο συμβάν να βγει στους δρόμους τόσο πλήθος κόσμου, αυθόρμητα να υποστηρίξει την κυβέρνηση όταν διαπραγματευόταν, κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου δύσκολο. Αρκεί και εμείς, το κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, να καταλάβει την αξία του και να υποβοηθήσει την οργάνωση και αξιοποίησή του. Ποια είναι τα εργαλεία που μας απειλούν με ασφυξία; Να στεγνώσουν από έσοδα τα δημόσια ταμεία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Να σηκωθούν κι άλλες καταθέσεις από τις τράπεζες. Να μην μπαίνει ούτε ένα καρφί πουθενά. Να συνεχίζει να υπάρχει κόσμος άστεγος, νηστικός, ξεπαγιασμένος και εμείς να μην οργανώνουμε την αλληλεγγύη. Να συνεχίσουν να μακραίνουν διάφορες ουρές. Να αφήνουμε, όντας δημόσιοι υπάλληλοι, τις υπηρεσίες να παραλύουν. Να αφήνουμε τα κανάλια στις οκτώ το βράδυ να μας τρομοκρατούν χωρίς την αντι-προπαγάνδα μας με τα e-mail, την κουβέντα, το τηλέφωνο. Με λαϊκό ομαδικό πνεύμα και νέες συμπεριφορές μπορούμε μ’ αυτά τα υλικά να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας. Να μείνουν ψηλά τα ποσοστά στήριξης, να είναι αξιόμαχος ο στρατός των πολιτών.
Π. Κ.
