Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι διαβουλεύσεις και οι προτάσεις για την προεδρία Βουλής και Γερουσίας, καθώς και για το σχηματισμό κυβέρνησης. Πάρα πολλές οι δυσκολίες για την εξεύρεση κοινών τόπων, τη στιγμή που δεν υπάρχει συμφωνία ούτε στο εσωτερικό των κομμάτων.
Η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, στην πλειοψηφία της, δηλώνει ότι δεν επιδιώκει κυβερνητική συνεργασία με τους Πέντε Αστέρες ούτε με τη Δεξιά, αλλά ότι σκοπεύει να ασκήσει αντιπολίτευση. Εμφανής η δυσαρέσκεια της μειοψηφίας που θα ήθελε συνεργασία με το κίνημα Πέντε Αστέρων και τους Ελεύθερους και Ίσους.
Ο Μαουρίτσιο Μαρτίνα, προσωρινός γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος που αντικατέστησε τον Ματέο Ρέντσι, ανακοίνωσε ότι δεν προκρίνει άμεσα το συνέδριο, αλλά ότι πρέπει να προηγηθεί η δημιουργία ενός νέου σχεδίου.
Στο εσωτερικό της κεντροδεξιάς υπάρχουν, επίσης, μεγάλες διαφωνίες σχετικά με τις συμμαχίες για τη διακυβέρνηση της χώρας. Η Forza Italia βλέπει με καλό μάτι μια συνεργασία με το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ ο Ματέο Σαλβίνι εκφράζει τη διαφωνία του, υποστηρίζοντας ότι οι ψηφοφόροι δεν ψήφισαν το κόμμα του για να φέρει πίσω τον Ρέντσι.
Πάντως, σε απόδειξη της προτίμησης για το Δημοκρατικό Κόμμα, ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Forza Italia, Ρενάτο Μπρουνέτα, σε μια συνέντευξή του στην «Corriere Della Sera», ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να ανήκει η προεδρία και των δύο σωμάτων στους νικητές. Κατά τη γνώμη του, η μια θα ανήκει στο τμήμα που προσανατολίζεται περισσότερο στο να στηρίξει ένα κεντροδεξιό πρόγραμμα. Η θέση του είναι σαφής: «Αναφέρομαι κυρίως στο Δημοκρατικό Κόμμα.»
Ο Μπρουνέτα αναπτύσσει τη γνωστή θεωρία σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση δικαιωματικά ανήκει στην κεντροδεξιά, εφόσον ο εκλογικός νόμος ευνοεί τους συνασπισμούς κομμάτων και εφόσον ο συνασπισμός της έχει το μεγαλύτερο αριθμό βουλευτών και γερουσιαστών. Όσον αφορά την πιθανότητα συνεργασίας με τους Πέντε Αστέρες, η άποψή του είναι ότι «από τη φύση τους και σύμφωνα με αυτά που είπαν τις τελευταίες μέρες και όχι μόνο, αποκλείστηκαν από μόνοι τους. Νομίζουν ότι είναι το κέντρο του κόσμου, αλλά δεν είναι. Δεν έχουν την απόλυτη πλειοψηφία και δεν έχουν το πολιτικό βάρος ενός συνασπισμού».
Διεκδικήσειςαπό τους Π έντε Αστέρες
Ο ηγέτης του Κινήματος Πέντε Αστέρων, Λουίτζι Ντι Μάιο, γράφει στο twitter ότι «οι Ιταλοί περιμένουν υπευθυνότητα από αυτούς που έφτιαξαν αυτόν τον εκλογικό νόμο, αλλά παρακολουθούμε τα συνηθισμένα παιχνίδια εξουσίας πάνω στην πλάτη των πολιτών». Το Κίνημα Πέντε Αστέρων διασαφηνίζει ότι διεκδικεί την προεδρία της Γερουσίας «για να καταργήσει τις ισόβιες προσόδους βουλευτών και γερουσιαστών, ενώ ο βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Μικέλε Αντσάλντι απαντά ότι «αυτό δεν έχει σχέση με τον πρόεδρο της Γερουσίας, γιατί οι αποφάσεις επ’ αυτού λαμβάνονται από το γραφείο του προέδρου και από την πλειοψηφία των γερουσιαστών». Οι Πέντε Αστέρες ζητούν επίσης να διαχωριστούν οι ψηφοφορίες για την εκλογή των προέδρων των δύο σωμάτων από το σχηματισμό κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι στόχος τους είναι η εγγύηση του κοινοβουλευτικού θεσμού. Μια πρώτη συνάντησή τους με το Δημοκρατικό Κόμμα για το θέμα της εκλογής των προέδρων κατέληξε σε πρόταση του Δημοκρατικού Κόμματος για εξεύρεση ενός προσώπου με κύρος.
Οι συνομιλίες των Πέντε Αστέρων με την κεντροδεξιά γίνονται με κάθε τμήμα της ξεχωριστά (Λέγκα και Forza Italia), διότι «η κεντροδεξιά δεν εμφάνισε έναν μόνο συνομιλητή». Οι δύο εκπρόσωποι των Πέντε Αστέρων συναντήθηκαν επίσης με τον Πιέτρο Γκράσο από τους Ελεύθερους και Ίσους. Προς το παρόν δεν υπάρχουν σίγουρα ονόματα υποψηφίων για τις δύο προεδρίες, μόνο φήμες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, πάντως, προσπαθεί σε όλους τους τόνους να εξορκίσει την πιθανότητα νέων εκλογών τον Οκτώβριο.
Η ηττημένη Αριστερά
Η ηττημένη (για άλλη μια φορά) Αριστερά, που έχει ελάχιστο πλέον ρόλο στα κοινοβουλευτικά δρώμενα, προσπαθεί (για άλλη μια φορά) να κατανοήσει τις αιτίες της πολλοστής της ήττας. Ο Νικόλα Φρατοϊάνι, από τους Ελεύθερους και Ίσους, επισημαίνει ότι «θα ήταν λάθος να αποδώσουμε την ευθύνη σε ένα μόνο πρόσωπο, αλλά σίγουρα ένας από τους παράγοντες του αρνητικού αποτελέσματος ήταν η παρουσία του Νταλέμα».
Το άλλο αριστερό ψηφοδέλτιο, η Εξουσία στο Λαό, με το απογοητευτικό 1,1%, οργανώνει συνελεύσεις με όσους την υποστήριξαν για να συζητήσει το μέλλον της. Μοναδικός κόκκινος προμαχώνας το Λιβόρνο, όπου η Εξουσία στο Λαό έλαβε το 4,5% σε Βουλή και Γερουσία.
Η Ιταλία μοιάζει να αποχαιρετά οριστικά την εποχή των μεγάλων κομμάτων με καθαρά ταξικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, ολοκληρώνοντας μια πορεία που ξεκινά από πολύ μακριά, όπως μας θυμίζει η σαραντάχρονη επέτειος της απαγωγής του Άλντο Μόρο, τραυματικό ορόσημο της ιταλικής πολιτικής ιστορίας.
Τόνια Τσίτσοβιτς
