Η κρατικοποίηση του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ) χαιρετήθηκε από πολύ κόσμο ως μια προσπάθεια της κυβέρνησης να βάλει τάξη σε ένα αδιαφανές και εν πολλοίς φαύλο καθεστώς ιδιοκτησίας και διαχείρισης των αστικών μετακινήσεων της πόλης. Και μόνο η ιδέα της κρατικοποίησης ενός ιδιωτικού οργανισμού, σε μια εποχή όπου κάθε κρατικό δαιμονοποιείται, ενώ κάθε ιδιωτικό αποθεώνεται, είναι κάτι θετικό και σε αριστερή κατεύθυνση. Πόσο μάλλον όταν αυτό συνοδεύεται με μέτρα, όπως η δωρεάν μετακίνηση των ανέργων. Όλα, όμως, κρίνονται εκ του συνολικού αποτελέσματος, και σ’ αυτό το ζήτημα ο νέος ΟΑΣΘ φαίνεται να έχει αποτύχει. Το επιβατικό κοινό έχει σοβαρά παράπονα γιατί ταλαιπωρείται καθημερινά, χάνοντας πολύ χρόνο στις στάσεις των λεωφορείων. Η εξυπηρέτηση των επιβατών είναι δυστυχώς χειρότερη και, εκτός από την μεγάλη αναμονή, αναγκάζονται να στοιβάζονται ασφυκτικά στα λεωφορεία κυρίως στις ώρες αιχμής. Μπορεί ο ΟΑΣΘ να είναι ακόμα σε κατάσταση εκκαθάρισης και να χρειάζεται πίστωση χρόνου, μπορεί η νέα διοίκηση να δέχεται λυσσαλέες επιθέσεις από το παλιό καθεστώς, μπορεί η νέα προσπάθεια να σαμποτάρεται με διάφορους τρόπους. Το γεγονός, όμως, είναι ότι η αστική μετακίνηση στη Θεσσαλονίκη έχει γίνει ακόμα πιο προβληματική και η δυσφορία του επιβατικού κοινού είναι, πλέον, κυρίαρχο φαινόμενο.
Πέρα από αυτή την αρνητική πραγματικότητα, δεν έχουν εκλείψει και περιστατικά που εγγίζουν τη ρατσιστική αντιμετώπιση από προσωπικό των δημόσιων, αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης, όπως καταγγέλλει η ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ στην παρακάτω ανακοίνωσή της:
«Την Τρίτη, 30 Οκτωβρίου στις 8 το βράδυ, τρείς ανήλικοι πρόσφυγες από τη Δομή Ασυνόδευτων Ανηλίκων της ΑΡΣΙΣ — Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων στο Ωραιόκαστρο, ανέβηκαν από τη στάση “Αγορά” στο αστικό λεωφορείο της γραμμής 56 με κατεύθυνση προς Παλαιόκαστρο, προκειμένου να πάνε σε προπόνηση kung fu, που συστηματικά παρακολουθούν.
Ο οδηγός του αστικού κοίταξε επίμονα και εξεταστικά τα τρία προσφυγόπουλα και, πριν συνεχίσει το δρομολόγιο, ζήτησε από τα παιδιά να κατέβουν από το λεωφορείο!
Συγκεκριμένα, είπε: “Κατεβείτε και πάρτε το επόμενο”. Τα παιδιά ντράπηκαν και κατέβηκαν, χωρίς να τολμήσουν να ζητήσουν το λόγο. Ο οδηγός δεν ρώτησε καν εάν τα παιδιά έχουν εισιτήριο, αλλά η ΑΡΣΙΣ εφοδιάζει τους πρόσφυγες που υποστηρίζει με κάρτες απεριορίστων διαδρομών, οπότε δεν θα προέκυπτε σε καμία περίπτωση ζήτημα πληρωμής του κομίστρου. Τα παιδιά δεν πήγαν στην προπόνηση τους και επέστρεψαν στον ξενώνα συντετριμμένα από τη ντροπή.
Οι ανήλικοι πρόσφυγες βρίσκονται στην Ελλάδα χωρίς οποιοδήποτε οικογενειακό ή συγγενικό περιβάλλον και οι ξενώνες της ΑΡΣΙΣ αποτελούν τον πρώτο ασφαλή σταθμό. Η απαγόρευση πρόσβασης σε μέσα μαζικής μεταφοράς προκαλεί στα προσφυγόπουλα αισθήματα ντροπής, φόβου και αποκλεισμού, ενώ αντίκειται στο νόμο 4285/2014 για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Η ΑΡΣΙΣ απευθύνει έκκληση προς το προσωπικό των δημόσιων, αστικών συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης να αντιμετωπίσουν τα προσφυγόπουλα με σεβασμό και όρους ισοτιμίας».
Υ.Γ. Μετά από πρόσκληση που απηύθυνε το προεδρείο του ΟΑΣΘ, τα τρία προσφυγόπουλα από τη Δομή Ασυνόδευτων Ανηλίκων της ΑΡΣΙΣ συναντήθηκαν με τον πρόεδρο του Οργανισμού, Στέλιο Παππά, και τον διευθύνοντα σύμβουλο, Σάββα Παναγιωτίδη. Στη συνάντηση το περιστατικό χαρακτηρίστηκε ατυχές και δόθηκε η διαβεβαίωση ότι είναι σε αντίθεση με τον πολιτισμό που επιθυμεί να οικοδομήσει ο ΟΑΣΘ στις σχέσεις του με τους πολίτες.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
