Πριν μερικές μέρες έγινε μια ακόμη παρέμβαση της αναρχικής οργάνωσης Ρουβίκωνας στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθήνας, στο ΕΒΕΑ, με ομιλητή τον υπουργό οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο. Σε μια περίοδο ουσιαστικής παράλυσης του κινήματος αλλά και πολιτικής και ιδεολογικής ανυπαρξίας των δυνάμεων της αριστεράς, ο Ρουβίκωνας, με τις στοχευμένες ακτιβιστικές του δράσεις και τις ουσιαστικές του αναλύσεις για την πολιτική συγκυρία, αναδεικνύεται ως η μόνη επιδραστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαία η αποδοχή κι η διεισδυτικότητα που έχουν οι αναρχικές ιδέες σε μεγάλα τμήματα της νεολαίας. Η ανάλυση του Ρουβίκωνα για το ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στην τρέχουσα συγκυρία είναι ενδιαφέρουσα:
«Τα τελευταία δέκα χρόνια η Ελλάδα μαστίζεται από τη χειρότερη οικονομική κρίση στη μεταπολεμική της ιστορία με συνέπειες που είναι δύσκολο να αναλυθούν η ακόμη και να περιγραφούν, τουλάχιστο για όσο θα βρισκόμαστε μέσα σε αυτήν. Στο πολιτικό επίπεδο δυο είναι τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη περίοδο αυτή. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και της ακροδεξιάς στην κοινωνία. Στην οικονομία, αυτό που άλλαξε ήταν το σκάσιμο της φούσκας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και η συνεπακόλουθη κρίση χρέους που οδήγησε στα μνημόνια.
Αυτό που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την αριστερή του ρητορική, δεν είχε μιλήσει για αλλαγή στις σχέσεις παραγωγής ή για κατάργηση του καπιταλισμού, που ως κυρίαρχο οικονομικό σύστημα θέλει το κράτος πρόμαχο των συμφερόντων των οικονομικά ισχυρών. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία έγινε με την εξαγγελία ενός προγράμματος που δεν ήταν ποτέ δυνατό να υλοποιηθεί, ειδικά στις συνθήκες οικονομικής ασφυξίας που είχε δημιουργήσει η κρίση και τα μνημόνια, ακόμη και αν η ηγετική του ομάδα ήθελε να το υλοποιήσει. Άποψη μας είναι ότι ουδέποτε ήταν αυτός ο σκοπός τους.
Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι, να λειτουργήσει ως αμορτισέρ που θα απορροφήσει τις αντιδράσεις της κοινωνίας, ειδικά των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων τα οποία κατά κύριο λόγο επλήγησαν από την κρίση. Βασικό μέλημα του κυβερνητικού επιτελείου του Τσίπρα όπως και των προκάτοχων του, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, είναι η στήριξη του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του, φυσικά στην πλάτη του κόσμου της εργασίας. Με το που εκδηλώθηκε η κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αμέσως ακολούθησε η διάσωση των τραπεζών με κρατικό χρήμα, πολίτικη που επιβλήθηκε από την ΕΕ και το ΔΝΤ και που ο ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε απαρέγκλιτα.
Οι θεατρινισμοί του Βαρουφάκη, του Λαφαζάνη και της Ζωής, όπως και η παρωδία του δημοψηφίσματος το καλοκαίρι του 2015, έδωσαν τη θέση τους στο κόκκινο σακίδιο του Ευκλείδη και στα καλοσιδερωμένα κοστούμια των Σπίρτζη, Σταθάκη, Δραγασάκη, καθώς και στο κομψό ταγιεράκι της Αχτσιόγλου. Η δήθεν δυσφορία με την οποία κατεβάζουν για ψήφιση όλοι αυτοί τα νομοσχέδια, όταν τους τραβάει το αυτί ο Στουρνάρας (ω ναι αυτός που από υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου έγινε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, κατ’ απαίτηση του Μάριο Ντράγκι, πρόεδρου της ΕΚΤ) και η τρόικα, δεν πιστεύουμε ότι μπορεί πλέον να πείσει και τον πλέον αφελή. Είναι όλοι τους μια καλή παρέα.
Η δήθεν ανάπτυξη που επιστρέφει (ας μην ξεχνάμε ότι κι ο Σαμαράς με το Βενιζέλο τα ίδια έλεγαν) είναι πραγματικότητα για ορισμένους αλλά δεν αφορά εμάς, αφορά την τάξη των κυρίαρχων, των τραπεζιτών των εφοπλιστών, των βιομηχάνων και κάθε λογής αφεντικών, που μπορεί κατά καιρούς να πολεμάνε και μεταξύ τους, αλλά όλοι μαζί κατά βάση από το δικό μας ίδρωτα πλουτίζουν.
Τα διευθυντήρια της ΕΕ του ΔΝΤ θέλουν να επανέλθει η ελληνική οικονομία σε φάση ανάπτυξης, αλλά με όρους που να συμφέρει το κεφάλαιο σε βάρος του κόσμου της εργασίας και σε αυτόν το στόχο βλέπουμε να εναρμονίζεται πλήρως ο ΣΥΡΙΖΑ δια της οικονομικής του πολίτικης.
Μετά την εκλογική νίκη του τον Ιούνη του 2015, την δήθεν “σκληρή διαπραγμάτευση” και τη γελοιότητα του δημοψηφίσματος, έρχεται το τρίτο μνημόνιο τον Αύγουστο και οι δεύτερες εκλογές τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου. Έκτοτε τα πράγματα τη οικονομία μπαίνουν στην κανονική ροή τους. Περνάνε με διαδικασίες fast track, δηλαδή με διαδικασία του κατεπείγοντος και χωρίς διεξοδική συζήτηση, όλα όσα δεν είχαν περάσει οι προηγούμενοι. Ψηφίζονται πολυνομοσχέδια εκατοντάδων σελίδων με δεκάδες άρθρα που καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα θεμάτων, συνεχίζοντας την καταστροφή της κοινωνικής βάσης με αριστερό αυτή τη φορά περιτύλιγμα.
Κατά γενική ομολογία των γραφειοκρατών του Εurogroup και προς μεγάλη ανακούφιση των δανειστών, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να τα πηγαίνει καλύτερα από τους προκατόχους του στη διαχείριση της εξουσίας. Το ξεπούλημα της δημοσίας περιουσίας, συνεχίζεται απρόσκοπτα (…)»
Ο δικηγόρος του διαβόλου
