Η «Βεντέτα» ήταν ανέκαθεν μια σταθερή αξία στη νύχτα της Θεσσαλονίκης. Στις παλιές καλές εποχές, το όνομα Βεντέτα στη μαρκίζα ήταν φτιαγμένο με λουλούδια, αν αργούσες δύσκολα έβρισκες τραπέζι, οι πολλές γυναικοπαρέες δημιουργούσαν υποσχέσεις και το πρόγραμμα ήταν πάντα χαρούμενο και γλεντζέδικο. Η θέση της, στο κέντρο της πόλης κοντά στο Λευκό Πύργο, ευνοούσε την εύκολη πρόσβαση κι ήταν η καλύτερη ιδέα για ένα ποτάκι, συνοδευμένο με λαϊκές νότες, μετά το συνηθισμένο σινεμαδάκι της Παρασκευής ή του Σαββάτου. Σ’ αυτό το μαγαζί στο οποίο φιλοξενήθηκαν πολλοί σπουδαίοι μουσικοί της πόλης, έγραψε ιστορία ο Δάνης, ένας τραγουδιστής που ερμήνευε με μοναδικό τρόπο δύσκολα τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη, του Μανώλη Αγγελόπουλου και πολλών άλλων ιερών τεράτων του λαϊκού τραγουδιού. Πολλοί τραγούδησαν την «Πριγκιπέσα» του Σωκράτη Μάλαμα, ωχριούν, όμως, μπροστά στη δωρικότητα και την αισθαντικότητα της πειραγμένης ερμηνείας του Δάνη!
Τα τελευταία χρόνια, η «Βεντέτα» έχασε σε μεγάλο βαθμό την παλιά της αίγλη. Τα σταθερά της προγράμματα δεν ήταν πολύ πετυχημένα και κατόπιν προσανατολίστηκε σε σύντομες εμφανίσεις γνωστών ονομάτων από την Αθήνα. Φέτος, όμως, το μαγαζί φαίνεται να ξαναγυρίζει στην κλασική, πετυχημένη συνταγή του καλού λαϊκού τραγουδιού στο σταθερό του πρόγραμμα, Παρασκευή και Σάββατο. Η επιλογή της σίγουρης επιτυχίας ακούει στο όνομα Χρήστος Μητρέντζης. Ένα από τα σπουδαιότερα μπουζούκια στην Ελλάδα, με γνήσια λαϊκή στόφα, ευγένεια κι αφοπλιστικό χιούμορ. Η τεράστια εμπειρία του στο πάλκο του δίνει τη δυνατότητα να οργανώνει ένα πρόγραμμα σπουδαίων τραγουδιών που το ένα συμπληρώνει το άλλο, διανθισμένο κι από κομμάτια που ακούγονται σπάνια και σε εκπλήσσουν ευχάριστα. Οπότε, μπορεί να θέλεις να πας να πιεις ένα ποτό στα γρήγορα και να φύγεις, το πρόγραμμα όμως δε σ’ αφήνει ν’ αγιάσεις και σίγουρα θα το ξημερώσεις! Κι όταν πολλά από τα τραγούδια της ορχήστρας υποστηρίζονται από την απογειωτική ερμηνεία του Ανδρέα Καρακότα —δεν είναι τυχαίο ότι τον είχε διαλέξει παλιότερα ο Μάνος Χατζιδάκις— τότε η βραδιά καταλήγει νομοτελειακά σε μυσταγωγία!
Αυτό που μ’ αρέσει όταν ακούω ένα λαϊκό πρόγραμμα είναι η θεματική του οργάνωση, η ζυγισμένη ροή των κομματιών κι η αποφυγή των γνωστών, χιλιοπαιγμένων τραγουδιών, αυτά που λέμε «σούπες». Σ’ αυτό το επίπεδο, ο Χρήστος τα κατάφερε μια χαρά. Στο αρκετά εκτεταμένο ακουστικό μέρος του προγράμματος κυριάρχησαν οι επιλογές τραγουδιών του Χατζιδάκη και του Θεοδωράκη, με πολύ ωραίες εκτελέσεις κι ερμηνείες. Κατόπιν, στο λαϊκό και γλετζέδικο πρόγραμμα, το κέφι ανέβηκε κατακόρυφα με τις «γεμάτες» πενιές του Χρήστου να ξεσηκώνουν τον κόσμο. Όταν ήρθε η ώρα του αγαπημένου Ζαμπέτα κι έπεσε η παραγγελιά του «Τζακ Ο’ Χάρα», ο Μητρέτζης το ερμήνευσε συγκλονιστικά, κερδίζοντας την σχεδόν απόλυτη προσήλωση του κόσμου: «…της γειτονιάς το φρόκαλο/ο Τζακ Ο’ Χάρα κόκαλο»!
Στις καλύτερες στιγμές της βραδιάς ήταν και η διπλή εορταστική διασκευή του Χρήστου, όπου τραγούδησε, λόγω των ημερών, την «Άγια νύχτα» με τη μελωδία του «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι» και αντιστρόφως, το «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι» με τη μελωδία της «Άγιας νύχτας». Πρωτότυπη προσέγγιση του χριστουγεννιάτικου κλίματος με το γνήσιο λαϊκό στίχο. Καλή μας χρονιά!
Ο δικηγόρος του διαβόλου
