Μπορεί ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ να πρότεινε την απαλοιφή του όρου Παλαιστίνη από τα σχολικά εγχειρίδια του Ηνωμένου Βασιλείου, οι αρχές όμως της χώρας μας έδειξαν την «αποφασιστικότητά» τους στο πεδίο. Η δίωξη που διερευνάται να ασκηθεί εναντίον των αλληλέγγυων με τον αγώνα του λαού της Παλαιστίνης, για τα γεγονότα της παρεμπόδισης του ισραηλινών συμφερόντων κρουαζιερόπλοιου Crown Iris να καταπλεύσει στη Σύρο, και μάλιστα μεταξύ άλλων με τις επιβαρυντικές διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου, προκαλεί οργή στους δημοκρατικούς πολίτες της χώρας που βλέπουν όλο και περισσότερο να ποινικοποιείται η αλληλεγγύη σε έναν λαό που υφίσταται γενοκτονία από το κράτος του Ισραήλ.
Είναι γεγονός πως εκατοντάδες πολίτες αισθάνθηκαν πέρσι το καλοκαίρι στη Σύρο, την ανάγκη να εκφράσουν την πλήρη αντίθεσή τους στην πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ. Ποια ήταν όμως η απάντηση των ελληνικών δικαστικών αρχών και πιο συγκεκριμένα της εισαγγελίας Πρωτοδικών Σύρου; Να καλέσει σε ανωμοτί κατάθεση τους διαδηλωτές, επειδή διαδήλωσαν. Μεταξύ των κληθέντων βρίσκεται και η τότε αρχισυντάκτρια της εφημερίδας μας, η συναδέλφισσα Ιωάννα Δρόσου. Δηλαδή διώκεται δημοσιογράφος που έκανε τη δουλειά της στο πεδίο και ετοίμαζε ρεπορτάζ για την εφημερίδα. Δεκατέσσερις πολίτες καλούνται σε κατάθεση για παράβαση του αντιρατσιστικού νόμο αλλά επιπλέον και για παρακώλυση συγκοινωνιών.
Αν ασκηθεί δίωξη ανοίγουν πολλές επικίνδυνες ατραποί που βάλλουν ευθέως κατά της ελευθεροτυπίας άρα και εναντίον της ουσίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Θα είναι μια πολιτική δίωξη που στέλνει ένα αυταρχικό μήνυμα εναντίον των λειτουργών του Τύπου. Προσέχετε, «μην φεύγετε» από τη γραμμή που ορίσαμε και η οποία είναι η στήριξη της κυβέρνησης του Ισραήλ με κάθε τρόπο. Ταυτόχρονα, στέλνεται και ένα αυταρχικό μήνυμα κατά όλων εκείνων που αντιδρούν στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και θέλουν να εκφράσουν τη στήριξή τους.
Όμως η δίωξη δημοσιογράφου δεν είναι ένα ζήτημα επί προσωπικού. Είναι βαθιά πολιτικό ζήτημα που θέτει εκ των πραγμάτων σημαντικά ερωτήματα που οι ίδιοι οι πολίτες θα τα απαντήσουν. Θέλουμε άραγε να ζούμε σε μια χώρα με Τύπο ελεγχόμενο και περιορισμένο, πειθήνια ακολουθώντας τη γραμμή που εκφωνεί το Μέγαρο Μαξίμου; Είναι γνωστό ότι η χώρα μας την τελευταία επταετία κατρακυλά όλο και περισσότερο στον κατάλογο για την ελευθερία του Τύπου. Κατέχουμε την «επίζηλη» θέση 108 και ετοιμαζόμαστε για νέα αρνητικά ρεκόρ. Αν δεχόμαστε πως η δημοσίευση είναι η καρδιά της δημοκρατίας, είναι βέβαιο πως εάν εν τέλει ασκηθεί δίωξη, τότε αυτή θα επιφέρει ένα τραύμα στη δημοκρατία.
Και είναι παράδοξο και καινοφανές να χρησιμοποιείται μάλιστα ο αντιρατσιστικός νόμος κατά τη διάρκεια της ζωής μιας κυβέρνησης που στελέχη της είχαν διακριθεί για τον αντισημιτισμό τους. Αλλά βέβαια η δικαιοσύνη «λησμόνησε» κάποιες νεανικές ή όχι και τόσο νεανικές «τρέλες» σημερινών υπουργών της κυβέρνησης. Πάει όμως πολύ να καλούνται σε εξηγήσεις πολίτες και δημοσιογράφοι οι οποίοι έχουν αφιερώσει μεγάλο κομμάτι της ζωής στον αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό αγώνα.
Η Εποχή, η εφημερίδα μας, από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας βρέθηκε στο πλευρό των θυμάτων του ναζισμού, του φασισμού και της ρατσιστικής βίας. Η κλήτευση λοιπόν δημοσιογράφου της εφημερίδας μας αποδεικνύει τις «επιλεκτικές ευαισθησίες» της σημερινής κυβέρνησης. Μαθήματα αντιρατσιστικού αγώνα δεν δεχόμαστε από τη σημερινή κυβερνητική και δικαστική εξουσία. Γιατί είναι γνωστοί οι αγώνες της Αριστεράς για την ελευθεροτυπία και τη δημοκρατία. Σήμερα μάλιστα που μέσα στην εβδομάδα που πέρασε ακόμη και η κυβέρνηση του Λονδίνου έκανε λόγο για εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη δεν μπορούν να επιχειρούνται διώξεις τέτοιου χαρακτήρα στην Ελλάδα.
Σε κάθε περίπτωση καταδικάζουμε τις κλητεύσεις αυτές, ζητούμε η υπόθεση αυτή να παύσει και τονίζουμε ως εφημερίδα ότι δεν θα αφήσουμε το θέμα αυτό να περάσει στη λήθη. Αυτό επιδιώκει η σημερινή κυβέρνηση, αυτά τα θέματα που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής της να περνούν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Δεν θα το επιτρέψουμε. Δεν θα αφήσουμε τη λήθη να κυριαρχήσει. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς όλους και όλες που βρίσκονται υπό διερεύνηση. Θα είμαστε με όποιον τρόπο μπορούμε δίπλα τους. Δεν θα επιτρέψουμε να επιβληθεί η σιωπή, ούτε να υπάρχει ως αναγκαστική επιλογή ο σκοτεινός δρόμος δημοκρατικών πολιτών και δημοσιογράφων. Γιατί αν επικρατήσει η λήθη και η σιωπή τότε η δημοκρατία έχει σοβαρό πρόβλημα.
Θεωρούμε ότι η κινητοποίηση αυτή των δικαστικών αρχών δεν αφορά μόνο την εφημερίδα μας αλλά το σύνολο των ευαίσθητων ανθρώπων της χώρας. Αν σήμερα είναι η Ιωάννα Δρόσου, αύριο θα είναι κάποιος άλλος. Ο επικίνδυνος αυτός δρόμος που άνοιξε η συγκεκριμένη εισαγγελική κλήτευση πρέπει να κλείσει ερμητικά. Δεν νοούνται μισές λέξεις, μισές καταδίκες, μισές αλήθειες. Γιατί όταν θίγεται η αξία της ελευθεροτυπίας η βλάβη είναι ισχυρή. Ας μην επιτρέψουμε να γίνει και μόνιμη.
Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στο λαό της Παλαιστίνης καταδικάζουμε τις γενοκτονικές πολιτικές της κυβέρνησης εναντιωνόμαστε στις πολιτικές στήριξης του Ισραήλ από την ελληνική κυβέρνηση και οργιζόμαστε από τις διώξεις της δικαστικής εξουσίας που παραχαράσσουν πλήρως το πνεύμα του νόμου. Γιατί στο τέλος της μέρας πέρα από κάθε φτηνό ιδεολόγημα υπεράσπισης μιας γενοκτονίας μένει ένα ερώτημα λιτό και απέριττο. Τι είδους πολιτεία θέλουμε; Η Εποχή έχει απαντήσει εδώ και χρόνια. Δεν θέλουμε μια εποχή των τεράτων.
Η συντακτική ομάδα της Εποχής
