**Πανεκπαιδευτικό μέτωπο κατά της απόφασης για ζωντανή μετάδοση του μαθήματος από τις αίθουσες των σχολείων και του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας
Αυλαία αύριο, Δευτέρα 1η Ιουνίου, για τα δημοτικά και νηπιαγωγεία, με την επανέναρξη των δια ζώσης μαθημάτων, όπως και της συζήτησης του πολυνομοσχεδίου Παιδείας στην ειδική επιτροπή της Βουλής. Δύο κινήσεις του υπουργείου που έχουν ξεσηκώσει αντιδράσεις για το αντιεκπαιδευτικό τους περιεχόμενο, αλλά και για τον κίνδυνο της υγείας που ενέχει το φυσικό άνοιγμα των σχολείων (χαρακτηριστική η θέση της προέδρου των νοσοκομειακών ιατρών, που τάχθηκε κατά της απόφασης).
«Πρόκειται για αχρείαστο ρίσκο. Όλο αυτό το διάστημα, άλλωστε, τα σχολεία ουσιαστικά ��ταν ανοιχτά και ζωντανά, καθώς είχαμε συνεχή επικοινωνία με τους μαθητές και εκπαίδευση, μέσα έστω από το δύσκολο τρόπο της τηλεκπαίδευσης. Η εκπαίδευση δια ζώσης, εν μέσω πανδημίας ακόμα, είναι εν γένει δύσκολη, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για παιδιά από 4 μέχρι 12 ετών. Στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό έχουμε τη λεγόμενη ομαδοσυνεργατική διδασκαλία. Ο εκπαιδευτικός, δηλαδή, είναι δίπλα στα παιδιά, παίζει μαζί τους κτλ. Όπως καταλαβαίνετε, είναι αδύνατον -ιδίως στο νηπιαγωγείο που τα παιδιά παίζουν όλα μαζί με τα ίδια παιχνίδια- να τηρηθεί η κοινωνική απόσταση και τα μέτρα προστασίας», εξηγεί στην «Εποχή» ο Ζήσης Καπρανάς, ειδικός γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ).
Η απόφαση, βέβαια, του ανοίγματος των αιθουσών των δημοτικών είναι πιθανό να ακυρωθεί στην πράξη, όπως έγινε και στην περίπτωση των γυμνασίων και των λυκείων, καθώς επικρατεί μεγάλος φόβος, αποτρέποντας την προσέλευση των μαθητών. Εύλογα, αφού τα μέτρα προστασίας είναι πρακτικά εξαιρετικά δύσκολο να τηρηθούν, εξαιτίας των υποδομών. Γεγονός, όμως, που με την ταυτόχρονη λήξη της τηλεκπαίδευσης, σημαίνει ότι οι μαθητές βρίσκονται πιο μακριά της εκπαιδευτικής διαδικασίας τώρα, παρά πριν.
«Παρά τα ψευδή λεγόμενα του υπουργείου, αυτές τις μέρες η συμμετοχή της Γ’ Λυκείου είναι κάτω από το 20% και για τις υπόλοιπες τάξεις του λυκείου και του γυμνασίου κυμαίνεται κάτω από το 50%. Από τους 650.000 μαθητές της μέσης εκπαίδευσης εκτιμάται ότι οι 400.000 είναι εκτός σχολείων. Αυτός είναι, βέβαια, και ο παράγοντας που δεν είχαμε μέχρι τώρα κρούσματα, αφού σε αίθουσες 25 τετραγωνικών προβλεπόταν να βρίσκονται 15 μαθητές, καθιστώντας αδύνατη την απόσταση μεταξύ τους. Να σημειωθεί δε πως οι απολυμάνσεις των σχολείων που είχαν εξαγγελθεί, δεν υλοποιήθηκαν ποτέ», περιγράφει ο Θοδωρής Μαλαγάρης, αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ). Για το λόγο αυτό, η ομοσπονδία είχε αντιπροτείνει την προσέλευση μόνο της Γ’ Λυκείου, τη συνέχεια της τηλεκπαίδευσης για όλους τους άλλους και την κάλυψη των όποιων κενών κατά την έναρξη του επόμενου σχολικού έτους.
Οι αφανείς απλήρωτοι ήρωες
Πέραν, όμως, των κινδύνων για την υγεία μαθητών και εκπαιδευτικών από την επανέναρξη της δια ζώσης διδασκαλίας, από την απόφαση προκύπτουν οικονομικά και εργασιακά προβλήματα. Πρώτον, όπως σημειώνει ο Ζήσης Καπρανάς, από τα 5.000 νηπιαγωγεία, τα 2.οοο περίπου είναι μονοθέσια, που σημαίνει ότι αν κάποιος νηπιαγωγός λείψει με ειδική άδεια, θα πρέπει να γίνουν έκτακτες προσλήψεις αναπληρωτών, για τις οποίες δεν έχει προβλεφθεί τίποτα από το υπουργείο.
«Παράλληλα, έχει ειπωθεί από το υπουργείο Εσωτερικών ότι θα δοθούν περίπου 15 εκατ. ευρώ έξτρα χρηματοδότηση στα σχολεία, αλλά αν σκεφτούμε ότι στην πρωτοβάθμια υπάρχουν 1,5 εκατ. μαθητές, 155.000 εκπαιδευτικοί και 15.000 καθαριστές, η αντιστοιχία είναι περίπου 9 ευρώ για κάθε άτομο για όλο αυτό το διάστημα, με τα οποία θα πρέπει να αγοραστούν αντισηπτικά, μάσκες και να πληρωθούν επιτέλους οι έξτρα βάρδιες της καθαριότητας», τονίζει ο ίδιος.
Σημειώνεται ότι στα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος καθαριστών των σχολείων, έχει προστεθεί –αυτή τη στιγμή που πέφτει όλο το βάρος ασφάλειας πάνω τους- ότι για τις διπλές βάρδιες καθαριότητας που κάνουν από τότε που άνοιξαν τα σχολεία, δεν έχουν δει καμία αύξηση στο ημερομίσθιό τους.
«Το 85% είναι εργαζόμενοι με σύμβαση μίσθωσης έργου. Αυτό σημαίνει ότι κάθε εργαζόμενος, στην πλειονότητα γυναίκες, αμείβεται με 33 ευρώ το μήνα ανά σχολική αίθουσα που καθαρίζει. Μια καθαρίστρια, δηλαδή, επαρχιακού νηπιαγωγείου, που καθαρίζει την αίθουσα, τα γραφεία και τις τουαλέτες κάθε μέρα, όλο το μηνιάτικό της είναι 33 ευρώ. Σε όλη τη διάρκεια της καραντίνας συνέχισαν κανονικά την εργασία τους, ενώ λόγω της σύμβασης έργου δεν έχουν καν το δικαίωμα να λάβουν ειδική άδεια. Έχουμε περιπτώσεις καρκινοπαθών καθαριστριών που, εν μέσω πανδημίας, υποχρεούνται να εργάζονται με κίνδυνο την υγεία τους, προκειμένου να ζήσουν. Παράλληλα, με το άνοιγμα των σχολείων βγήκε απόφαση από το υπουργείο για απασχόλησή τους δύο φορές την ημέρα, προκειμένου να τηρηθούν τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ, χωρίς όμως να προβλέπεται και η ανάλογη αύξηση της αμοιβής τους. Το υπουργείο έχει πει ότι θα λυθεί το ζήτημα από 1η Ιουνίου και μετά. Με τη μέχρι τότε απλήρωτη εργασία τους, όμως, τι θα γίνει;», υπογραμμίζει στην «Εποχή» ο Δημήτρης Καραγεωργόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου της ΓΣΕΕ, που έχει οριστεί συντονιστής των πρωτοβάθμιων σωματείων καθαριότητας των σχολείων.
Το προσωπικό καθαριότητας των σχολείων όλο αυτό το διάστημα, αντίθετα από την ηγεσία του υπουργείου, έχει σταθεί πιο ψηλά και από το ύψος των περιστάσεων και παρά την αδικία που υφίσταται, έχει αποφασίσει να μην προχωρήσει, προς το παρόν, σε απεργιακές κινητοποιήσεις, προκειμένου να προφυλάξει την υγεία των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Από Σεπτέμβρη, βέβαια, αν δεν έχουν απάντηση στα αιτήματά τους για την ανάλογη αμοιβή της εργασίας τους, όπως και για τη μετατροπή των συμβάσεων έργου σε εξαρτημένη εργασία, καθώς η πλειοψηφία εργάζεται 15 και 20 χρόνια στον κλάδο, θα προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις.
Η εκπαίδευση δεν είναι ριάλιτι
Συνεχίζοντας την καταμέτρηση των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί από την απόφαση της υπουργού Ν. Κεραμέως για επανέναρξη των δια ζώσης μαθημάτων, ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που έχουν ανακύψει, είναι αυτό με τη διάταξη περί ζωντανής ιντερνετικής μετάδοσης του μαθήματος, βάλλοντας κατά προσωπικών δεδομένων, αλλά και της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Μετά από την ξεκάθαρη άρνηση των εκπαιδευτικών να εφαρμόσουν το μέτρο, την απόφαση της ΑΔΕΔΥ για απεργία σε τυχόν επιβολή του και την παρέμβαση μέχρι και της Πανευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών ενάντια στην απόφαση, το υπουργείο προέβη σε μια σχετική υπαναχώρηση, καθιστώντας το μέτρο προαιρετικό, χωρίς όμως και την απόσυρσή του.
«Αυτή τη στιγμή κανένα σχολείο δεν εφαρμόζει τη ζωντανή μετάδοση. Από την αρχή ήταν ένα εξοργιστικό μέτρο, που παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα μαθητών και εκπαιδευτικών και τη σχετική ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Καταδεικνύει παράλληλα, όμως, ότι η κ. Κεραμέως δεν αντιλαμβάνεται ότι η εκπαιδευτική διδασκαλία δεν χωρίζεται σε κομμάτια. Δεν είναι άλλο η παράδοση, άλλο η εξέταση κοκ, αλλά όλα αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. Φαίνεται να αγνοεί βασικές αρχές της συμμετοχικής διδασκαλίας και ότι η διαδικασία της μάθησης δεν περιορίζεται στη μετάδοση γνώσεων, αλλά αφορά και τη διαπαιδαγώγηση. Το μάθημα δεν είναι ριάλιτι, αλλά μια ζωντανή διαδικασία και ένα πλέγμα σχέσεων, που δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε μια ζωντανή μετάδοση», εξηγεί ο Θοδωρής Μαλαγάρης.
Οι εκπαιδευτικοί παρά τον προαιρετικό, πια, χαρακτήρα του μέτρου, συνεχίζουν να διεκδικούν την απόσυρσή του, καθώς «όσο το υπουργείο λέει ότι “δύναται να είναι προαιρετικό”, φαίνεται ότι ακόμα προσπαθεί να το περάσει δια της πλαγίας οδού. Αυτή η επιμονή, αλλά και η σύλληψη του μέτρου, μόνο σαν χάρη προς τους ιδιωτικούς σχολάρχες μπορεί να εκληφθεί. Όλοι οι εκπαιδευτικοί πάντως θα συνεχίσουμε να εναντιωνόμαστε στο μέτρο, καθώς πέραν των εκπαιδευτικών και νομικών ζητημάτων, δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς και τι προηγούμενα δημιουργεί αυτή η διαδικασία. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε σχολεία με λίγους μαθητές σε νησιά και ορεινές περιοχές και δεν είναι απίθανο να πρότειναν κάποια στιγμή να γίνεται έτσι η εκπαίδευση εκεί, αντί να προσλάβουν αναπληρωτές και να κάνουν διορισμούς», προσθέτει και ο Ζήσης Καπρανάς.
Για το ζήτημα της ζωντανής μετάδοσης των μαθημάτων επίκαιρη ερώτηση κατέθεσε και ο Νίκος Φίλης, βουλευτής και τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία συζητήθηκε στη Βουλή την περασμένη Παρασκευή.
Πολυπροβληματικό νομοσχέδιο
Το προσωπικό καθαριότητας των σχολείων έχει σταθεί πιο ψηλά και από το ύψος των περιστάσεων και παρά την αδικία που υφίσταται, έχει αποφασίσει να μην προχωρήσει, προς το παρόν, σε απεργιακές κινητοποιήσεις, προκειμένου να προφυλάξει την υγεία των μαθητών και των εκπαιδευτικών.
Η έντονη πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ υπουργείου Παιδείας, από τη μία, και αξιωματικής αντιπολίτευσης και εκπαιδευτικών, από την άλλη, αναμένεται να συνεχιστεί και αύριο με τη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου στην ειδική επιτροπή της Βουλής και μετά στην ολομέλεια.
Το νομοσχέδιο από την πρώτη στιγμή δημοσιοποίησής του στη διαβούλευση (που διήρκησε μόλις 2 εβδομάδες), στα τέλη Απριλίου, είχε προκαλέσει πλείστες αντιδράσεις, που οδήγησαν την υπουργό Ν. Κεραμέως σε μερικές υπαναχωρήσεις. Έτσι, αποσύρθηκε η μετατροπή των πειραματικών σχολείων σε πρότυπα και η εισαγωγή εξετάσεων σε αυτά και από το γυμνάσιο προς το λύκειο, όπως και το ανώτατο όριο ηλικίας 17 ετών για την εγγραφή στα επαγγελματικά λύκεια. Βάσει δηλώσεών της, υποτίθεται ότι θα αποσυρόταν και η αύξηση του ανώτατου ορίου μαθητών ανά τάξη στα δημοτικά από 22 σε 26, αλλά τελικά το αύξησε σε 25. Παραμένουν, επίσης, και πολλά άλλα προβληματικά σημεία, ενώ υπήρχαν ως συνήθως και προσθήκες της τελευταίας στιγμής.
«Τελικά και το ανώτατο όριο μαθητών ανά τάξη αυξάνεται και εισάγει τον κατώτερο αριθμό, τον οποίο απλά μείωσε από τους 20 μαθητές, που είχε κατατεθεί στη διαβούλευση, σε 15. Και πάλι αυτό θα σημαίνει μείωση κατά 10% των υπάρχοντων τμημάτων. Σε βάθος εξαετίας θα έχουμε αρκετές χιλιάδες λιγότερα τμήματα, άρα και αντίστοιχους λιγότερους δασκάλους και νηπιαγωγούς, αλλά με ταυτόχρονη αύξηση των μαθητών στα εναπομείναντα τμήματα, δυσχεραίνοντας τη διδασκαλία. Η μόνη λογική πίσω από αυτό το μέτρο φαίνεται να είναι η ικανοποίηση του σχεδίου της ΝΔ να μη γίνουν οι διορισμοί εκπαιδευτικών, που είχαν προγραμματιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση», εξηγεί ο ειδικός γραμματέας της ΔΟΕ.
Η μετατροπή των πειραματικών σε πρότυπα και των δεύτερων εξετάσεων σε αυτά αποσύρθηκε όντως από το νομοσχέδιο, αλλά παραμένει η αύξηση του αριθμού τους, «γεγονός που θα σημαίνει την αφαίμαξη των γενικών σχολείων από καλούς μαθητές, ενώ προκρίνει έτσι την κατηγοριοποίηση των δημόσιων σχολείων, φτιάχνοντας “καλύτερα” σχολεία για τους πιο εύρωστους οικονομικά, που θα έχουν να πληρώσουν φροντιστήρια για τις εξετάσεις εισαγωγής», σύμφωνα με τον ίδιο.
«Το νομοσχέδιο είναι αναχρονιστικό, αντιδραστικό και νεοφιλελεύθερης κοπής. Αυξάνει τις ποινές των μαθητών, σαν να είναι αυτό το πρόβλημα της εκπαίδευσης, και προβλέπει την αναγραφή της διαγωγής στο απολυτήριο, στιγματίζοντας για πάντα τους ανθρώπους. Παράλληλα, στη μέση εκπαίδευση αυξάνει τα εξεταζόμενα μαθήματα και επαναφέρει το μέτρο της τράπεζας των θεμάτων, που έχει αποδειχθεί καταστροφικό από την πρώτη του εφαρμογή το 2013-4. Τότε η μαθητική διαρροή εκτινάχθηκε από το 4% στο 23%, μόνο για εκείνη τη χρονιά. Φοβόμαστε ότι το ίδιο θα επαναληφθεί και τώρα», τονίζει ο αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ.
Σημειώνει δε πως «παρατηρείται και ένας διωγμός από τα σχολικά προγράμματα των κοινωνικών επιστημών, αρχής γενομένης από τον εξοστρακισμό της Κοινωνιολογίας από την ομάδα προσανατολισμού Το υπουργείο δεν έχει δώσει καμία επιστημονική εξήγηση για την αφαίρεση ενός μαθήματος που αποτελεί βάση για αυτές τις σπουδές, δικαιώνοντας τις δηλώσεις στελεχών της ΝΔ, που έλεγαν ότι η Κοινωνιολογία πρέπει να φύγει γιατί πολιτικοποιεί τα άτομα και τρέφει αριστερές συνειδήσεις».
Παράλληλα, το νομοσχέδιο εισάγει την εξωτερική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, ανοίγοντας και το παράθυρο στις ατομικές αξιολογήσεις σε επόμενο χρόνο. «Αντίθετα με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, που προβλέπει μια απόλυτα εσωτερική διαδικασία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου από το σύλλογο διδασκόντων της κάθε σχολικής μονάδας, αυτό το νομοσχέδιο περιέχει έντονα στοιχεία εξωτερικής αξιολόγησης, με την οποία ανέκαθεν διαφωνούσαμε ως κλάδος. Βάσει της διάταξης, ενεργοποιείται και η Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που έχει πολύ βεβαρημένο παρελθόν. Επίσης η υποχρεωτική ανάρτηση των συμπερασμάτων της αξιολόγησης στην ιστοσελίδα των σχολείων και του ΙΕΠ θα οδηγήσει σε κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων, με συνεπακόλουθες επιπτώσεις στην χρηματοδότηση, τους διορισμούς και τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών», επισημαίνει ο Θοδωρής Μαλαγάρης.
Το νομοσχέδιο εισάγει επίσης τον «εσωτερικό κανονισμό σχολείων», ο οποίος θα διαμορφώνεται όχι μόνο από τους εκπαιδευτικούς, που έχουν τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις, αλλά και από τους γονείς και εκπροσώπους των δήμων, «αφήνοντας, δηλαδή, τη λειτουργία των σχολείων έρμαιο στην ανά τετραετία νέα σύνθεση και θέσεις της εκάστοτε δημοτικής αρχής», τονίζει ο Ζήσης Καπρανάς.
Για όλους αυτούς τους λόγους, και όχι μόνο, οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων σε δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση (ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΟΙΕΛΕ) πραγματοποιούν συνεχόμενες κινητοποιήσεις από τις 30 Απριλίου. Για τη μέρα συζήτησης του νομοσχεδίου έχουν προκηρύξει 24ωρη απεργία και διαμαρτυρία, διεκδικώντας την απόσυρσή του. «Ακόμα, όμως, και αν ψηφιστεί, εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, προκειμένου να μην εφαρμοστούν όλα αυτά τα προβληματικά στοιχεία στην πράξη», υπογραμμίζουν ΔΟΕ και ΟΛΜΕ.
Τζέλα Αλιπράντη
Προς το αύριο
Του Αριστείδη Καλάργαλη
«Να ’χουμε κάτι να θυμόμαστε και στα γεράματά μας», λένε οι στίχοι ενός τραγουδιού του Χρήστου Γιαννακόπουλου. Έτσι θα συμβεί και με εμάς που ζήσαμε την πανδημία του κορονοϊού και της καραντίνας. Ειδικά όσοι είναι μαθητικής ηλικίας θα αφηγούνται στο μέλλον, στα εγγόνια τους, πώς πέρασαν τις μέρες του εγκλεισμού με κλειστά τα σχολεία. Καθώς και τις προσπάθειες που έγιναν για να επικοινωνήσουν ή κατ’ άλλους να γίνει μάθημα. Κι εκεί πάνω θα διαφωνούν οι μελλοντικοί παππούδες κι οι γιαγιάδες.
Όλοι συμφωνούμε ότι αυτό που ζήσαμε ήταν πρωτόγνωρο. Έχουμε πόλεμο, με έναν αόρατο εχθρό ακούσαμε, σε όλους τους τόνους. Η κοινή λογική λέει ότι στην περίοδο του πολέμου ανατρέπονται τα πάντα. Προηγείται η ζωή, η επιβίωση, η διάσωση των ανθρώπων. Αλλιώς δεν έχουμε πόλεμο και χαρακτηρίζεται έτσι η κατάσταση για άλλους λόγους. Πάντως, για πόλεμο δεν ήταν έτοιμο το υπουργείο της Παιδείας. Στον πόλεμο, όπως και σε κάθε κρίση, δρούμε ακαριαία, λειτουργούμε άμεσα και με σαφήνεια. Μάλλον δεν έπραξε έτσι το υπουργείο κι εννοούμε την πολιτική του ηγεσία. Ακόμα μέχρι και σήμερα έτσι πράττει.
Με το κλείσιμο των σχολείων δεν δόθηκαν σαφείς οδηγίες για την επικοινωνία εκπαιδευτικών – μαθητών. Κάθε σχολείο και περισσότερο κάθε εκπαιδευτικός, λειτούργησε κατά βούληση. Η επικοινωνία δασκάλων – μαθητών ονομάστηκε τηλεκπαίδευση, έστω κι αν από όλους διευκρινίστηκε ότι μάθημα γίνεται μόνο μέσα στην τάξη. Μάθημα δεν είναι ο λόγος του δασκάλου και η ακρόαση των μαθητών, αλλά πολλά περισσότερα, γνωστά σε όσους διακονούν την εκπαίδευση.
Το υπουργείο όφειλε σε ελάχιστο χρόνο να εκδώσει γενικές και ειδικές οδηγίες για εφαρμογή από όλα τα σχολεία. Να εκμεταλλευτεί, από την πρώτη μέρα, την τηλεόραση, την ΕΡΤ, με τα Προγράμματα Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης. Και να πάρει αποφάσεις για τις εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου. Αντ’ αυτού είχαμε μια τεράστια ποικιλία ατομικών προσπαθειών. Από το μοίρασμα φωτοτυπιών στα ταχυδρομικά κουτιά, από δασκάλους και εθελοντές, έως την ποικιλία σύνδεσης με το διαδίκτυο· με ηλεκτρονικά μηνύματα, με πλατφόρμες, με ψηφιακές «τάξεις», με το κινητό τηλέφωνο. Εννοείται ότι οι περισσότερες προσπάθειες ήταν αξιέπαινες, και διατήρησαν την επαφή δασκάλου – μαθητή.
Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε, μετακινήθηκε από την ηγεσία στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς. Γιατί οι εγκύκλιοι δεν όριζαν, δεν αντιμετώπιζαν τα θέματα και τα προβλήματα. Π.χ. στα σχολεία, με εντολή του υπουργείου, καταγράφτηκαν οι ελλείψεις σε υπολογιστές και άλλο ψηφιακό υλικό, έτσι ώστε να γίνει προμήθεια αυτών. Συγγνώμη, λάθος κάναμε λέει, την επόμενη το υπουργείο! Δεν θα εφοδιάσουμε με υπολογιστές τα σχολεία, απευθυνθείτε σε δήμους και ιδιώτες.
Όταν γίνονται κρίσεις για την επιλογή Διευθυντών, όλων των βαθμίδων, συνήθως στους υποψηφίους δίνεται ένα πρόβλημα, σε περίπτωση κρίσης, για να παρουσιάσουν την πρόταση επίλυσης οι υποψήφιοι. Στην περίπτωσή μας, κλείσιμο των σχολείων, δεν αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα. Δείτε, στο διαδίκτυο, τις εγκυκλίους του σεβαστού υπουργείου. Πιστεύω ότι θα συμπεράνετε ότι γενικά υπήρχαν ανακοινώσεις, συχνές, από διάφορα πρόσωπα. Και σχεδόν η κάθε μία τελείωνε με τη φράση: «θα ακολουθήσουν νεότερες ενημερώσεις με λεπτομερείς πληροφορίες και οδηγίες».
Ας σκεφτεί ο καθένας μόνος του, πόσο βοήθησαν οι κάθε είδους τηλεοπτικές εκκλήσεις του στυλ: «μένουμε σπίτι», «μένουμε ασφαλείς», οι ατέλειωτες ώρες τηλεοπτικών εκπομπών, δήθεν ενημέρωσης· κατ’ ουσία αυτολιβανίσματος. Μήπως πανικόβαλλαν τον καθημερινό, απλό άνθρωπο, με απώτερο σκοπό τον μελλοντικό αυτοπεριορισμό και ανοχή κάποιων απαγορεύσεων, ας πούμε συγκεντρώσεις στις πλατείες; Στη Μυτιλήνη, ο αντιδήμαρχος πολιτισμού πρότεινε η κεντρική πλατεία να χρησιμοποιείται μόνο για πολιτιστικές εκδηλώσεις κι όχι για πολιτικές! Σε κάθε περίπτωση, «φτου ξελεφτερία!» από όλα.
