Το Σάββατο 24 Σεπτέμβρη, η «Εποχή» διοργάνωσε στην Αθήνα μια ημερίδα με θέμα «Αριστερά στην κυβέρνηση, περιορισμοί και προκλήσεις». Επίσης, λίγες μέρες μετά, διοργάνωσε εκδήλωση με το ίδιο θέμα στη Θεσσαλονίκη. Με έκπληξη παρατηρήσαμε ότι τα πάνελ και στις δύο εκδηλώσεις αποτελούνταν αποκλειστικά από κυβερνητικά, κοινοβουλευτικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Αν επρόκειτο για κομματικές εκδηλώσεις δεν θα υπήρχε προφανώς κανένα πρόβλημα. Μια εφημερίδα, όμως, με την παράδοση και τη διαδρομή της «Εποχής» δεν θα έπρεπε να ανοίξει, όσο δυνατό περισσότερο, τη συμμετοχή στα πάνελ και με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς; Δεν την ενδιαφέρουν οι απόψεις των άλλων αριστερών δυνάμεων; Δεν θα έπρεπε να προσέξει την ταύτισή που συνεπάγεται μια τέτοιου τύπου διοργάνωση κομματικής μονοκαλλιέργειας; Ακόμα και τους παλιούς καιρούς, τότε που ΑΚΟΑ και «Εποχή» συγκατοικούσαν, πάντα υπήρχε η πρόνοια να μην ταυτίζονται έστω κι αν αυτό ήταν δύσκολο λόγω της στενής πολιτικής σχέσης μεταξύ τους. Στη σημερινή συγκυρία, φαίνεται ότι δεν κρατούνται ούτε τα προσχήματα.
Στην εκδήλωση της Θεσσαλονίκης, έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η χρήση από τους ομιλητές κάποιων νεολογισμών που δίνουν το στίγμα για την αντίληψη που κυριαρχεί στον τρόπο άσκησης της διακυβέρνησης από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρόεδρος της ΕΥΑΘ Γιάννης Κρεστενίτης μίλησε για το σημαντικό ρόλο του αριστερού τεχνοκρατισμού, ενώ ο πρόεδρος του Καυτανζογλείου σταδίου Απόστολος Μητιντζής τόνισε την ανάγκη του ριζοσπαστικού πραγματισμού. Αυτά θα είναι άραγε τα επίδικα του επικείμενου συνεδρίου, όσον αφορά τα νέα εργαλεία άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ; Το άρωμα σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης φαίνεται πλέον να αποκτά συγκεκριμένη υπόσταση, με τη χρήση νέων θολών όρων που δεν λένε τίποτα αλλά υποκρύπτουν πολλά!
Παρακολουθώντας, πριν λίγες μέρες, τον Αλέξη Τσίπρα να μιλά στην εκδήλωση για τον απολογισμό της θητείας στην ευρωβουλή του Δημήτρη Παπαδημούλη, θυμήθηκα το κείμενο της παρούσας στήλης με τίτλο «Ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στον Φώτη Κουβέλη», που γράφτηκε στις 3-7-2016. Η στήλη δεν συνηθίζει να ευλογάει τα γένια της. Η παρουσία, όμως, του Φώτη Κουβέλη στην πρώτη σειρά της εν λόγω εκδήλωσης και το στρατηγικό άνοιγμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στη σοσιαλδημοκρατία επιβεβαίωσε τις τότε εκτιμήσεις του άρθρου. Κι όπως όλα δείχνουν, η στροφή προς την κεντροαριστερά θα είναι ο πολιτικός στόχος της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει του επικείμενου συνεδρίου του κόμματος. Ένας στόχος που αναμένεται να επιτευχθεί με στελεχικές διευρύνσεις και πολιτικές μετατοπίσεις, από τις οποίες προσδοκάται να ανοίξει η απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ σε μεγάλα κοινωνικά ακροατήρια. Αυτή η πολιτική επιλογή μπορεί να ταιριάζει στο μνημονιακό εναγκαλισμό της κυβέρνησης, την απομακρύνει όμως όλο και περισσότερο από τον αριστερό της χαρακτήρα. Πρακτικά, δεν προβλέπεται να έχει θετικά αποτελέσματα, μιας και οι απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ στα λαϊκά στρώματα είναι τόσο καθοριστικές που δεν αναπληρώνονται με κεντροαριστερούς φερετζέδες.
Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, σε λίγες μέρες, είναι κάτι παραπάνω από προβλέψιμο. Η κυριαρχία της ηγετικής ομάδας είναι απόλυτη και στην τάση των 53 επιφυλάσσεται ο άχαρος ρόλος του ανώδυνου αριστερού κομπάρσου. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απαλλαγεί από την επιτροπεία που ασκεί πάνω του ο Αλέξης Τσίπρας και το περιβάλλον του, θα χάνει συνεχώς την αριστερή του προίκα η οποία θα αντικαθίσταται από μια, υποθηκευμένη στο νεοφιλελευθερισμό, σοσιαλδημοκρατική ταυτότητα. Κι αυτό, δυστυχώς, θα το πληρώσει, ήδη το πληρώνει, όλη η Αριστερά, τα κινήματα και κυρίως οι χειμαζόμενες από την κρίση λαϊκές τάξεις.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
