Καλλιτέχνης με σπάνιο ήθος και μεγάλη γκάμα ρεπερτορίου (από τον «Μορμόλη» και τον «Παπουτσωμένο Γάτο» μέχρι τον «Κατσούρμπο» και την «Τύχη της Μαρούλας»), ο Χρήστος Βαλαβανίδης τίμησε το ελληνικό σανίδι μέσα από εμβληματικές παραστάσεις. Δεν περιορίστηκε ποτέ σε ένα είδος, αναμετρήθηκε με το αρχαίο δράμα στην «Άλκηστη» και τον «Κύκλωπα», αλλά και με τη σύγχρονη γραφή στο «Ημερολόγιο ενός απατεώνα», την «Επίσκεψη της γηραιάς κυρίας», το «Ντόγκβιλ», τους «Σιδεράδες» και πολλά άλλα.
Για την ερμηνεία του στην παράσταση «Χίτσκοκ Μπλοντ», η καθηγήτρια Σημειολογίας του Θεάτρου του ΕΚΠΑ Μαρίκα Θωμαδάκη γράφει χαρακτηριστικά: «Ο κ. Βαλαβανίδης δεν μιμείται τον Χίτσκοκ, αλλά τον ζωντανεύει χρησιμοποιώντας ευθύβολα τους υποκριτικούς κώδικες που τον έχουν καταξιώσει ως έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς του θεάτρου μας.» (Βραδυνή, 12.02.2004).
Η τηλεοπτική του διαδρομή τον έφερε σε κάθε ελληνικό σπίτι, μετατρέποντάς τον σε οικεία φυσιογνωμία μέσα από σειρές όπως οι «Αυθαίρετοι», το «Μινόρε της Αυγής» και η «Γειτονιά μας». Απέδειξε πως η υποκριτική δεινότητα μπορεί να συνδυαστεί με την ευρεία αποδοχή χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα.
Παράλληλα, ο κινηματογράφος και η ποίηση –έχουν εκδοθεί τρεις συλλογές– συμπλήρωναν το πορτρέτο ενός ανήσυχου πνεύματος που δεν έπαψε ποτέ να δημιουργεί.
Μοιράστηκε πάνω από 50 χρόνια ζωής και τέχνης με τη σύζυγό του, τη σπουδαία μίμο Ασπασία Κράλλη, παραμένοντας πιστός στις αξίες του. Φεύγοντας, παίρνει μαζί του το χειροκρότημα μιας ζωής, αφήνοντας παράλληλα στις επόμενες γενιές το παράδειγμα ενός εργάτη της τέχνης που κατάφερε να παραμείνει βαθιά ανθρώπινος.
