Δεν έχουν και πολύ άδικο αυτοί που υποστηρίζουν ότι στην πολιτική έχει επικρατήσει ο λεγόμενος ξύλινος λόγος. Τα χαρακτηριστικά του πολιτικού λόγου, όπως αυτός εκφέρεται προφορικά στις αγορεύσεις του κοινοβουλίου και στα τηλεοπτικά πάνελ, αλλά και γραπτά στις εφημερίδες και τα περιοδικά, είναι ιδιαίτερα αρνητικά. Κυριαρχούν ο βερμπαλισμός, η επανάληψη τσιτάτων που κολλάνε παντού, ασχέτως αν δεν ταιριάζουν, οι υπερβολές προς χάριν εντυπωσιασμού, η επιδεικτική χρήση αδόκιμων διεθνών όρων κι η ατυχής, συνήθως, παραγωγή νεολογισμών, που περισσότερο συσκοτίζουν παρά ξεκαθαρίζουν πολιτικές έννοιες. Κι αυτό αφορά, λιγότερο ή περισσότερο, όλα τα κόμματα στην ελληνική πολιτική σκηνή, με ιδιαίτερη έμφαση στα κόμματα της αριστεράς κι ειδικά στο ΚΚΕ, στο οποίο επικρατεί κι ένα επιπλέον ανησυχητικό χαρακτηριστικό: η πιστή αναπαραγωγή φράσεων και νεολογισμών σε όλη την κομματική διαστρωμάτωση, από το γραμματέα μέχρι το τελευταίο κνιτόπουλο, τόσο πιστή που κάποιες φορές μοιάζει με ηχώ ή επιβεβλημένη αποστήθιση.
Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις ήταν η κουβέντα με έναν φοιτητή, που δραστηριοποιείται στην ΚΝΕ. Για άλλη μια φορά διαπίστωσα, όχι μόνο τα τυποποιημένα επιχειρήματα και την έπαρση αυτού που νομίζει ότι κατέχει τη μοναδική αλήθεια, αλλά και το γνωστό, φθαρμένο και προβλέψιμο, ξύλινο λόγο. Ήταν η πιστή αναπαραγωγή ενός αποστεωμένου κομματικού λεξιλογίου του παρελθόντος, το οποίο εκφέρεται αταίριαστα από ένα νέο παιδί. Μέτρησα, στα λίγα λεπτά του μονολόγου του, να παπαγαλίζει τουλάχιστον πέντε φορές την προσφιλέστερη λέξη, που ακούμε από τα στελέχη του ΚΚΕ, τη γνωστή «λυκοσυμμαχία». Ένας ατυχέστατος νεολογισμός, που εγκαθιδρύθηκε τα τελευταία χρόνια στο φτωχό παλαιοκομματικό λεξιλόγιο από την Αλέκα Παπαρήγα, με κύριο στόχο την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), ενώ πρωτοεμφανίστηκε πολύ παλιότερα ω�� τίτλος πρωτοσέλιδου άρθρου στον Ριζοσπάστη, στις 30-10-1974, με στόχο το ΝΑΤΟ: «Όχι στη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ». Όταν ακούω να επαναλαμβάνεται αυτή η λέξη, με την αυταρέσκεια της μέγιστης σοφίας, τσατίζομαι γιατί οι λύκοι είναι υπέροχα και περήφανα ζώα και καμιά σχέση δεν μπορούν να έχουν με τα κουρντισμένα ανθρωπάκια της Ε.Ε. Κι αντανακλαστικά, έρχεται στο μυαλό μου ένα θαυμάσιο βιβλίο των παλιών εκδόσεων Χατζηνικολή, με τίτλο «Λύκοι, σας παρακαλώ, μην κλαίτε» του Καναδού συγγραφέα Φάρλεϋ Μόατ. Το βιβλίο αναφέρεται στη προσωπική μαρτυρία του συγγραφέα, που έζησε δυο καλοκαίρια και ένα χειμώνα στην Αρκτική, παρατηρώντας μια οικογένεια λύκων. Όπως κυλάει η διήγηση, αποκαλύπτεται το μέγεθος της προκατάληψης με την οποία αντιμετώπιζαν τους λύκους στο δυτικό κόσμο. Ο σκοπός της αποστολής ήταν να τεκμηριωθεί επιστημονικά αυτή η προκατάληψη, αλλά η περίεργη συμβίωση με τους λύκους οδήγησε το συγγραφέα σε τελείως διαφορετικά συμπεράσματα. Ο Μόατ έρχεται γρήγορα σ’ επαφή με τα ζώα αυτά και ανακαλύπτει μια φωλιά, κατοικημένη όχι από αιμοβόρους ληστές, αλλά από μια θαρραλέα και ευγενική οικογένεια, όλο φροντίδα και στοργή για τα μικρά της, που αγωνίζεται να τα θρέψει και να τα προστατέψει. Όσο ο συγγραφέας πλησιάζει περισσότερο τον κόσμο των λύκων, τόσο αρχίζει να συμμερίζεται μαζί τους τον φόβο, που τους προξενούν οι διαρκείς επελάσεις των κυνηγών, που παίρνουνε κεφάλια για να εισπράξουν την κατά κεφαλή αμοιβή και των κρατικών υπαλλήλων, που στέλνει η κυβέρνηση για να ξεπαστρέψουν το ευγενικό αυτό ζώο από την Αρκτική. Το βιβλίο «Λύκοι, σας παρακαλώ, μην κλαίτε» είναι μια από τις εξέχουσες αφηγήσεις για το μύθο και τη μαγεία του άγριου λύκου και της θέσης του ανθρώπου ανάμεσα στα όντα της φύσης. Με διάθεση ειρωνείας και μεγάλες δόσεις χιούμορ, ο συγγραφέας καυτηριάζει τον δυτικό αυτάρεσκο ανθρωποκεντρισμό, τα αποτελέσματα του οποίου είναι εμφανή στην εξαφάνιση πολλών ειδών άγριας ζωής.
Μπροστά στο δημοψήφισμα της Κυριακής, χρησιμοποιώντας την ορολογία του ΚΚΕ, θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε μια λυκοσυμμαχία μεταξύ του ΚΚΕ και σύσσωμου του μνημονιακού τόξου, που στοιχίζεται πίσω από το ΝΑΙ. Κι αυτό γιατί, όπως γνωρίζουμε, δύο αρνήσεις οδηγούν σε μια κατάφαση. Τα δύο ΟΧΙ του ΚΚΕ, στην πρόταση των δανειστών και στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν βοηθούν το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα αλλά δυστυχώς το ΝΑΙ. Γι’ άλλη μια φορά, σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές, το ΚΚΕ αποδεικνύεται ένας αριστερός ψάλτης και στυλοβάτης του συστήματος.
Υ.Γ. Η πληροφορία ότι το ΚΚΕ θα καταγγείλει ως λυκοσυμμαχία και την καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή στο «Κόκκινο» της Θεσσαλονίκης, «Δυο λύκοι στο Κόκκινο», θα ελεγχθεί για την ακρίβειά της.
Ο δικηγόρος του διαβόλου
