Ξεκινήσαμε να γράφουμε για το νομοσχέδιο Πλεύρη πριν 3 εβδομάδες, αλλά εν τω μεταξύ η συζήτηση και ψήφισή του στη Βουλή την Τετάρτη, επισκιάστηκε από το ναυάγιο ή καλύτερα την ακόμη μία επιχείρηση «αποτροπής» που κατέληξε στον θάνατο 15 Αφγανών προσφύγων στη Χίο.
Το σενάριο της συγκεκριμένης τραγωδίας είχε ήδη γραφεί από τον Μάρτιο του 2020 και έχει επαναληφθεί αλλεπάλληλες φορές έκτοτε. Θυμίζουμε το επεισόδιο της Ρόδου στις 20 Οκτωβρίου 2024 με 8 νεκρούς και ένα παιδί αγνοούμενο. Καταδίωξη των διακινητών, εμβολισμός του σκάφους του λιμενικού από το μικρό φουσκωτό των προσφύγων και ανατροπή αυτού, η επίσημη εκδοχή. Όμως οι άνθρωποι ήταν διαμελισμένοι από προπέλα.
Στη Χίο στις 20 Οκτωβρίου 2023 είχε παιχθεί ξανά το ίδιο επεισόδιο εμβολισμού με έναν νεκρό Σύριο.
Ακόμα, αλλεπάλληλες φορές είχαμε επεισόδια πυροβολισμών σε βάρος βάρκας με στόχο υποτίθεται τους φερόμενους ως διακινητές. Αναφέρουμε μόνο τα περιστατικά με νεκρούς: Στη Σύμη στις 23-8-2024 με έναν νεκρό και στην Κω στις 17-10-2024 με τέσσερις νεκρούς.
Ο νυν υπουργός Μετανάστευσης επιβεβαιώθηκε σε ό,τι παλαιότερα ζητούσε: Νεκρούς στα σύνορα. Ο Κ. Βελόπουλος στη Βουλή είπε ότι μετά από τρία αλτ τις ει, θα πρέπει να ακολουθεί πυρ. Η Α. Λατινοπούλου ήταν πιο light. Ζήτησε τη θανατική ποινή για τους διακινητές.
Αυτή η θανατοπολιτική είναι βέβαια αποτέλεσμα της πολιτικής του υπουργείου, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από το 2020 και την περίφημη θεωρία των λαθροεισβολέων, του υβριδικού πολέμου και της απειλής για την εθνική ασφάλεια από τους πρόσφυγες και μετανάστες που επιχειρούν να διέλθουν από τα ελληνικά σύνορα:
-Επαναπροωθήσεις στα σύνορα, με τρόπο μάλιστα που θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή.
-Ποινικοποίηση και στοχοποίηση όσων προσφέρουν βοήθεια στους μετανάστες.
-Πόλεμος στις ΜΚΟ που δημοσιοποιούν τις καταγγελίες που λαμβάνουν για παράνομες πράξεις των οργάνων του ελληνικού κράτους.
Αλλά ας δούμε και ποια είναι η πολιτική για όσους πέρασαν τα σύνορα και βρίσκονται στη χώρα, που αφορούσε το νομοσχέδιο που μόλις ψηφίσθηκε, καθώς όλοι μάλλον κατανοούν ότι έχουμε ανάγκη τους μετανάστες.
Ο αρμόδιος υπουργός έκανε κάποιες παραχωρήσεις με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που τις επέβαλλαν οι δυσλειτουργίες μιας άτεγκτης, γραφειοκρατικής και αναποτελεσματικής νομοθεσίας και πρακτικής των υπηρεσιών, όσο επίσης και οι υπερβολές του πρόσφατου δόγματος «Φυλακή ή επιστροφή» για τους παράνομους μετανάστες.
Αυξήθηκε λίγο η διάρκεια των αδειών, δόθηκε μια δυνατότητα επαναφοράς ή διατήρησης στη νομιμότητα κάποιων ακραίων περιπτώσεων, όπως όσων βρίσκονταν στη χώρα επί μακρόν και έχασαν τις άδειές τους λόγω δυσλειτουργιών και μικρές άλλες διευθετήσεις σε μια χαώδη και λεπτομερειακή νομοθεσία.
Παρ’ όλα αυτά, παραμένει το δόγμα της αυθαιρεσίας και της επιλογής του ισχυρού έναντι του αδύναμου, όσο και το δόγμα της μηδενικής ανοχής στο μετανάστη που, ακόμη και για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής του, δεν προσφέρει τη φθηνή εργατική του δύναμη.
Κατά τη διαδικασία ψήφισης του νομοσχεδίου είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα ψηφισθείσα διάταξη, έμπνευσης του νυν υπουργού Μετανάστευσης, περί αυτόματης απέλασης όσων λειτουργούν ευκτήριους οίκους χωρίς άδεια. Θα απελάσουμε όσους λειτουργούν τζαμιά χωρίς άδεια, είπε με στόμφο στα τηλεοπτικά κανάλια. Ο ανυποψίαστος τηλεθεατής φαντασιώνεται πλουσιοπάροχα παράνομα τζαμιά που κηρύσσουν το Ισλάμ στην Ελλάδα. Που να ξέρει ότι τα εν λόγω τζαμιά είναι ανήλιαγοι χώροι προσευχής, που δεν παίρνουν άδεια, λόγω συνήθως πολεοδομικών ελλείψεων (16 ευκτήριοι οίκοι της μουσουλμανικής κοινότητας εκτός Θράκης λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα, ενώ το επίσημο τζαμί στο Βοτανικό υπολειτουργεί, καθώς δεν είναι εύκολα προσβάσιμο).
Ακόμη ο νυν και ο αμέσως προηγούμενος ομόδοξός του υπουργός Μετανάστευσης, με αφορμή περιστατικό πυροβολισμού τούρκου πρόσφυγα σε βάρος αστυνομικού, εξήγγειλαν το καλοκαίρι που μας πέρασε την επανεξέταση όλων των αποφάσεων και αιτήσεων χορήγησης ασύλου σε τούρκους πολίτες. Ήδη οι δηλώσεις τους εφαρμόζονται. Δεκάδες τουλάχιστον αναιτιολόγητες απορρίψεις και ανακλήσεις καθεστώτων ασύλου για λόγους εθνικής ασφάλειας που, κατά τα ειωθότα των υποκλοπών, κανείς δεν θα μάθει ποτέ σε τι αφορούν. Το ποσοστό αποδοχής αιτήσεων ασύλου τούρκων πολιτών έπεσε από το 60% το 2023 στο 4,7% το 2025. Παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα καυχιέται, και ελπίζουμε σε αυτό, ότι είναι χώρα πιο φιλελεύθερη από την Τουρκία.
Επίσης, δε, όπως διευκρινίστηκε στη Βουλή, πλέον ο άνεργος μετανάστης μετά από κάποιο διάστημα (ακόμη και αν παίρνει επιδότηση ανεργίας) θα χάνει την άδειά του, κατόπιν εφαρμογής δυσμενέστερης τροποποίησης οδηγίας της ΕΕ. Χρήσιμος είναι ο εργαζόμενος μετανάστης, μόνο όμως όσο εργάζεται.
Όλα αυτά ακολουθώντας το δόγμα Τραμπ, που έχει φέρει ήδη το διχασμό στην Αμερική. Οι θάνατοι της Ρενέ Γκουντ και του Άλεξ Πρέττι στη Μινεάπολις από τις ορδές της ICE (Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης) στοιχειώνουν τη λεγόμενη πατρίδα του φιλελευθερισμού, έχοντας αναγορεύσει τη μετανάστευση ως τον υπ΄αριθμόν ένα εσωτερικό εχθρό. Τούτο τη στιγμή που η Αμερική συμπεριφέρεται, περισσότερο ίσως από ποτέ, ως ανεξέλεγκτος σερίφης του κόσμου, καταπατώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου.
Αντίθετα στην Ευρώπη, μικρές αντιστάσεις εξακολουθούν να λειτουργούν.
Η πρόσφατη εξαγγελία νομιμοποίησης 500.000 μεταναστών στην Ισπανία, είναι τουλάχιστον παρήγορη σε ένα κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού που τείνει να κυριαρχήσει στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Στα καθ΄ημάς, η στάση του υγειονομικού προσωπικού, όσο και των πολιτών της Χίου στο πρόσφατο δραματικό περιστατικό είναι επίσης εξίσου παρήγορη.
Φωτο: Κώστας Αναγνώστου / Eurokinissi
