Ο ΣΥΡΙΖΑ στη δίνη μιας νέας αντιπαράθεσης
Δεν έχει τέλος το δράμα του ΣΥΡΙΖΑ. Η επικράτηση της πάλαι ποτέ μειοψηφίας του κόμματος έναντι της πλειοψηφίας Φάμελλου και του «δίπλα στον Τσίπρα» δεν οδήγησε σε ήρεμα νερά και σε ομόνοια ανάμεσα σε όσους μένουν στο κόμμα. Το πρωί του Σαββάτου θα παιχτεί μια ακόμα πράξη της σύγκρουσης, με νέους αυτή τη φορά πρωταγωνιστές, που ως φαίνεται δεν θα είναι η τελευταία. Η διεκδίκηση της ηγεσίας από Δούρου και Πολάκη μπορεί να μην έχει ιδεολογικό βάθος, εντούτοις μέσα από αυτήν εξελίσσεται μάχη δύο διαφορετικών πολιτικών σχεδίων, που πολύ δύσκολα θα συντεθούν.
Μαζικές αποχωρήσεις
Ελάχιστες ώρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, που αριθμεί πια οχτώ μέλη, υπήρξαν 63 παραιτήσεις (αποχωρήσεις) από την κεντρική επιτροπή, με τον Γ. Ραγκούση να αποχωρεί και αυτός, ενώ ένας ένας οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ανεξαρτητοποιούνται και οδεύουν προς την ΕΛΑΣ του Αλ. Τσίπρα, εφόσον βεβαίως καταφέρουν να περάσουν από τον προθάλαμο στον κυρίως χώρο της Αμαλίας. Καραμέρος, Κεδίκογλου και Νοτοπούλου παραιτήθηκαν από το βουλευτικό αξίωμα, Παναγιωτόπουλος, Ψυχογιός, Βέττα, Μαμουλάκης, Κοντοτόλη, Γαβρήλος, Τσαπανίδου, Μπάρκας, Μεϊκόπουλος, αλλά και Γεροβασίλη, Ζαμπάρας, Καλαματιανός επέλεξαν την ανεξαρτητοποίηση αναμένοντας, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται, ενωτικές και ανασυνθετικές διεργασίες στον ευρύτερο χώρο της… προοδευτικής παράταξης. Τις επόμενες ώρες και μέχρι να τυπωθεί η Εποχή οι παραιτήσεις ενδεχομένως να είναι περισσότερες, πιθανά και του ίδιου του Σ. Φάμελλου, ο οποίος εξέφρασε τη απόλυτη διαφωνία του με τις διαδικασίες που δρομολογούνται στο κόμμα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, όσοι και όσες σκοπεύουν να προσχωρήσουν στην πορεία στην ΕΛΑΣ, δεν προβλέπεται να συμμετάσχουν στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, όπως άλλωστε έπραξαν και στην εκλογή του Γ. Αμανατίδη στη θέση του γραμματέα της και στην απόφαση επαναφοράς στην ΚΟ του Π. Πολάκη. Εκτός και αν προκύψει κάποια μεγάλη έκπληξη, η Νίνα Κασσιμάτη για παράδειγμα, που λέγεται ότι οδεύει αθόρυβα προς ΠΑΣΟΚ.
Ποιος από τους δύο;
Έτσι, οι οχτώ (Δούρου, Παππάς, Πολάκης, Γιαννούλης, Ξανθόπουλος, Αμανατίδης, Ακρίτα, Παπαηλιού) καλούνται να ψηφίσουν τον/την πρόεδρο της ΚΟ ανάμεσα στη Ρένα Δούρου και τον Παύλο Πολάκη. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη μελέτη για να προβλέψουμε τον νικητή. Η Ρένα Δούρου δείχνει αυτή τη στιγμή να κερδίζει με άνεση, καθώς στη μυστική ψηφοφορία θα έχει τουλάχιστον πέντε θετικές ψήφους. Η ίδια, αλλά και η Έλενα Ακρίτα θεωρούνται δεδομένες. Ο Χρήστος Γιαννούλης έχει τοποθετηθεί αρνητικά για τον Π. Πολάκη (αποχωρεί αν εκλεγεί ο Κρητικός πολιτικός), ενώ οι Ξανθόπουλος και Αμανατίδης είναι πολύ πιο κοντά στη Δούρου. Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ο Πολάκης και ο Παπαηλιού. Ποιος μένει; Ο Νίκος Παππάς, του οποίου η στάση ενδέχεται να είναι καθοριστική. Ο ίδιος δεν έχει αποσαφηνίσει ποιο πρόσωπο θα στηρίξει εντέλει, παρότι έχει περιγράψει έναν προσανατολισμό, που μάλλον φωτογραφίζει τον Π. Πολάκη. Ωστόσο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιμείνει μέχρι την τελευταία στιγμή στην αναζήτηση συνθετικής λύσης με μια πρόταση δυαρχίας με πρόεδρο της ΚΟ τη Ρένα Δούρου και επικεφαλής του εκλογικού αγώνα τον Παύλο Πολάκη. Πρόταση, που μέχρι το πρωί της Παρασκευής δεν έβρισκε ανταπόκριση. Άλλωστε, ο Παύλος Πολάκης είχε στείλει δημόσιο μήνυμα, με το οποίο καλούσε τη συνυποψήφιά του να αποσύρει την υποψηφιότητά της, καθώς θεωρεί ότι είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ με ένα αξιοπρεπές ποσοστό στην επόμενη Βουλή. «Θέλετε, έχει καλώς, δεν θέλετε την υγειά μας να έχουμε», σημείωσε. Η άλλη πλευρά (όχι προσωπικά η Ρένα Δούρου, που κρατά χαμηλό και ήπιο προφίλ) μίλησε για «αλαζονεία», «ναρκισσισμό» και «αχρείαστο τσαμπουκά».
Η ίδια η Ρένα Δούρου αποφεύγει να μπει στον καυγά, αφήνει όμως να εννοηθεί ότι η δική της υποψηφιότητα προέκυψε από συλλογικότερες διεργασίες. «Δεν αυτοπροτάθηκα. Και δεν θα αρνηθώ τις προτάσεις που έχουν γίνει από συντρόφους βουλευτές και βουλεύτριες να βρεθώ ως υποψήφια…»
Οι προπονητές και ο αγώνας χωρίς αντίπαλο
«Πάνε δύο ομάδες σε τελικό κυπέλου. Και ο ένας προπονητής λέει στον άλλο, εσύ να μην έρθεις να παίξεις, γιατί θέλω να πάρω εγώ το κύπελο. Λογικό και δημοκρατικό», ήταν η απάντηση της Έλενας Ακρίτα στην έκκληση του Παύλου Πολάκη να αποσύρει την υποψηφιότητά της η Ρένα Δούρου. Μάλιστα, στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρέθηκε μια παλιά, αλλά όχι ξεχασμένη, (αρνητική) τοποθέτηση του Πολάκη για τους γάμους των ομόφυλων ζευγαριών. Το «πάνω από τα 300 μέτρα» λοιπόν, δεν έμεινε ασχολίαστο, με πολλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να το υπενθυμίζουν ή να το χρησιμοποιούν με σκωπτικό τρόπο. «Υπάρχει και το ενδεχόμενο δυαρχίας. Πολάκης αρχηγός από τα 300 μέτρα και πάνω και Δούρου από τα 300 μέτρα και κάτω. Καημένε ΣΥΡΙΖΑ»… Οι φίλοι του Πολάκη, όμως, επιμένουν. «Είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ με ασφάλεια και με δυναμική στη Βουλή». Υπενθυμίζουν μάλιστα ότι τον Νοέμβριο του 2024, στις εσωκομματικές εκλογές από τη βάση, είχε συγκεντρώσει το 43% με 31.000 ψήφους. Άλλοι πάλι, που βλέπουν ότι στην κοινοβουλευτική ομάδα θα χάσει, τον ενθαρρύνουν να τελειώνει με τον ΣΥΡΙΖΑ και να ιδρύσει δικό του κόμμα. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί αν και ο ίδιος επαναλαμβάνει ότι ήταν, είναι και θα είναι ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αποκλείεται βέβαια, την τελευταία στιγμή και μπροστά στο φάσμα μιας οδυνηρής ήττας, να μη θέσει υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου της ΚΟ και να συνταχθεί με την πρόταση Παππά να αναλάβει επικεφαλής του εκλογικού αγώνα. Προσδοκώντας ότι σχετικά σύντομα η προσφυγή στην εσωκομματική κάλπη θα τον αναδείξει πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα συν και τα πλην των δύο υποψηφίων
Τα δύο πρόσωπα που διεκδικούν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχουν συμπλεύσει για χρόνια στο εσωκομματικό πεδίο, έχουν διαφορετικό προφίλ και είναι σίγουρο ότι το κόμμα θα έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά με την τελική επιλογή. Ο Παύλος Πολάκης, όπως κάποτε είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας, είναι μια συνιστώσα από μόνος του. Απευθύνεται και ενδεχομένως είναι πειστικός σε ένα υπαρκτό κοινό, που έλκεται από λαϊκίστικες απόψεις και συμπεριφορές. Διαθέτει δυνάμεις στην κομματική βάση του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως είναι το πρόσωπο αυτό, που μπορεί να οριοθετήσει έστω και με άγαρμπο τρόπο το κόμμα από την ΕΛΑΣ του Τσίπρα. Εντούτοις, τυχόν επιλογή Πολάκη περιορίζει κατά πολύ τις δυνατότητες συμμαχιών με άλλες συλλογικότητες και ανένταχτους, ενώ κόβει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον κόσμο της οικολογίας, των δικαιωμάτων και των εναλλακτικών κινημάτων. Η υπογραφή του για την υποψηφιότητα Κασσελάκη και η απόλυτη στήριξη που του πρόσφερε, ασφαλώς θα τον συνοδεύει αρνητικά. Η Έλενα Ακρίτα, που έχει τοποθετηθεί ανοιχτά υπέρ Δούρου και κυρίως κατά Πολάκη, φρόντισε να υπενθυμίσει τη στάση του ίδιου εκείνη την περίοδο, λέγοντας ότι «η Νέα Αριστερά ήταν η μόνη που κατάλαβε τι εστί Κασσελάκης πριν από εμάς που τον στηρίζαμε».
Η Ρένα Δούρου δενδιαθέτει ισχυρές δυνάμεις στην κομματική βάση, αλλά και στην υπάρχουσα κεντρική επιτροπή των 195 μελών και θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια από την πλευρά της και για να καλύψει αυτό το κενό. Έχει μεγαλύτερες δυνατότητες στην επικοινωνία της με άλλους χώρους, συνομιλεί με οργανώσεις και ανθρώπους των δικαιωμάτων και της οικολογίας, δεν διαθέτει όμως το διακριτό και ειδικό κοινό που εύλογα επικαλείται ο εσωκομματικός της αντίπαλος. Η πιο σοβαρή ίσως αδυναμία της Ρένας Δούρου, που σημειώνουν στελέχη πρώτης γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η χλιαρή και χωρίς γωνίες, όπως λένε, οριοθέτησή της με το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Ο χρόνος μέχρι την εκλογική αναμέτρηση είναι ελάχιστος και, όπως λένε τα ίδια στελέχη, δεν χωρούν στρογγυλές ή ήπιες εκφράσεις. «Ο ΣΥΡΙΖΑ, για να υπάρξει και να μπει στη Βουλή, θα πρέπει να είναι απολύτως οριοθετημένος από την ΕΛΑΣ». Η σύγκρουση μόλις άρχισε…
Credits στη φώτο: Δανάη Δαυλοπούλου – Eurokonissi
