Το Σάββατο 4 Ιούλη η δεξιά ενωμένη πραγματοποίησε συγκέντρωση στην Πιάτσα ντελ Πόπολο, στη Ρώμη, στήνοντας ένα εντυπωσιακό σκηνικό με 4000 καθίσματα στη σωστή απόσταση, καλυμμένα με ιταλικές σημαίες. Ήταν εμφανής η προσπάθεια διαφοροποίησης από τη συγ��έντρωση της 2ας Ιουνίου, στην οποία υπήρξε μεγάλος συνωστισμός και κανένα μέτρο κατά του κορονοϊού.
Χωρίς σημαίες, κομματικά σύμβολα, με άδειες καρέκλες
Η ενωτική αυτή κίνηση κρίθηκε προφανώς απαραίτητη μετά την προσέγγιση της Italia Viva, του κόμματος του Ρέντσι με τη Forza Italia και μετά τις δηλώσεις του Μπερλουσκόνι για την πρόθεσή του να συμμετάσχει σε μια διεύρυνση του κυβερνητικού σχήματος.
Πάνω στην εξέδρα δεν υπήρχαν σημαίες ή κομματικά σύμβολα, αλλά μόνο το σύνθημα «Μαζί για την Ιταλία της Εργασίας».
Ο πρώην Πρόεδρος της Ευρωβουλής και αντιπρόεδρος του ΕΛΚ Αντόνιο Ταϊάνι, στην κεντρική ομιλία του τόνισε ιδιαίτερα τα τελευταία στοιχεία που προκύπτουν από μια ηχογράφηση που δημοσίευσε η εφημερίδα Ιl Riformista, στην οποία ο δικαστής του Αρείου Πάγου Αμεντέο Φράνκο λέει ότι υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν πως η καταδίκη του Μπερλουσκόνι για φορολογική απάτη πριν από 7 χρόνια ήταν «καθοδηγούμενη από ψηλά» και πως «καταδικάστηκε a priori».
Όλοι οι ομιλητές (Ταϊάνι, Μελόνι και Σαλβίνι) τάχθηκαν υπέρ του απόντος Μπερλουσκόνι, παρόλη την αντιπαράθεση της Λέγκας με τον Μπερλουσκόνι λόγω της διαθεσιμότητάς του σε μια νέα πλειοψηφία.
Ο Ταϊάνι είπε, εκτός των άλλων, πως «αν δεν υπήρχε αυτή η απαράδεκτη απόφαση, σήμερα στην Ιταλία θα είχαμε κεντροδεξιά κυβέρνηση». Και πρόσθεσε: «Οι εκλογές είναι μονόδρομος».
Η Μελόνι από τους Αδελφούς της Ιταλίας επικέντρωσε την ομιλία της στην εργασία και καταχειροκροτήθηκε μετά από την επίθεση που εξαπέλυσε κατά της κυβέρνησης, λέγοντας ότι ουσιαστικά δεν έκανε τίποτα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. «Δεν θα επιτρέψουμε οι μάσκες να γίνουν φίμωτρα», είπε. Δεν παρέλειψε να επιτεθεί στους μετανάστες: «Η μοναδική δραστηριότητα που επανεκκινείται είναι αυτή των διακινητών. Αλλά όχι με εμάς, γιατί με εμάς τηρούνται τα σύνορα και ο ναυτικός αποκλεισμός».
Ο Σαλβίνι άρχισε την ομιλία του στέλνοντας τις ευχές του στις ΗΠΑ για τη γιορτή της 4ης Ιουλίου, και συνέχισε λέγοντας ‘All Lives Matter’, για να τονίσει την αντίθεσή του με το σύνθημα ‘Black Lives Matter’. Αναφερόμενος τις φθινοπωρινές περιφερειακές και δημοτικές εκλογές επιτέθηκε στη δήμαρχο Βιρτζίνια Ράτζι (Κίνημα 5 Αστέρων) και στον περιφερειάρχη Λάτσιο Νικόλα Τζινγκαρέτι, γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος. Για πολλοστή φορά στράφηκε κατά του συνδικάτου Cgil, επαναλαμβάνοντας την άποψη ότι με τις αρνήσεις του στα εργασιακά θέματα «κρατάει όμηρο τη χώρα».
Είναι όμως γεγονός ότι, παρά τις γεμάτες περηφάνια δηλώσεις του Σαλβίνι για τη «μέλλουσα κυβέρνηση, που είναι ολόκληρη παρούσα στη συγκέντρωση», το ένα τέταρτο από τα καθίσματα έμειναν άδεια
Οι «αόρατοι» έγιναν ορατοί για μια μέρα
Την επόμενη μέρα από τη συγκέντρωση της δεξιάς, Κυριακή 5 Ιούλη, μια εντελώς διαφορετική συγκέντρωση γέμισε την πλατεία Σαν Τζοβάνι στη Ρώμη. Εκεί συγκεντρώθηκαν κάτω από τον καυτό ήλιο περίπου 2000 «αόρατοι» από κάθε άκρη της Ιταλίας, ορατοί για μια μέρα. Έδωσαν το παρών οι εργάτες γης από το Νότο, οι απολυμένοι της εταιρίας Whirpool και της πρώην σιδηροβιομηχανίας Ilva, οι πρεκάριοι, οι ντελιβεράδες, οι οικολόγοι του κινήματος Fridays for future, οι ακτιβιστές του κινήματος Black Lives Matter, οι εργαζόμενοι του πολιτισμού που οι προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης του κορονοϊού τούς έχουν ξεχάσει, οι άνεργοι, τα κινήματα για την κατοικία, οι μετανάστες, τα παιδιά των μεταναστών που ζητούν να αποκτήσουν την ιταλική ιθαγένεια, όλοι αυτοί που απαιτούν να είναι πολίτες της χώρας με εξασφαλισμένα όλα τα δικαιώματά τους. Ο πρώην εργάτης γης, νυν συνδικαλιστής Αμπουμπακάρ Σουμαχόρο θέτει τα κύρια αιτήματα: «Μισό εκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται χωρίς δουλειά. Δεν θέλουμε κέντρα υποδοχής, θέλουμε δουλειά. Η Ιταλία δεν πρέπει να φοβάται, ζητάμε τα δικαιώματά μας».
«Αν δεν μας ακούσουν, θα ενεργοποιήσουμε μόνοι μας το πολιτικό μας μανιφέστο», είναι η υπόσχεση που προκύπτει από τη συγκέντρωση. Θα συμμετάσχουν στις επόμενες εκλογές; Ο Σουμαχόρο δεν το αποκλείει.
«Στόχος μας είναι να αλλάξουμε την αλυσίδα της τροφής, γιατί θέλουμε να γνωρίζουμε τι και ποιος είναι πίσω απ’ αυτά που τρώμε κάθε μέρα. Θέλουμε όμως και μια απάντηση στη στεγαστική κρίση, θέλουμε ισότητα, κουλτούρα, δουλειά».
Μεγάλη συγκίνηση προκάλεσε η παρέμβαση σε βίντεο της Κάρολα Ρακέτε, της πλοιάρχου του Sea Watch, που αναφέρθηκε στην περιπέτεια του πλοίου Ocean Viking της MKO SOS Mediteranèe. Το σκάφος είχε διασώσει 180 πρόσφυγες στη θάλασσα, ανθρώπους που έχουν υποστεί κάθε είδους βασανιστήρια και κακουχίες, αλλά δεν κατόρθωνε να βρει ένα ασφαλές λιμάνι για να τους αποβιβάσει, με αποτέλεσμα να παραμείνουν 10 μέρες στη θάλασσα και να υπάρξουν εντός του πλοίου 6 απόπειρες αυτοκτονίας. «Οι άνθρωποι αυτοί είναι αόρατοι για τις ευρωπαϊκές αρχές», τόνισε η Ρακέτε.
Να σημειωθεί ότι τη Δευτέρα, 6 Ιούλη, οι πρόσφυγες του Ocean Viking αποβιβάστηκαν τελικά στο σικελικό Πόρτο Εμπέντοκλε, αλλά για να μεταφερθούν σε άλλο πλοίο, όπου εξετάστηκαν για κορονοϊό. Όσοι βρέθηκαν αρνητικοί, μεταφέρθηκαν εν συνεχεία σε κέντρο υποδοχής στην Καλαβρία, ενώ όσοι διαγνώστηκαν θετικοί παραμένουν στο σκάφος.
Στην πλατεία Σαν Τζοβάνι, ανάμεσα στο κοινό βρέθηκαν και κάποια στελέχη της κεντροαριστεράς, αλλά και οι τρεις «Σαρδέλες» Ματία Σαντόρι, Γιασμίν Κριστάλο και Λορέντσο Ντόνολι. Πολλοί θεωρούν πλέον ότι ο κορονοϊός σκότωσε το Κίνημα της Σαρδέλας. Όμως, παρά ταύτα, και παρά την πολιτική αδυναμία της αριστεράς, τα κινήματα δεν λείπουν από την Ιταλία. Τώρα η σκηνή έχει καταληφθεί από τους «αόρατους» και από τη διακήρυξή τους για τη «δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ευτυχία». «Αν δεν μας δώσουν ένα πλαίσιο εφαρμογής αυτών των προτάσεων, θα τις υλοποιήσουμε εμείς ως πρωταγωνιστές. Θα κρατήσουμε ζωντανό αυτό το όνειρο», λέει Ο Σουμαχόρο. Να δούμε πώς αυτό θα εκφραστεί πολιτικά.
Τόνια Τσίτσοβιτς
