Αν κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν θα διαπιστώσουμε ότι η παρούσα στήλη ήταν η πρώτη που έθεσε ανοιχτά το θέμα του κοινού βηματισμού μεταξύ της Νέας Αριστεράς και της τότε Ενωτικής Πρωτοβουλίας ΜέΡΑ25 | Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά. Η λογική της πρότασης ήταν ότι υπήρχε πλέον η χρονική απόσταση ώστε να ξεπεραστεί «το προπατορικό αμάρτημα του 2015» χωρίς να μπει κάτω από το χαλί, με ειλικρινή διάλογο και γενναία αυτοκριτική, χωρίς ηγεμονισμούς και απόλυτες αλήθειες από τη μια πλευρά και χωρίς τις εξαρτήσεις και τις βεβαιότητες της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη πλευρά. Επίσης, οι μη σεχταριστικές δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα έπρεπε να αντιδράσουν ώστε, μετά την πολυδιάσπαση και τη ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, να γίνουν ουσιαστικές προσπάθειες κοινής δράσης και συνεργασίας στην κατεύθυνση να μην χαθεί οριστικά το ενωτικό κεκτημένο της δημιουργίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Πέρασε αρκετός καιρός από αυτές τις πρώτες δημόσιες προτάσεις και έχουμε αρκετές αλλαγές στους πολιτικούς χώρους για τους οποίους ενδιαφερόμαστε. Στη Νέα Αριστερά άλλαξε η κομματική πλειοψηφία, έχουν γίνει σημαντικά προγραμματικά βήματα προς σαφή ριζοσπαστική κατεύθυνση ενώ οσονούπω επίκειται η αναχώρηση αρκετών μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας και του κόμματος προς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, κάτι που θα οδηγήσει στο ξεκαθάρισμα του πολιτικού τοπίου. Επίσης, εντός της Νέας Αριστεράς είναι πλέον υπαρκτή και υπολογίσιμη, με στοχευμένες επεξεργασίες και προσπάθειες κοινών προσεγγίσεων, η τάση συνεργασίας με το ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά. Ο χώρος με κορμό το ΜέΡΑ25 φαίνεται να αλλάζει, μένει να φανεί η ουσιαστική αλλαγή, μετά τη λύση της συνεργασίας με την ΛΑΕ και την προσθήκη σ’ αυτόν μεγάλου μέρους της οργάνωσης Αναμέτρηση. Η ΛΑΕ, ίσως για λόγους αυτοσυντήρησης, επέλεξε τον ιδιαίτερα προβληματικό δρόμο της συνύπαρξης με την νεολαιίστικη οργάνωση ΑΡΑΣ η οποία βαρύνεται με μια χρόνια και επικίνδυνη βεντέτα με αντιεξουσιαστικές οργανώσεις και διαιτητές των βίαιων αντιπαραθέσεων τις αστυνομικές δυνάμεις. Είναι γνωστό, επίσης, ότι η ΛΑΕ ήταν σθεναρά αντίθετη σε οποιαδήποτε επαφή με τη Νέα Αριστερά. Στο ίδιο μήκος κύματος, ίσως με μικρότερη ένταση, ήταν και οι ανένταχτοι της Ενωτικής Πρωτοβουλίας ενώ ο Γιάνης Βαρουφάκης, μέχρι πρότινος, δεχόταν μόνο την αλά Τσίπρα κατά μόνας προσχώρηση μελών της Νέας Αριστεράς στο ΜέΡα25 – Ενωτική Αριστερά.
Το περασμένο σαββατοκύριακο, ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης, στην ομιλία του που έκλεισε τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, ανέφερε ότι το ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά απευθύνεται σε παρεμφερές ακροατήριο με αυτό της Νέας Αριστεράς και ότι πρέπει να γίνει υπέρβαση των διαφορών του παρελθόντος, ώστε να υπάρξει διάλογος και κοινή δράση στα κινήματα και τους κοινωνικούς αγώνες. Συνέχισε ως εξής: «Είναι κάτι που το ζητούν οι αριστεροί πολίτες σήμερα. Υπάρχει όμως και το πολιτικά και κοινωνικά επείγον, που είναι η πάλη από θέσεις Αριστεράς. Δεν πρέπει να υποτιμάμε τις διαφορετικές αναλύσεις μας για το παρελθόν, αλλά πρέπει να βρούμε τον τρόπο αυτές οι εκτιμήσεις μας να πάψουν να αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για την κοινή δράση της Αριστεράς εν έτει 2026». Είναι σαφές ότι οι δηλώσεις αυτές του Γαβριήλ Σακελλαρίδη δείχνουν ότι η πλειοψηφία της Νέας Αριστεράς έχει την πολιτική βούληση να προχωρήσει η προσέγγιση των δύο χώρων. Το κείμενο της Κεντρικής Επιτροπής προχωρά περισσότερο προτείνοντας έξι σημεία διαλόγου και μιλώντας για μια επιτροπή η οποία θα επιχειρήσει τις επαφές. Απομένει να δούμε αν υπάρχει πολιτική βούληση και ξεκάθαρη στάση συνεργασίας και από την άλλη πλευρά. Άλλωστε στις παρούσες συνθήκες, μια τέτοια συνεργασία θα αποτελέσει από τη μια το σωσίβιο επιβίωσης για τους δύο χώρους και από την άλλη το ζητούμενο μοντέλο ενότητας, σε μια ριζοσπαστική Αριστερά απαξιωμένη και πολυδιασπασμένη. Κι αν σ’ αυτή την προσέγγιση προσθέσουμε και τις θετικές επαφές που γίνονται μεταξύ Νέας Αριστεράς και του κόμματος της πολιτικής οικολογίας «Πράσινοι – Οικολογία», τότε θα μιλάμε για μια ελκυστική επιλογή που θα ξεμπλοκάρει το αδιέξοδο της αριστερής ψήφου στις επερχόμενες εκλογές. Στην παρούσα συγκυρία, η αποτύπωση μιας τέτοιας συνεργασίας είναι πιθανό να δώσει διέξοδο στο μεγάλο κοινωνικό σώμα της αποχής, που πήρε μεγάλες διαστάσεις μετά το 2015 και γιγαντώθηκε στις εκλογές του 2023, κερδίζοντας και ενεργοποιώντας πολύ κόσμο προς όφελος της Αριστεράς. Φυσικά, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, συντονισμένη προγραμματική δουλειά, ευρύτητα σκέψης και ψυχής από όλες τις πλευρές. Κι ο χρόνος ίσως να είναι λίγος…
ΥΓ. Όταν επιλέγεις τόσο βαρύ όνομα, και μάλιστα φτιάχνοντας το «Α» στην ΕΛ.Α.Σ. ως κόκκινο αστέρι, αλίμονό σου αν δεν το υποστηρίξεις στην πράξη. Οι στίχοι του αντάρτικου τραγουδιού «ΕΛΑΣ – ΕΛΑΣ για τη Ελλάδα / το δίκιο και τη λευτεριά» θα σε ακολουθούν ως μόνιμος εφιάλτης.
Πάνος Δημητρούδης
