Οι απειλές του αμερικανού προέδρου για γενική αεροπορική επίθεση εναντίον του Ιράν αποτελούν το τελευταίο και σίγουρα το πιο επικίνδυνο κομμάτι του παζλ του Λευκού Οίκου εναντίον της παγκόσμιας ειρήνης, δεδομένης της γεωστρατηγικής και οικονομικής σημασίας της μεγάλης πετρελαιοπαραγωγού χώρας και της περιοχής.
Με τον αλαζονικό τρόπο που τον χαρακτηρίζει ο Τραμπ δήλωσε ότι θα αποφασίσει την τελευταία ημέρα του Ιανουαρίου εάν θα εξαπολύσει έναν νέο πόλεμο εναντίον του Ιράν με στόχο τους ηγέτες του, τις στρατιωτικές και κυρίως τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, που υποτίθεται ότι κατέστρεψε στους προηγούμενους βομβαρδισμούς του Ιουνίου, και την καταστροφή των εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων. Επιθέσεις που θα προσφέρουν τις πλέον χείριστες υπηρεσίες σε όσους αγωνίζονται για τη δημοκρατία ή μεταρρυθμίσεις στο Ιράν, γιατί η εξαγωγή της δημοκρατίας με τις αμερικανικές βόμβες και τους πυραύλους εναντίον της ηγεσίας του δύσκολα θα υποκινήσουν – διευκολύνουν τους διαδηλωτές να ανατρέψουν το καθεστώς, όπως υποκριτικά επαναλαμβάνει ο Τραμπ.
Το Ιράν ετοιμάζεται να απαντήσει στην αμερικανική επίθεση και σίγουρα δεν πρόκειται να δείξει καμία υποχωρητικότητα στο εσωτερικό του μέτωπο εντείνοντας την καταστολή με το άλλοθι της εξωτερικής στρατιωτικής επέμβασης. Ο πόλεμος για το θεοκρατικό καθεστώς δεν μπορεί παρά να είναι ιερός. Ακόμη και το Ισραήλ έχει προειδοποιήσει τον Τραμπ ότι το καθεστώς παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας δεν πρόκειται να πέσει εύκολα από τους βομβαρδισμούς των αεροπλάνων και της αρμάδας των αμερικανικών πλοίων και ότι ακόμη και εάν σκοτωθεί ο 86χρονος ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης του θα αντικατασταθεί χωρίς δυσκολία και ίσως με την περαιτέρω ενίσχυση των Φρουρών της Επανάστασης.
Η ρητορική του Τραμπ για μια δίκαιη συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμά του δεν πείθει κανέναν, γιατί είναι γνωστό ότι το Ιράν δεν έχει ούτε στοχεύει στην κατασκευή πυρηνικών όπλων, ενώ ήδη στο παρελθόν η Δύση με τον Μπους, τον Μπλερ και τον Αθνάρ είχαν χρησιμοποιήσει τα ψεύδη για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ ως άλλοθι για την εισβολή στο Ιράκ.
Ο φόβος επίσης ότι μια χώρα 90 εκατομμυρίων με μεγάλα θρησκευτικά και εθνοτικά προβλήματα μπορεί να προκαλέσει γενικότερη αστάθεια στην περιοχή ακόμη και με κύμα προσφύγων κυριαρχεί στις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Ακόμη και η Βρετανία γύρισε την πλάτη της στον Τραμπ απορρίπτοντας οποιαδήποτε πολεμική εμπλοκή της στο Ιράν.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσαν ότι δεν θα επιτρέψουν τη χρήση του εναέριου χώρου για επιθέσεις κατά του Ιράν, το Ιράκ έχει κινητοποιήσει τις δυνάμεις του στα σύνορα με το Ιράν, ενώ τα κράτη του Περσικού Κόλπου που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις φοβούνται αντίποινα από το Ιράν και τους Χούθι.
Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Ομάν, η Αίγυπτος και η Τουρκία προσπαθούν να αποτρέψουν την αμερικανική επίθεση, με τον ιρανό υπουργό Εξωτερικών να επισκέπτεται την Άγκυρα την Παρασκευή. Το Ιράν δοκιμάζοντας τη νευρικότητα του Τραμπ ξεκινά ναυτικά γυμνάσια με πραγματικά πυρά στα στενά του Ορμούζ που κλείνουν τον Περσικό Κόλπο, που μέχρι πρόσφατα περνούσε το 25% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και του ενός τρίτου της παγκόσμιας διακίνησης υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG.
H αμερικανική επιθετικότητα εναντίον του Ιράν δεν αφήνει αδιάφορες ούτε τη Ρωσία και την Κίνα, που προμηθεύεται πετρέλαιο, αλλά ούτε και τις χώρες των BRICS, που παρά τις διαφορές και αντιθέσεις τους στρέφονται κατά της συλλογικής Δύσης και των νεοαποικιακών πολιτικών της. Αν ο Τραμπ αντιμετωπίζει προβλήματα να επιβάλει την Άγρια Δύση στο εσωτερικό των ΗΠΑ γιατί να τα καταφέρει να την επιβάλει στον υπόλοιπο κόσμο;
Φωτο: Moslem Daneshzadeh / Unsplash
