Η Θάσος, το πάλαι ποτέ «κόκκινο» νησί, κυριαρχείται πλέον από τη Δεξιά και σε επίπεδο τοπικών αρχών, αλλά και στη νοοτροπία της πλειοψηφίας των κατοίκων της. Το δημοτικό συμβούλιο του δήμου συνίσταται από δύο δεξιές παρατάξεις και από τη Λαϊκή Συσπείρωση, η οποία λειτουργεί εργολαβικά, ελλείψει άλλης αριστερής παράταξης, ως η μοναδική αντιπολίτευση. Η εικόνα που παρουσιάζει το νησί υποδηλώνει ένα αλλοτριωμένο και κορεσμένο μοντέλο υπερτουρισμού, στο οποίο κυριαρχεί η φρενίτιδα του airbnb, η αγορά ακινήτων από ξένα κεφάλαια και η δραματικά υπερεκτιμημένη εστίαση.
Μια μικρή συλλογικότητα με την επωνυμία «Thassos for Palestine» οργάνωσε, με πολύ μεγάλη συμμετοχή και ιδιαίτερο παλμό, συγκέντρωση και διαδήλωση που κατέληξε σε ένα πολύ πετυχημένο οπτικοακουστικό δρώμενο στο κέντρο του Λιμένα, της πρωτεύουσας της Θάσου. Ήταν μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις των διαδηλώσεων για την Παλαιστίνη που οργανώθηκαν σε τουριστικούς προορισμούς, και όχι μόνο, της χώρας στις 10 Αυγούστου. Η συλλογικότητα αποφάσισε να έχει μια συνεχή δράση στο νησί, κάνοντας παρεμβάσεις σε συναυλιακούς χώρους με σημαίες, πανό, συνθήματα και με την ανάγνωση κειμένων για τη γενοκτονία στη Γάζα. Μετά την πετυχημένη παρέμβαση στη μεγάλη συναυλία του συγκροτήματος «Βουκολική Διαταραχή» στον Πρίνο, είχε σειρά αντίστοιχη δράση στη συναυλία του πολυεθνικού συγκροτήματος «Jamison 145», που διοργάνωνε ο δήμος Θάσου σ’ έναν υπαίθριο χώρο στον λιμένα. Υπήρχαν οι πληροφορίες ότι ένα μέλος του συγκροτήματος ήταν Ισραηλινός, αλλά κανείς δεν περίμενε τις εξελίξεις που επακολούθησαν.
Μόλις εμφανιστήκαμε στον χώρο της συναυλίας που είχε ελάχιστο κόσμο και απλώσαμε πανό και σημαίες, δεχτήκαμε αμέσως γιουχαΐσματα, κοροϊδευτικά συνθήματα και απειλητικές χειρονομίες από μια ομάδα θεατών, οι οποίοι, όπως μάθαμε αργότερα, ήταν ισραηλινοί ιδιοκτήτες σπιτιών στον λιμένα, τα οποία εκμεταλλευόντουσαν ως airbnb. Απαντήσαμε δυναμικά με συνθήματα, σταθήκαμε μπροστά στην ορχήστρα και ζητήσαμε από την υπεύθυνη του πολιτιστικού προγράμματος του δήμου, η οποία ήταν εγκαίρως ενημερωμένη για τη δράση, να μας δοθεί ένα μικρόφωνο ώστε να διαβάσουμε το κείμενό μας. Μόλις πήγαμε να πάρουμε το μικρόφωνο, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος βγήκε από την ορχήστρα, όρμησε πάνω μας αρπάζοντας το μικρόφωνο. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Σα να ήταν συνεννοημένοι, όρμησαν και οι Ισραηλινοί από το κοινό και γίναμε μαλλιά κουβάρια. Με απύθμενο θράσος, αφού έβριζαν σκαιοδέστατα και απειλούσαν με ακραίες εκφράσεις, επιχείρησαν με τη βία να επιβάλουν τη σιωνιστική τους «ανωτερότητα», σαν να βρισκόταν στη χώρα τους. Όσοι διαθέτουμε ένα κινηματικό παρελθόν ξέρουμε πώς να προστατευόμαστε από τη βία των μπάτσων, δεν είμαστε όμως ποτέ επιθετικοί και δεν έχουμε μάθει να δέρνουμε. Η απροκάλυπτη, όμως, βία των Ισραηλινών, που προβάλουν θρασύτατα την παντοδυναμία του οικονομικού εποίκου και η προσπάθειά τους να επιβάλουν εμμέσως το σιωνιστικό τους δόγμα δεν έμεινε αναπάντητη. Ήταν μάλιστα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να μάθουμε να δέρνουμε και τα καταφέραμε μια χαρά, αφού φάγαμε βέβαια κι εμείς τις «ψιλές» μας. Η συναυλία, φυσικά, δεν έγινε ποτέ και η αστυνομία που εμφανίστηκε μετά τα επεισόδια, κράτησε τη στάση του Πόντιου Πιλάτου και μας πέταξε, υποτιμητικά, την ατάκα: «αν έχετε 100 ευρώ, μπορείτε να κάνετε μήνυση». Η ωραιότερη εικόνα της βραδιάς ήταν το φωτισμένο αστυνομικό τμήμα περικυκλωμένο από παλαιστινιακές σημαίες και πανό!
Ο Ισραηλινός που οι γκριμάτσες του και οι άθλιες απειλές του έκαναν τον γύρο του διαδικτύου, ήταν ένα θρασύδειλο ανθρωπάκι κι αυτό είμαι σε θέση να το γνωρίζω εξ ιδίας πείρας. Δεν ήταν, όμως, ένας απλός τουρίστας όπως οι χιλιάδες που κατακλύζουν τα καλοκαίρια τη Θάσο. Ήρθε να αγοράσει ακίνητα, να κερδοσκοπήσει και συγχρόνως, με το μοντέλο του οικονομικού εποικισμού, να επιβάλει τη σιωνιστική του ιδεολογία. Μπορεί ο σιωνισμός ως εθνικιστικό κίνημα από τον 19ο αιώνα να αφορούσε τη δημιουργία εβραϊκού κράτους στην περιοχή της Παλαιστίνης, στις μέρες μας όμως έχει διάφορες επί μέρους παραλλαγές που εκφράζονται, κατ’ αναλογία, με τεράστιες επενδύσεις σε ακίνητα ανά την Ελλάδα έως τη δημιουργία αμιγών εβραϊκών οικισμών, όπως συμβαίνει λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη.
Ο δεξιός δήμος Θάσου αναγκάστηκε να ακυρώσει τις τρεις προγραμματισμένες συναυλίες του εν λόγω συγκροτήματος και, στο έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που έγινε δυο μέρες αργότερα, κατέληξε στη γελοία απόφαση «καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται», χωρίς να πει κουβέντα για την ταμπακιέρα, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη δουλική, φιλοϊσραηλινή κυβερνητική στάση και πιστός στην υπέρτατη αξία της τουριστικής ανάπτυξης. Η Λαϊκή Συσπείρωση, πιστή στην ηγεμονική νοοτροπία του ΚΚΕ, ενώ απουσίασε απ’ όλες τις δράσεις για την Παλαιστίνη στη Θάσο, χρησιμοποίησε το άλλοθι ότι δεν ειδοποιήθηκε και έκανε μετά από μια βδομάδα τη δική της δράση για την Παλαιστίνη, καλεσμένη πανελλαδικά από το κόμμα. Η ιδιοκτησιακή σχέση με το κίνημα, ως πυρήνας της πολιτικής του ΚΚΕ, εκφράζεται απαρέγκλιτα ακόμη και στα μικρότερα νησιά, ακόμα και σε ζητήματα όπως η γενοκτονία στη Γάζα.
Πάνος Δημητρούδης
Υ.Γ. Σε μια εποχή όπου η βία των ισχυρών της γης είναι καθολική και γενικευμένη, η αμυντική έστω βία απέναντι σε ανθρώπους που εκθειάζουν το «θεάρεστο» έργο του Israel «Defense» Forces (IDF) είναι επιβεβλημένη!
