O πόλεμος στην Ουκρανία θα συνεχιστεί –μπαίνει σε λίγο στον πέμπτο χρόνο του– γιατί στην ουσία οι διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν στην Κωνσταντινούπολη την άνοιξη του 2022 και συνεχίστηκαν αυτές τις ημέρες έχουν ως στόχο να παρατείνουν το αιματοκύλισμα, με δύο μεγάλους αρνητικούς πρωταγωνιστές: την Ουκρανία του Ζελένσκι και την Ευρώπη της φον ντερ Λάιεν και των «Προθύμων», συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας.
Δεν έχει μεγάλη σημασία εάν ο Ζελένσκι έστειλε πραγματικά drones για να βομβαρδίσουν μία από τις κατοικίες του ρώσου προέδρου, που θεωρείται ως ένα από τα κέντρα διοίκησης σε περίπτωση πυρηνικού ολοκαυτώματος, ή εάν η Ρωσία ψεύδεται ή εάν όλα αυτά έγιναν για να φέρουν προ νέων τετελεσμένων τον αμερικανό πρόεδρο και να κερδίσει χρόνο ο Ζελένσκι ελπίζοντας στην ήττα του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Η προπαγάνδα, το ψεύδος και οι προβοκάτσιες αποτελούν συστατικό στοιχείο των πολεμικών συγκρούσεων και όχι μόνο. Η Ουκρανία έχει αποδείξει επανειλημμένα στο πεδίο ότι μπορεί να χτυπά ρώσους αξιωματούχους ακόμη και στο κέντρο της Μόσχας.
Ο τελευταίος κύκλος των διαπραγματεύσεων
Η ουσία είναι ότι ο τελευταίος κύκλος των διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ειρηνιστή προέδρου των ΗΠΑ –αυτού που ανακοίνωσε μιλώντας στη Φλόριντα με τον ισραηλινό πρωθυπουργό και φίλο του, Μπίμπι, ότι έστειλε drones να βομβαρδίσουν μία κυρίαρχη χώρα που λέγεται Βενεζουέλα– έκλεισε ας πούμε με μια συμφωνία που οι Δυτικοί σύμμαχοι αποδέχονταν στο 95% και ένα υπόλοιπο 5% που δεν θα μπορούσε να γίνει ποτέ αποδεκτό από τη Ρωσία.
Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι ύστερα από τέσσερα χρόνια αιματηρού πολέμου, και με τον στρατό της να νικάει σε όλα τα μέτωπα, η Ρωσία θα μπορούσε να αποδεχθεί στρατούς του ΝΑΤΟ στο εσωτερικό της Ουκρανίας ή τη διατήρηση ενός πάνοπλου στρατού 800.000 από το Κίεβο; Παρακάμπτοντας το άλυτο εδαφικό για το Ντονμπάς, τη Ζαπορίζια και το πυρηνικό της εργοστάσιο, τη Χερσώνα ή ακόμα και την Οδησσό, που αρχίζει να μπαίνει σταδιακά στο κάδρο του Πούτιν και στις κάνες των ρωσικών όπλων;
Ο Τραμπ βιάζεται σίγουρα να τερματίσει έναν πόλεμο που, όπως λέει, δεν θα έκανε ποτέ, για να δρομολογήσει τις όποιες προσοδοφόρες συμφωνίες έκλεισε με τον Πούτιν στην Αλάσκα, συνεχίζοντας παράλληλα να πουλάει όπλα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων στους καθημαγμένους οικονομικά Ευρωπαίους. Ακόμη και στη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Δανίας, που θα αγοράσει μεταξύ άλλων και τρία αεροπλάνα για 1,8 δισ. από τις ΗΠΑ, παρόλο που πιέζουν να τους παραχωρηθεί η Γροιλανδία.
Οι διαρκείς αποκαλύψεις για τη διαφθορά στην Ουκρανία, με τελευταία την εισβολή του αμερικανοκίνητου, υποτίθεται, Εθνικού Γραφείου Καταπολέμησης της Διαφθοράς (NABU) στο Κοινοβούλιο της χώρας, αμέσως μετά την αναχώρηση του Ζελένσκι από τις ΗΠΑ, για έρευνα που αφορά κυβερνητικούς βουλευτές που χρηματίζονται, καθώς και η αντιπαράθεση του NABU με τα στελέχη της Κρατικής Ασφάλειας, δείχνουν και τα πλαίσια του κρυφού εμφυλίου πολέμου στο εσωτερικό του καθεστώτος του Κιέβου. Τη στιγμή μάλιστα που ο Ζελένσκι, που φαίνεται να καταρρέει σε όλες τις δημοσκοπήσεις, γονυπετής διαπραγματεύεται με το ΔΝΤ δάνειο 8,1 δισ., που θα χρησιμοποιηθούν μεταξύ άλλων για την καταπολέμηση της μαύρης οικονομίας και της διαφθοράς. Γιατί είναι προφανές ότι τα 90 δισ. των «Προθύμων» της Ευρώπης για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας με ευρωπαϊκά ομόλογα την επόμενη διετία είναι απλά πάρα πολύ λίγα. Το έλλειμμα της Ουκρανίας έφθασε τα 42 δισ. το 2024 – κανείς δεν ξέρει ακόμη πόσο θα φθάσει το 2025, και ασφαλώς που μπορεί να καταλήξει το 2026.
Το μέτωπο
Η συνέχιση του πολέμου για τον Πούτιν φαίνεται ότι είναι μονόδρομος, παρά το όποιο ανθρώπινο και οικονομικό κόστος για την κατάληψη και των τελευταίων πόλεων-οχυρών του Ντονμπάς από τα στρατεύματά του. Αυτό όμως θα αποτελέσει καταστροφή για τον Ζελένσκι, γιατί πίσω από αυτά υπάρχει το ανοικτό χάος της στέπας, ενώ η κατάληψή τους θα απελευθερώσει μεγάλες δυνάμεις του ρωσικού στρατού που θα μπορούσαν να προελάσουν στα υπόλοιπα μέτωπα.
Η Ουκρανία έχει άμεση ανάγκη να αποδείξει σε όλους τους συμμάχους της το αξιόμαχο του στρατού της, προσπαθώντας να ανακαταλάβει το Κουπιάνσκ ή τμήματά του στην περιοχή του Χαρκόβου, να αντεπιτεθεί στη Χερσώνα με drones από τον αέρα, τη θάλασσα και τους ποταμούς, ή να βομβαρδίσει ενεργειακές υποδομές της Ρωσίας, παρά τα βέτο του Τραμπ για τη χρήση αμερικανικού εξοπλισμού, και να δημιουργήσει προβλήματα στον σκιώδη στόλο της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο, ενώ οι σκανδιναβικές χώρες και αυτές της Βαλτικής έχουν κηρύξει τον δικό τους ακήρυκτο πόλεμο στον σκιώδη ρωσικό στόλο του Βορρά.
Η Ρωσία, από την πλευρά της, συνεχίζει τους ισοπεδωτικούς βομβαρδισμούς κάθε είδους εγκαταστάσεων και υποδομών σε όλη την Ουκρανία με επίκεντρο αυτές τις ημέρες τους λιμένες της Μαύρης Θάλασσας, τα κομβικά λιμάνια του Πιβντένι, του Τσορνομόσκ και της Οδησσού, όπου χτυπήθηκε και το ελληνικών συμφερόντων τάνκερ «Captain Karam» – για να μην ξεχνάμε τον ρόλο του Πειραιά και του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου στους πολέμους και τους διάφορους σκιώδεις ή λιγότερο σκιώδεις στόλους, και κυρίως όταν αυτοί που θα πληρώσουν το τίμημα του υψηλού κέρδους προέρχονται από το Πακιστάν, την Ινδία, το Μπαγκλαντές.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του BBC, η Ρωσία καταφέρνει να αναπληρώνει κατά πολύ τους στρατιώτες που χάνει στα πεδία των μαχών, κάτι που δεν ισχύει εδώ και αρκετό καιρό για τον στρατό του Κιέβου. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν θα τελειώσει ασφαλώς με τα αντίποινα που απειλεί η Ρωσία για την υποτιθέμενη ή όχι προσπάθεια βομβαρδισμού μίας από τις κατοικίες του Πούτιν. Ο πόλεμος μάλλον θα τελειώσει όταν οι «Πρόθυμοι» της Ευρώπης δεν θα μπορούν να χρηματοδοτούν το υψηλό κόστος του, ή εάν μέσα στους επόμενους μήνες τελειώσει για τον Ζελένσκι και ο τελευταίος Ουκρανός.
Φώτο: Eurokinissi
