H… ανάβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ θα είναι η τελευταία πριν από τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές όποτε και αν διεξαχθούν αυτές.
Ως είθισται λοιπόν σε ανάλογες περιπτώσεις τόσο η ομιλία του πρωθυπουργού στους παραγωγικούς φορείς όσο και η συνέντευξη Τύπου προς τους δημοσιογράφους θα έχουν έντονη προεκλογική χροιά με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον βαθμό προπαγάνδας, στον οποίο θα φτάσει το επικοινωνιακό σύστημα Μητσοτάκη μέσα στο Σαββατοκύριακο.
Η μηχανή του Μαξίμου, πάντως (στην προπαγανδιστική μηχανή αναφερόμαστε), άρχισε να ζεσταίνεται από νωρίς. Ανέλαβε να υποτιμήσει ή ακόμα και να χλευάσει τις διακηρύξεις του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Ανδρουλάκη χαρακτηρίζοντάς τες ανέφικτες ως προς την υλοποίηση βάζοντας παράλληλα τις όποιες παροχές των πολιτικών ανταγωνιστών στο δημοσιονομικό προκρούστη. Η Νέα Δημοκρατία έφτασε μάλιστα στο σημείο να καλεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης να υποβάλλουν τα προγράμμά τους στο δημοσιονομικό συμβούλιο προς…κοστολόγηση. Η πολιτική μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της λογιστικής φαντάζει πραγματικά δυστοπική αλλά ας το ξεπεράσουμε προσώρας.
Το πουγγί
Ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του ετοιμάζουν το δικό τους πακέτο. Κοστολογημένο, υποτίθεται, αν και σχετικές αποδείξεις ουδέποτε προσκομίζονται. Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει μέχρι στιγμής, ο Μητσοτάκης θα κινηθεί στο τρίπτυχο «μειώσεις φόρων-αύξηση κατώτατου μισθού-ενίσχυση των συνταξιούχων». Προσέξτε, το πρωθυπουργικό επιτελείο δεν θα αλλάξει τη λογική του, οι ιδεοληψίες του θα παραμείνουν ολοζώντανες, ωστόσο θα επιχειρηθεί να τονιστεί ότι με κάποιο τρόπο ο πρωθυπουργός θα ανοίξει το πουγγί.
Κανείς βέβαια δεν θα αναφέρει ότι η μείωση των όποιων άμεσων φόρων πηγαίνει στον κάλαθο των αχρήστων όταν οι έμμεσοι, λόγω της ακρίβειας και του πληθωρισμού, ζουν και βασιλεύουν. Κανείς, επίσης, δεν θα σημειώσει ότι η οποιαδήποτε μικρή αύξηση του κατώτατου μισθού (στα μικτά) δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζόμενων γιατί και πάλι η ακρίβεια έρχεται και σαρώνει τα πάντα. Όλα αυτά προφανώς ισχύουν και για τους συνταξιούχους που αναμένεται να δουν την προσωπική διαφορά να καταργείται. Αλλά 300-400 ευρώ περισσότερα ετησίως δεν θα κάνουν, δυστυχώς, τη διαφορά με όση αστρόσκονη επικοινωνιακή και αν πασπαλιστούν.
O Mητσοτάκης θα έχει το νου του και στους ελεύθερους επαγγελματίες στους οποίους υποσχέθηκε πολλά το 2019 αλλά επί της ουσίας δεν τους έδωσε τίποτα. Γίνεται έντονα λόγος για μία νέα παρέμβαση στο τεκμαρτό εισόδημα ώστε να περιοριστεί η φορολογική επιβάρυνση αλλά προβλέψεις για νούμερα δύσκολα μπορούν να γίνουν. Το επιτελείο του Μαξίμου πάντως έχει «μετρήσει» απώλειες στη συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία, γι’ αυτό και ο Πρωθυπουργός αναμένεται να δώσει έμφαση σ’ αυτή του την παρέμβαση.
Ο Σαμαράς
Μιλώντας για απώλειες, στο παρασκήνιο λέγεται ότι η Νέα Δημοκρατία «ματώνει» προς την πλευρά του κόμματος Σαμαρά η ίδρυση του οποίου δεν θα αργήσει. Η λύση σ’ αυτό το πρόβλημα είναι, θεωρητικά, εύκολη για την κυβερνώσα παράταξη. Στρίβει το τιμόνι ακόμα πιο δεξιά. Τρανό παράδειγμα όσα συνέβησαν μέσα στην εβδομάδα με το ζήτημα των επιλογών φύλου σε πλατφόρμα διανομής φαρμάκων του ΕΟΠΥΥ. Ο Σαμαράς, αίφνης, ανακάλυψε ότι οι επιλογές είναι πάνω από δύο και γνωστοποίησε ότι αυτό συνιστά μέγα πρόβλημα για τη χώρα γιατί προφανώς θίγονται τα ιερά και τα όσια… Αμέσως η κυβέρνηση έσπευσε να πειθαρχήσει. Ακαριαία θα έλεγε κανείς. Με εντολή Αδωνι Γεωργιάδη οι… περιττές επιλογές διαγράφηκαν από το σύστημα και έμειναν μόνο οι …παραδοσιακές δύο. Ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να μας πείσει (μιλώντας περισσότερο στο συναίσθημα των νοικοκυραίων) ότι «μ’ αυτήν την κυβέρνηση τα φύλα είναι δύο». Είναι ώρες που αναρωτιέται κανείς αν σ’ αυτό τον τόπο έφτασε ίσως και μία …ακτίνα διαφωτισμού.
Η τακτική πάντως απέναντι στον Σαμαρά και το κυοφορούμενο κόμμα του θα είναι αυτή. Δεξιά θέλει; Υπερδεξιά θα έχει! Θα υπάρξουν και κάποια τζαρτζαρίσματα όπως αυτά του Γεωργιάδη που έσπευσε να κρατήσει αποστάσεις από τον πρώην πολιτικό του μέντορα έτσι ώστε να δοθεί μήνυμα συσπείρωσης στο μεγάλο διαμέρισμα της δεξιάς πολυκατοικίας. Θα υπάρξουν όμως και…ένοικοι οι οποίοι θα κλείνουν το μάτι στον παλιό διαχειριστή του κοινού σπιτιού. Το έκανε ο Θάνος Πλεύρης όταν δήλωσε ότι ο Σαμαράς τον εκφράζει αξιακά και ιδεολογικά. Μην απορήσετε πάντως αν, μετά τις εκλογές, Μητσοτάκης και Σαμαράς καθίσουν στο ίδιο τραπέζι αναζητώντας διέξοδο συγκυβέρνησης. Έτσι και αλλιώς ο αμοραλισμός στις τάξεις της ελληνικής δεξιάς είναι διαχρονικά πολύ μεγάλος.
Υποκλοπές
Αν για το ζήτημα Σαμαρά η Νέα Δημοκρατία βαυκαλίζεται ότι έχει τρόπο αντιμετώπισης, δεν συμβαίνει το ίδιο για το σκάνδαλο των υποκλοπών (για το οποίο σίγουρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κληθεί να δώσει και πάλι εξηγήσεις στην αυριανή συνέντευξη Τύπου). Εκεί τα πράγματα ζόρισαν ακόμα περισσότερο για την κυβερνητική πλευρά.
Την εβδομάδα που μας πέρασε εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ κατέθεσε μήνυση για την υπόθεση ενώ έγινε γνωστό ότι η υπηρεσία είχε γίνει κατά το κοινώς λεγόμενο «σουρωτήρι» από αλλότρια (βλέπε Ισραήλ) συμφέροντα. Είναι δυνατόν το κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιούσε το εν λόγω στέλεχος της ΕΥΠ να έχει παγιδευτεί από το Predator; Είναι δυνατόν το λογισμικό να εγκαταστάθηκε με κάποιον τρόπο ακόμα και στο τηλέφωνο της εισαγγελέα της ΕΥΠ; Τα συγκεκριμένα ερωτήματα ίσως οδηγήσουν στην αναβάθμιση των κατηγοριών για την υπόθεση. Εδώ έχουμε να κάνουμε με καθαρή κατασκοπεία και ο Άρειος Πάγος δεν είναι δυνατόν να σφυρίξει και πάλι αδιάφορα στο νέο αίτημα για ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο.
Επειδή όμως είμαστε στην Ελλάδα και τα μάτια μας έχουν δει πολλά, ας κρατήσουμε για μία ακόμη φορά μικρό καλάθι.
Άσχετο ή σχετικό με τα παραπάνω, η συζήτηση σχετικά με τους υποψήφιους δελφίνους στη Νέα Δημοκρατία διατηρείται εν ισχύ, έστω και παρασκηνιακά. Και αν το κλασικό όνομα, αυτό του Νίκου Δένδια, εξακολουθεί να παίζει δυνατά, υπάρχει και ένα άλλο που όπως όλα δείχνουν θα έχει τις δικές του πιθανότητες. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης προετοιμάζεται. Ενδελεχώς και επισταμένα. Χτίζει και σχέσεις, χτίζει και προφίλ. Το κυριότερο. Φαίνεται να είναι στο απυρόβλητο. Παρά το φιάσκο στο ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων το οποίο προκλήθηκε από τον δικό του νόμο, όλο το επικοινωνιακό «ξύλο» το έφαγε η νυν υπουργός, Σοφία Ζαχαράκη. Τον Πιερρακάκη δεν ακούμπησε κανείς.
Κρατήστε, επίσης, και το όνομα του Άδωνι Γεωργιάδη. Πριν από 15 χρόνια θα φάνταζε απίστευτο αλλά στον παρόντα χρόνο ο υπουργός Υγείας (και άλλοτε μεγάλος υβριστής του κυβερνώντος κόμματος) θα διεκδικήσει την ηγεσία, όταν και εφόσον τεθεί ζήτημα. Άλλωστε το είχε κάνει και το 2016, γιατί όχι και τώρα;
Φωτο
Ραφαήλ Γεωργιάδης / Eurokinissi
