Ξεκινώ από το επιμέρους για να αναπτύξω το όλον.

Οι τοποθετήσεις των Παππά-Δούρου για την πολιτική και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη ΔΕΘ και οι θέσεις του κόμματος που αφορούν βασικά πολιτικά ζητήματα, καθώς και η απεύθυνση για συνεργασίες, δείχνουν καθαρά ότι πλέον δεν υπάρχουν ουσιαστικές πολιτικές και προγραμματικές διαφορές σε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών δυνάμεων του χώρου της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής και οικολογικής Αριστεράς, που δεν περιορίζεται μόνο στα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, αλλά περιλαμβάνει  χιλιάδες ανένταχτους αριστερούς και αριστερές. Μετά τις παραπάνω εξελίξεις, η σύγκλιση ΤΩΡΑ και η εκλογική συνεργασία με όρους αυτονομίας και ισοτιμίας του κάθε χώρου είναι αναγκαία για να δημιουργηθεί ένας πόλος, ως πρώτο βήμα για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και –τελικά– την ανατροπή της ΝΔ.

Διαφωνώ με την άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αποκλείεται από μια συνεργασία λόγω του «κακού» παρελθόντος του. Ο Τσίπρας, με την αμέριστη βοήθεια του Φάμελλου, προσπάθησε να τον διαλύσει και απέτυχε, όπως απέτυχε να διαλύσει τη Νέα Αριστερά, με τη συμβολή των Χαρίτση-Αχτσιόγλου και της ομάδας τους. Με μια τέτοια λογική, όλοι ως έναν βαθμό αποκλείονται για τον άλφα ή βήτα πραγματικό ή μη λόγο. 

Ο απομονωτισμός δεν είναι λύση είναι διάλυση. 

Τα λέω αυτά γιατί έχω πολλές εμπειρίες από την τοπική κοινωνία. Πολλοί και πολλές με ρωτούν με αγωνία: «Τι θα κάνουμε, Γιώργο;» Θεωρώ ότι ένα τμήμα της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν το αφουγκράζεται αυτό, συνεχίζοντας τον δρόμο του αυτοαπομονωτισμού, που οδηγεί με μαθηματική και πολιτική ακρίβεια στη διάλυσή της. Δεν ξέρω αν αυτό το τμήμα είναι μειοψηφικό ή πλειοψηφικό. 

Η αλήθεια είναι ότι η τελευταία απόφαση της ΚΕ της είναι διαφοροποιημένη από τη λογική αυτοαπομόνωσης που διατυπωνόταν, εμμέσως πλην σαφώς, στις προηγούμενες αποφάσεις. Πρόκειται για ένα πρώτο καλό βήμα. Ας προχωρήσουμε πιο τολμηρά.

Στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς οι σύνεδροι θα αποφασίσουν συλλογικά και δημοκρατικά  για την πορεία του κόμματος και τις συνεργασίες. Σε μια τέτοια συνεργασία θα μπορούσε να συμπεριληφθεί και το ΜέΡΑ25-Ενωτική Αριστερά, αλλά το γεγονός ότι ο Βαρουφάκης δήλωσε σαφώς πως δεν θέλει συνεργασία με τη Νέα Αριστερά (προσχώρηση στις εκλογικές λίστες του κόμματός του μόνο του Γαβριήλ Σακελλαρίδη ανέχεται, εφόσον αυτός το θελήσει) δείχνει ότι δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα. Είναι, πάντως, πιθανό ένα τμήμα της βάσης του ΜέΡΑ25 να κατανοεί πόσο προβληματικό είναι αυτό που προτείνει ο επικεφαλής του.

Οι  ΛΑΕ-Ανυπόταχτη Αριστερά, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΔΕΑ και άλλες δυνάμεις της εκτός κοινοβουλίου Αριστεράς, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο, δεν ενδιαφέρονται μάλλον για συμμαχίες αυτού του είδους, αλλά αξίζει τον κόπο η Νέα Αριστερά να τις προσεγγίσει.

Για το ΚΚΕ μια παρόμοια προσπάθεια είναι μάταιη. Ας το αφήσουμε λοιπόν να περιμένει υπομονετικά, όπως οι θρησκόληπτοι τη Δευτέρα Παρουσία. 

Βεβαίως, ούτε συζήτηση δεν μπορεί να γίνει για συνεργασία με την ΕΛΑΣ του Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ, τους «καλύτερους» από τον Μητσοτάκη διαχειριστές του νεοφιλελευθερισμού. 

Τέλος, για την ενημέρωση των αναγνωστών και  αναγνωστριών της Εποχής, να προσθέσω πωςη Νομαρχιακή Επιτροπή Ανατολικής Αττικής της Νέας Αριστεράς ενέκρινε ομόφωνα και έστειλε στην ΚΕ τις βασικές προτάσεις της για εκλογικές συνεργασίες όπως τις ανέπτυξα παραπάνω, καθώς και  πρόταση ΓΙΑ  ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ,την οποία παραθέτω αυτούσια:

  • Στο συνέδριο συμμετέχουν όσοι σύντροφοι/ισσες το δηλώσουν στις τοπικές ΟΒ 15 μέρες πριν την έναρξή του.
  • Να υπάρχει δυνατότητα να συμμετάσχουν άλλα 50 άτομα που το αποφάσισαν μετά –έστω και την ημέρα του συνεδρίου–  και να εκδοθεί επί τόπου κάρτα συνέδρου.
  • Να συμμετάσχουν ανένταχτοι/ες αριστεροί της ανανεωτικής, ριζοσπαστικής, οικολογικής Αριστεράς με πλήρη δικαιώματα, εφόσον το δηλώσουν στο οργανωτικό, στις  τοπικές ΟΒ 15 μέρες πριν την έναρξη. Αυτό να γίνει ευρέως γνωστό.
  • Οι παρατηρητές να έχουν δικαίωμα λόγου.