Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων σχολείων δεν μπαίνει πλέον από το παράθυρο, μπαίνει μετά βαΐων και κλάδων από την πόρτα. Ο δούρειος ίππος της ιδιωτικοποίησης είναι το ίδρυμα Ωνάση. Στη Θεσσαλονίκη, δύο σχολεία στον δήμο Ευόσμου και δύο στην Ξηροκρήνη, σε λαϊκές γειτονιές με πολλούς μετανάστες και κατοίκους με χαμηλά εισοδήματα, σχολεία μαζικά με εκατοντάδες μαθητές, θα πάψουν να είναι δημόσια και θα γίνουν Ωνάσεια σχολεία «ελίτ» με ειδικά προγράμματα και εισαγωγικές εξετάσεις για τους μαθητές. Τα σχολεία στον Εύοσμο βρίσκονται σε κατάληψη διαρκείας, οι γονείς είναι αναστατωμένοι γιατί δεν θα μπορούν να στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία της γειτονιάς, ενώ οι εκπαιδευτικοί θα χάσουν τις οργανικές τους θέσεις, μιας και τα Ωνάσεια θα στελεχώνονται με καθηγητές «ειδικών» προδιαγραφών. Για τα σχολεία της Ξηροκρήνης, που ανήκουν στον δήμο Θεσσαλονίκης, ο δήμαρχος και τα στελέχη της πλειοψηφίας του δήμου δεν μπορούν να κρύψουν την κρυφοδεξιά, πασοκική, στείρα εκσυγχρονιστική και κοινωνικά ανάλγητη αντίληψή τους. Υπερθεματίζουν απροκάλυπτα στο κυβερνητικό σχέδιο και θέλουν να το οικειοποιηθούν περισσότερο από τους εμπνευστές του. Την περασμένη Δευτέρα, η δημοτική παράταξη «Πόλη Ανάποδα» κάλεσε γονείς-κηδεμόνες, μαθητές και εκπαιδευτικούς σε παράσταση διαμαρτυρίας στην συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του δήμου Θεσσαλονίκης. Η ανακοίνωση της «Πόλης Ανάποδα» αναφέρει:
“Η κυβέρνηση αποφάσισε –εν μία νυκτί και εν αγνοία εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών- τη μετατροπή, μαζί με άλλα 20 Γυμνάσια και Λύκεια σε όλη τη χώρα, του 12ου Γυμνασίου και του 16ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης (Ξηροκρήνη) σε Ωνάσεια Σχολεία, κι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης έσπευσε να πανηγυρίσει αυτή τη μεγάλη «επιτυχία».
Παρά τις τυμπανοκρουσίες όμως και την επικοινωνιακή καταιγίδα ώστε να διαφημιστεί ως μια καταπληκτική εκπαιδευτική καινοτομία, η δημιουργία των Ωνάσειων σχολείων αποτελεί στην πραγματικότητα ένα διπλό αντιεκπαιδευτικό χτύπημα: από τη μια ενισχύει την εγκατάλειψη της συνταγματικής υποχρέωσης της πολιτείας για ισότιμη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση παραδίδοντάς τη στα χέρια ιδιωτών που ξαφνικά νοιάστηκαν για το καλό της παιδείας, ενώ από την άλλη εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες και τις διακρίσεις με τη μετατροπή σχολείων της γειτονιάς σε σχολεία για «αρίστους».
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, σε αγαστή σύμπνοια με τις επιταγές των ΟΟΣΑ-ΕΕ, αντί να φτιάξει νέα, καλύτερα δημόσια σχολεία, μετατρέπει μια σειρά από δημόσια σχολεία υποβαθμισμένων κατά βάση γειτονιών, χτισμένων με αγώνες, κόπους και χρήματα όλων μας, σε αντικείμενα Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Σύμφωνα μάλιστα με τη σύμβαση που υπέγραψε -πριν καν ψηφιστεί ο σχετικός νόμος- με το ελάχιστα έως καθόλου σχετικό με την εκπαίδευση ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης, το καθεστώς λειτουργίας τους θα είναι ανάλογο με αυτό του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου. Φέρνουν έτσι και στη χώρα μας, κατευθείαν από τις ΗΠΑ, το αποτυχημένο -με βάση τη σχετική διεθνή βιβλιογραφία- μοντέλο του “charter school”, προσαρμόζοντάς το σε αρκετά σημεία του προς το χειρότερο.
Η περιουσία του δημοσίου εκχωρείται για άλλη μια φορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο: το ίδρυμα Αλέξανδρος Ωνάσης αναλαμβάνει την ευθύνη της συντήρησης των σχολείων και τα λειτουργικά τους έξοδα. Σε αντάλλαγμα, τα σχολεία αυτά παραδίδονται ουσιαστικά στο ίδρυμα, μέσω της διοίκησης τους από μια επιτροπή στην οποία θα πλειοψηφούν κατά ένα τα μέλη που ορίζει -τάχα- το Δημόσιο, μέσω του ελέγχου της εισαγωγής σε αυτά με αυστηρές εξετάσεις, στις οποίες μάλιστα θα μπορούν να συμμετέχουν μαθητές/τριες από την ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο από τη γειτονιά του σχολείου, μέσω του διαφορετικού προγράμματος σπουδών, μέσω του διαφορετικού εργασιακού ωραρίου για το μαθητικό και εκπαιδευτικό δυναμικό τους. Πρόκειται δηλαδή για μια γενικότερη εντατικοποίηση και λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, η οποία δεν δίνει δεκάρα ούτε για τα εκπαιδευτικά δικαιώματα του συνόλου των μαθητών ούτε για τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, μόνο θυμηδία και έκπληξη μας προκαλεί η ανακοίνωση του κ. Αγγελούδη που όχι απλώς επιχαίρει για την ίδρυση Ωνάσειων Σχολείων στα όρια του δήμου μας, αλλά επιπλέον υπερηφανεύεται για το γεγονός ότι ο ίδιος απηύθυνε έκκληση προς το Υπουργείο Παιδείας και το ίδρυμα Αριστοτέλης Ωνάσης να επιλεγούν σχολεία της δυτικής πλευράς της πόλης και δη της Ξηροκρήνης, «δίνοντας το στίγμα της προώθησης της ισότιμης και ισόρροπης ανάπτυξης στην πράξη»!”
ΥΓ. Και μόνο η επωνυμία των υπό ίδρυση σχολείων, που παραπέμπει σε έναν μεγιστάνα που όλοι γνωρίζουν τους τρόπους απόκτησης της αμύθητης περιουσίας του, αποτελεί πρόκληση για τον δημόσιο, ίσων ευκαιριών και δημοκρατικό χαρακτήρα της Παιδείας…
Πάνος Δημητρούδης
